Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020

Ευρωπαϊκός διαγωνισμός τραγουδιού

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 ήταν προγραμματισμένος να είναι ο 65ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Ο διαγωνισμός θα είχε διεξαχθεί στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μετά τη νίκη της χώρας το 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, με τον Duncan Laurence και το τραγούδι "Arcade". Αυτή θα ήταν η πέμπτη φορά που ο διαγωνισμός θα είχε διεξαχθεί στην Ολλανδία, με την τελευταία φορά να είναι το 1980. Ο διαγωνισμός θα είχε λάβει χώρα στο Rotterdam Ahoy. Ο διαγωνισμός ακυρώθηκε στις 18 Μαρτίου 2020 λόγω της Πανδημίας κορονοϊού 2019-20 στην Ευρώπη, όντας έτσι την πρώτη φορά που ο διαγωνισμός ακυρώθηκε.[1] Το Ρότερνταμ πρόκειται να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του 2021,[2] χωρίς ωστόσο τα τα τραγούδια που επιλέχθηκαν για το 2020 να μπορούν να συμμετέχουν και σε αυτόν.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Open Up
Eurovision Song Contest 2020.svg
Ημερομηνίες
1ος Ημιτελικός12 Μαΐου 2020 (ακυρώθηκε)
2ος Ημιτελικός14 Μαΐου 2020 (ακυρώθηκε)
Τελικός16 Μαΐου 2020 (ακυρώθηκε)
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςRotterdam Ahoy, Ρότερνταμ, Ολλανδία
Παρουσιαστές
Σκηνοθέτης
  • Marnix Kaart
  • Marc Pos
Εκτελεστικός επόπτηςJon Ola Sand
Εκτελεστικός παραγωγός
  • Sietse Bakker
  • Inge van de Weerd
Διοργανωτής
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών41
Επιστρέφουν
Αποχωρούν
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα απονέμει δύο σετ των 12, 10, 8-1 βαθμών στα 10 αγαπημένα της τραγούδια: ένα από την κριτική επιτροπή κι ένα από το κοινό
← 2019Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision2021 →

Ήταν προγραμματισμένος να αποτελείται από δύο ημιτελικούς στις 12 και 14 Μαΐου 2020 και τον τελικό στις 16 Μαΐου 2020.[3] Σαράντα μία χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η Βουλγαρία και η Ουκρανία θα επέστρεφαν μετά την αποχώρησή τους, το 2019, ενώ η Ουγγαρία και το Μαυροβούνιο είχαν επιβεβαιώσει την αποχώρησή τους. Όλοι οι σαράντα ένας καλλιτέχνες και τα σαράντα ένα τραγούδια είχαν επιβεβαιωθεί από τους αντίστοιχους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς μέχρι και τις αρχές Μαρτίου 2020.

Μετά την ακύρωσή του, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), άρχισε συζητήσεις για πιθανές μεταφορές στοιχείων, όπως η διοργανώτρια πόλη και οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό του 2021. Στη θέση του διαγωνισμού, η EBU μαζί με τα ολλανδικά μέλη της, NPO, NOS και AVROTROS διοργάνωσαν ένα σόου αντικατάστασης, Eurovision: Europe Shine a Light, για την ανάδεικη των συμμετοχών, στις 16 Μαΐου 2020, ημέρα του τελικού.[4]

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Για περισσότερες πληροφορίες για τη διοργανώτρια πόλη: Ρότερνταμ
 
Το Rotterdam Ahoy, χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού.

Ο διαγωνισμός του 2020 θα διεξαγόταν στο Rotterdam Ahoy, στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Θα ήταν η πέμπτη φορά που ο διαγωνισμός θα είχε διεξαχθεί στην Ολλανδία, μετά τη νίκη της χώρας το 2019, με τον Duncan Laurence και το τραγούδι "Arcade". Το Rotterdam Ahoy είχε προηγουμένως φιλοξενήσει τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2012.[5]

ΠροετοιμασίεςΕπεξεργασία

Οι προετοιμασίες για τον διαγωνισμό του 2020 ξεκίνησαν στις 19 Μαΐου 2019, αμέσως μετά τη νίκη της Ολλανδία στον διαγωνισμό του 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Ο Jon Ola Sand, εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), παρέδωσε στον AVROTROS, τον συμμετέχοντα ραδιοτηλεοπτικό φορέα για την Ολλανδία, έναν αριθμό εγγράφων και έναν σκληρό δίσκο USB, με εργαλεία για να ξεκινήσουν τις απαραίτητες εργασίες για να διοργανώσουν τον επόμενο διαγωνισμό.[6] Ο AVROTROS πρόκειται να συνεργαστεί στην παραγωγή με τον αδερφό ειδησεογραφικό φορέα Nederlandse Omroep Stichting (NOS) και τον μητρικό οργανισμό Nederlandse Publieke Omroep (NPO).[7][8]

Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγήςΕπεξεργασία

 : Διοργανώτρια πόλη
 : Υποψήφιες πόλεις
 : Αποκλεισμένες πόλεις

Ήδη πριν τον διαγωνισμό του 2019, όταν τα στοιχήματα ήταν υπέρ της νίκης του Laurence, αρκετές ολλανδικές πόλεις συμπεριλαμβανομένων του Άμστερνταμ, της Χάγης και του Μάαστριχτ, ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό σε περίπτωση νίκης της χώρας.[9] Ένας εκπρόσωπος του NPO είχε δηλώσει επίσης ότι ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας είχε φτιάξει ένα πρόχειρο σχέδιο για το πώς θα επιλέξουν την πόλη και το χώρο διεξαγωγής αν νικήσει η Ολλανδία.[10] Όταν ο Laurence κέρδισε τον διαγωνισμό, οι δήμαρχοι αρκετών δήμων άρχισαν αμέσως να επικοινωνούν με τον πρωθυπουργό της Ολλανδίας, Mark Rutte, μέσω γραπτών μηνυμάτων.[11] Διάσημα πρόσωπα όπως ο Laurence, η Esther Hart, η Getty Kaspers και ο André Rieu, εξέφρασαν δημοσίως την υποστήριξή τους για τις προτιμώμενες υποψήφιες πόλεις.[12]

H τριάδα των φορέων-διοργανωτών ξεκίνησε επίσημα τη διαδικασία επιλογής στις 29 Μαΐου 2019.[13] Στην πρώτη φάση της διαδικασίας, οι πόλεις κατέθεταν επίσημα υποψηφιότητα.[14] Εννέα πόλεις—το Άμστερνταμ, το Άρνεμ, η Μπρέντα, το Σέρτοχενμπος, η Χάγη, το Λέουβαρντεν, το Μάαστριχτ, το Ρότερνταμ και η Ουτρέχτη—κατέθεσαν υποψηφιότητα και έλαβαν μια λίστα με κριτήρια που πρέπει να πληροί τόσο η πόλη όσο και ο χώρος διεξαγωγής μέχρι και τις 12 Ιουνίου 2019.[14] Αρχικά, το Ζβόλε σχεδίαζε να καταθέσει και αυτό υποψηφιότητα αλλά στη συνέχεια αποφάσισε να μην το κάνει μιας και έκρινε πως ο διαθέσιμος χώρος πού διαθέτει, το IJsselhallen, έχει ακατάλληλες διαστάσεις.[15] Το Ένσχεντε θα μπορούσε και αυτό να ήταν υποψήφια πόλη μιας και το αεροδρόμιο Twente της πόλης σκόπευε να καταθέσει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό σε ένα από τα υπόστεγά του, ωστόσο μαθεύτηκε αργότερα πως ο δήμος του Ένσχεντε δεν σκόπευε να χρηματοδοτήσει μια τέτοια υποψηφιότητα.[16][17]

Από αυτό το σημείο και ύστερα, αυτές οι εννέα πόλεις είχαν προθεσμία μέχρι τις 10 Ιουλίου 2019 για να συντάξουν τα βιβλία υποψηφιότητάς τους ώστε να δείξουν τις ικανότητές τους να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό.[14] Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τέσσερις πόλεις αποχώρησαν από τη διαδικασία επιλογής. Το Άμστερνταμ δεν θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό μιας και ήταν απασχολημένο με τη διεξαγωγή άλλων εκδηλώσεων την περίοδο του διαγωνισμού.[18] Η Μπρέντα αποχώρησε λόγω οικονομικών ανησυχιών.[19] Το Λέουβαρντεν σταμάτησε την υποψηφιότητά του λόγω του χαμηλού ύψους οροφής του χώρου που διέθεταν, WTC Expo.[20] Η Χάγη αποχώρησε και αυτή επειδή και οι δύο χώροι που διέθετε ήταν ακατάλληλοι για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού.[21] Πιο συγκεκριμένα, το τοπικό στάδιο ποδοσφαίρου Cars Jeans Stadion ενώ ήταν αρκετά μεγάλο, δεν διέθετε οροφή και η εγκατάσταση νέας θα έκανε την υποψηφιότητα, οικονομικά μη βιώσιμη.[21] Η άλλη επιλογή της πόλης ήταν η εγκατάσταση μιας μεγάλης τέντας πάνω από το πάρκο Malieveld, ωστόσο μετά από έλεγχο των συνθηκών φιλοξενίας, η ιδέα εγκαταλείφθηκε.[21] Μετά την αποχώρησή της, η Χάγη άρχισε να υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Ρότερνταμ.[21]

Οι υπόλοιπες πέντε πόλεις—Άρνεμ, Μάαστριχτ, Ουτρέχτη, Ρότερνταμ και Σέρτοχενμπος—παρέδωσαν τα βιβλία υποψηφιότητάς τους κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που έγινε στο Χίλφερσουμ στις 10 Ιουλίου 2019.[22] Οι φορείς-διοργανωτές αναθεώρησαν τις υποψηφιότητες και στις 16 Ιουλίου 2019 ανακοίνωσαν πως απέκλεισαν αυτές του Άρνεμ, της Ουτρέχτης και του Σέρτοχενμπος, αφήνοντας μόνο το Μάαστριχτ και το Ρότερνταμ.[23] Η Ουτρέχτη συγκεκριμένα αποκλείστηκε επειδή η ιδέα της για την τοποθέτηση τέντας πάνω από το Jaarbeurs προσέφερε περιορισμένες πιθανότητες για δοκιμές και είχε αμφισβητούμενη καταλληλότητα για εκδηλώσεις όπως ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision,[24] ενώ το Σέρτοχενμπος λόγω του χαμηλού ύψους οροφής στο Brabanthallen και λόγω του μικρού αριθμού διαθέσιμων δωματίων που θα έπρεπε να κρατηθούν για επισκέπτες του διαγωνισμού.[25]

Για να αναθεωρήσει την τοποθεσία, τον χώρο και τις περιβάλλουσες εκδηλώσεις, ο NPO επισκέφθηκε το Μάαστριχτ στις 17 Ιουλίου 2019 και το Ρότερνταμ στις 18.[26][27] Μέχρι τα τέλη του Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν επιπλέον επισκέψεις στις δύο υποψήφιες πόλεις για την απαραίτητη επιθεώρηση του εφοδιασμού παραγωγής.[28] Η EBU από την άλλη δεν επισκέφτηκε καμία από τις πόλεις.[29] Το Μάαστριχτ και το Ρότερνταμ παρέδωσαν ενημερωμένες εκδόσεις των βιβλίων υποψηφιότητάς τους στις 9 Αυγούστου 2019, προσθέτοντας λεπτομέρειες σχετικά με τα κοινωνικά προγράμματα, παράλληλες εκδηλώσεις και τις άδειες προγραμμάτων.[30] Μία "συμφωνία ιδέας" δόθηκε και στις δύο πόλεις τον Αύγουστο του 2019.[31] Ενώ το Ρότερνταμ υπέγραψε τη συμφωνία, το Μάαστριχτ αφού την συζήτησε, την απέρριψε.[31] Στις 30 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε κατά τη διάρκειας ειδικής εκπομπής στο NPO 1 και στο NPO 2, ότι το Ρότερνταμ θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό.[3][32]

Υπόμνημα:
  †   Χώρος διεξαγωγής
  ‡   Πόλεις που προκρίθηκαν στην τελική φάση της διαδικασίας

Πόλη Χώρος Σημειώσεις Παρ.
Άρνεμ GelreDome Ενιαία υποψηφιότητα με το Ναϊμέχεν και το Βελούβε. [33]
Μάαστριχτ MECC Maastricht ‡ Η υποψηφιότητα υποστηριζόταν από την επαρχία της Λιμβουργίας και τις γύρω πόλεις. [33][34]
Ουτρέχτη Jaarbeurs [33]
Ρότερνταμ Rotterdam Ahoy Η υποψηφιότητα υποστηριζόταν από την επαρχία της Νότιας Ολλανδίας, το Ντόρντρεχτ και τη Χάγη. Ο χώρος προηγουμένως φιλοξένησε τη Junior Eurovision 2007 [33][34]
Σέρτοχενμπος Brabanthallen Η υποψηφιότητα υποστηριζόταν από την επαρχία της Βόρειας Βραβάντης, τη Μπρέντα, το Αϊντχόφεν, το Τίλμπουρχ και το Χέλμοντ. [33]

Άλλα μέρηΕπεξεργασία

Το Eurovision Village θα είχε φτιαχτεί για να υπηρετεί ως η επίσημη περιοχή για φανς και χορηγούς του διαγωνισμού, κατά τη διάρκεια της εβδομάδας των τριών σόου. Εκεί θα υπήρχει η δυνατότητα για παρακολούθηση συναυλιών από τοπικούς καλλιτέχνες καθώς και ζωντανές μεταδόσεις των τριών σόου. Το Binnenrotte ήταν η προγραμματισμένη τοποθεσία για το Eurovision Village.[35] Το Binnenrotte είναι από τους μεγαλύτερους ανοικτούς χώρους στο κέντρο του Ρότερνταμ. Βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, δίπλα από ορισμένα από τα πιο γνωστά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα της πόλης, όπως το Markthal.

Το EuroClub θα ήταν ο χώρος για τα επίσημα after parties και ιδιωτικών συναυλιών από τους καλλιτέχνες. Σε αντίθεση με το Eurovision Village, στο EuroClub επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε πιστοποιημένους φανς και δημοσιογράφους καθώς και στα μέλη των αποστολών. Θα βρισκόταν στο Maassilo, το οποίο είναι στο Maashaven Zuidzijde, 10 λεπτά από το Rotterdam Ahoy.[36]

Η τελετές έναρξης και "Χρυσού Χαλιού", όπου οι καλλιτέχνες εμφανιζόνται μπροστά σε φανς και δημοσιογράφους θα λάμβανε χώρα στην Αποβάθρα Κρουαζιέρας του Ρότερνταμ, στις 10 Μαΐου 2020.[37]

ΠαραγωγήΕπεξεργασία

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 θα ήταν μία συμπαραγωγή μεταξύ τριών συσχετιζόμενων ολλανδικών τηλεοπτικών οργανισμών (AVROTROS, Nederlandse Omroep Stichting (NOS) και Nederlandse Publieke Omroep (NPO)) καθένας από αυτούς είχε αναλάβει διαφορετικό ρόλο.[7] Ο Sietse Bakker και η Inge van de Weerd θα ήταν εκτελεστικοί παραγωγοί, ενώ η Emilie Sickinghe και η Jessica Stam θα ήταν αναπληρωτές στην θέση αυτή.[38] Τον Αύγουστο του 2019, ο Marnix Kaart και ο Marc Pos ανακοινώθηκαν ως οι σκηνοθέτες των τριών live σόου,[39] καθώς και ο Gerben Bakker ως υπεύθυνος του σόου.[40] Ο Cornald Maas εκτελεί καθήκοντα συμβούλου δημιουργικού.[41] Ο Jon Ola Sand παραμένει ως εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, θέση την οποία κατέχει από το 2011, ενώ σχεδιάζει να παραιτηθεί μετά τον διαγωνισμό, όπως και έκανε μετά το πέρας των προγραμματισμένων ημερομηνιών.[42]

ΜορφήΕπεξεργασία

Οπτικός σχεδιασμόςΕπεξεργασία

Το σλόγκαν του διαγωνισμού, Open Up, αποκαλύφθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019.[43] Το επίσημο λογότυπο και ο οπτικός σχεδιασμός παρουσιάστηκαν στις 28 Νοεμβρίου 2019. Σχεδιασμένο από την CLEVER°FRANKE, είναι "μια αφαιρετική αναπαράσταση των χρωμάτων των σημαιών των 41 χωρών που θα συμμετείχαν το 2020, με τη σειρά της πρώτης συμμετοχής τους στον διαγωνισμό".[44]

ΠόστκαρντςΕπεξεργασία

Η ιδεά των πόστκαρντ για το 2020, ήταν βασισμένη στο σλόγκαν "Open Up" του διαγωνισμού. Κάθε καλλιτέχνης θα επισκεπτόταν ένα διαφορετικό μέρος στην Ολλανδία και θα συμμετείχε σε κάποια ολλανδική δραστηριότητα, παράδοση ή χόμπι μαζί με τους ντόπιους.[45]

Σχεδιασμός σκηνήςΕπεξεργασία

Η EBU αποκάλυψε τον σχεδιασμό της σκηνής του διαγωνισμού, τον Δεκέμβριο του 2019. Ο σχεδιασμός ήταν επηρεασμένος από το σλόγκαν "Open Up" του διαγωνισμού και το τυπικό ολλανδικό επίπεδο τοπίο. Η σκηνή είχε σχειδαστεί από τον Γερμανό σχεδιαστή Florian Wieder, ο οποίος είχε σχεδιάσει επίσης της σκηνές των διαγωνισμών 2011–12, 2015 και 2017–19. Σε αντίθεση με τον προηγούμενο διαγωνισμό, το green room θα βρισκόταν εντός της αρένας.[46]

ΠαρουσιαστέςΕπεξεργασία

 
Η Chantal Janzen, ο Jan Smit και η Edsilia Rombley, οι οποίοι θα παρουσιάζαν τον διαγωνισμό του 2020.

Ο διαγωνισμός θα είχε τρεις παρουσιαστές: την ηθοποιό και τηλεπαρουσιάστρια Chantal Janzen, τον τραγουδιστή και σχολιαστή του διαγωνισμού Jan Smit και την τραγουδίστρια Edsilia Rombley, η οποία είχε εκπροσωπήσει την Ολλανδία στους διαγωνισμούς του 1998 και του 2007.[47][48] Η μπιούτι βλόγκερ Nikkie de Jager (NikkieTutorials), θα ήταν η παρουσιάστρια του ονλάιν περιεχομένου του διαγωνισμού, μεταξύ αυτών μίας σειράς "behind the scenes" στο YouTube, η οποία θα είχε γυριστεί με συμμετέχοντες του διαγωνισμού.[49] Επιπλέον, θα έκανε ρεπορτάζ από το κόκκινο χαλί και την τελετή έναρξης, ενώ θα εμφανιζόταν και στα τρία ζωντανά σόου στις 12, 14 και 16 Μαΐου 2020.[50] Ο Roos Moggré και ο Andrew Makkinga θα παρουσιάζαν τις συνεντεύξεις τύπου του διαγωνισμού.[51]

Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούςΕπεξεργασία

Η κλήρωση για να προσδιοριστεί σε ποιο ημιτελικό θα συμμετάσχει η κάθε χώρα διεξήχθη στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ, στις 28 Ιανουαρίου 2020.[52] Οι 35 χώρες που θα περάσουν από την φάση των ημιτελικών είχαν κατανεμηθεί σε πέντε δοχεία, με βάση το μοτίβο της ψηφοφορίας τους τα προηγούμενα έτη, όπως είχε υπολογιστεί από τον επίσημο συνεργάτη του διαγωνισμού για την ψηφοφορία, Digame. Η κατανομή σε δοχεία μειώνει την πιθανότητα να είναι χώρες που αλληλοψηφίζονται στον ίδιο ημιτελικό ενώ ανεβάζει το σασπένς κατά τη διάρκεια του σόου. Από την κλήρωση, αποφασίστηκε, επίσης, σε ποιον ημιτελικό θα προβληθεί το τραγούδι και θα ψηφίσει η κάθε μία από τις έξι χώρες που περνάνε κατευθείαν στον τελικό (η διοργανώτρια χώρα Ολλανδία και οι Big 5: Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία και Ιταλία). Η τελετή παρουσιάστηκε από τους παρουσιαστές του διαγωνισμού Chantal Janzen, Jan Smit και Edsilia Rombley και περιλάμβανε επίσης, την παράδοση των Εμβλημάτων της Διοργανώτριας Πόλης της Eurovision από τον Zippi Brand Frank, αναπληρωτή δήμαρχο του Τελ Αβίβ (διοργανώτρια πόλη του προηγούμενου διαγωνισμού) στον Ahmed Aboutaleb δήμαρχο του Ρότερνταμ.[52]

Δοχείο 1 Δοχείο 2 Δοχείο 3 Δοχείο 4 Δοχείο 5

ΨηφοφορίαΕπεξεργασία

Ο αρχηγός της αποστολής για την Ισπανία, αποκάλυψε στις 22 Οκτωβρίου 2019, πως η EBU συζητάει με τις αποστολές, πιθανές αλλαγές στο σύστημα ψηφοφορίας.[53] Στις 30 Οκτωβρίου 2019, η αρχηγός αποστολής για την Ελλάδα αποκάλυψε πως η πλειοψηφία (80%) των αποστολών ψήφισε υπέρ της διατήρησης του τρέχοντος συστήματος ψηφοφορίας.[54]

Opening και interval actsΕπεξεργασία

Η έναρξη του 2ου ημιτελικού θα είχε γίνει από τον breakdancer Redo. Η έναρξη του τελικού από την παρέλαση των χωρών με τους είκοσι έξι συμμετέχοντες, με τη συνοδεία μουσικής από τον 15χρονο DJ Pieter Gabriel.[55] Μια συμφωνική ορχήστρα αποτελούμενη από εξήντα πέντε νεαρούς μουσικούς από όλη την Ολλανδία, η οποία είχε σχηματιστεί απόκλειστικά για αυτόν τον σκοπό θα συμμετείχε στον τελικό μαζί με τον DJ Afrojack και την τραγουδίστρια Glennis Grace, η οποία είχε εκπροσωπήσει την Ολλανδία στον διαγωνισμό, το 2005.[56][57] Το συγκεκριμένο interval act θα περιλάμβανε επίσης σαράντα χορευτές και μία χορωδία γκόσπελ.[56]

Επιπλέον, ο τελικός θα περιλάμβανε ερμηνείς από οκτώ παλιούς νικητές του διαγωνισμού: την Gigliola Cinquetti με το τραγούδι "Non ho l'età", την Lenny Kuhr με το "De troubadour", τους Getty Kaspers (των Teach-In) με το "Ding-a-dong", τη Sandra Kim με το "J'aime la vie", τους Paul Harrington και Charlie McGettigan με το "Rock 'n' Roll Kids", τον Alexander Rybak με το "Fairytale" και τον Duncan Laurence με το "Arcade".[58]

Χώρες που θα συμμετείχανΕπεξεργασία

 
  Χώρες που θα συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό
  Χώρες που είχαν ήδη προκριθεί στον τελικό και θα ψήφιζαν στον πρώτο ημιτελικό
  Χώρες που θα συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό
  Χώρες που είχαν ήδη προκριθεί στον τελικό και θα ψήφιζαν στον δεύτερο ημιτελικό

Η EBU ανακοίνωσε στις 13 Νοεμβρίου 2019, ότι σαράντα μία χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό, με τη Βουλγαρία και την Ουκρανία να επιστρέφουν μετά την απουσία τους, το 2019 και με την Ουγγαρία και το Μαυροβούνιο να αποχωρούν κυρίως για οικονομικούς λόγους.[59] Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού, οι καλλιτέχνες που θα είχαν συμμετάσχει σε αυτόν τον διαγωνισμό, μπορούν να επιλεγούν για να συμμετάσχουν στον επόμενο,[60] αλλά πρέπει να το κάνουν με διαφορετικό τραγούδι σύμφωνα με τους κανόνες του διαγωνισμού.[61]

1ος ΗμιτελικόςΕπεξεργασία

Ο πρώτος ημιτελικός θα λάμβανε χώρα στις 12 Μαΐου 2020, στις 21:00 (CEST). Δεκαεπτά χώρες θα συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Δικαίωμα ψήφου θα είχαν αυτές οι χώρες μαζί με τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ολλανδία.[62]

Σειρά[63] Χώρα[63] Καλλιτέχνης[63] Τραγούδι[63] Γλώσσα[63]
01   Σουηδία The Mamas "Move" Αγγλικά
02   Λευκορωσία VAL "Da vidna" Λευκορωσικά
03   Αυστραλία Montaigne "Don't Break Me" Αγγλικά
04   Βόρεια Μακεδονία Vasil "YOU" Αγγλικά
05   Σλοβενία Ana Soklič "Voda" Σλοβενικά
06   Λιθουανία The Roop "On Fire" Αγγλικά
07   Ιρλανδία Lesley Roy "Story Of My Life" Αγγλικά
08   Ρωσία Little Big "Uno" Αγγλικά, Ισπανικά
09   Βέλγιο Hooverphonic "Release Me" Αγγλικά
10   Μάλτα Destiny "All Of My Love" Αγγλικά
11   Κροατία Damir Kedžo "Divlji Vjetre" Κροατικά
12   Αζερμπαϊτζάν Efendi "Cleopatra" Αγγλικά
13   Κύπρος Sandro "Running" Αγγλικά
14   Νορβηγία Ulrikke "Attention" Αγγλικά
15   Ισραήλ Eden Alene "Feker Libi" Αγγλικά, Αμχαρικά, Εβραϊκά, Αραβικά
16   Ρουμανία Roxen "Alcohol You" Αγγλικά
17   Ουκρανία Go_A "Solovey" Ουκρανικά

2ος ΗμιτελικόςΕπεξεργασία

Ο δεύτερος ημιτελικός θα λάμβανε χώρα στις 14 Μαΐου 2020, στις 21:00 (CEST). Δεκαοκτώ χώρες θα συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Δικαίωμα ψήφου θα είχαν αυτές οι χώρες μαζί με τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ισπανία.[62]

Σειρά[64] Χώρα[64] Καλλιτέχνης[64] Τραγούδι[64] Γλώσσα[64]
01   Ελλάδα Stefania "SUPERG!RL" Αγγλικά
02   Εσθονία Uku Suviste "What Love Is" Αγγλικά
03   Αυστρία Vincent Bueno "Alive" Αγγλικά
04   Μολδαβία Natalia Gordienko "Prison" Αγγλικά
05   Άγιος Μαρίνος Senhit "Freaky!" Αγγλικά
06   Τσεχία Benny Cristo "Kemama" Αγγλικά
07   Σερβία Hurricane "Hasta La Vista" Σερβικά
08   Πολωνία Alicja "Empires" Αγγλικά
09   Ισλανδία Daði og Gagnamagnið "Think About Things" Αγγλικά
10   Ελβετία Gjon's Tears "Répondez-moi" Γαλλικά
11   Δανία Ben & Tan "YES" Αγγλικά
12   Αλβανία Arilena Ara "Fall From The Sky" Αγγλικά
13   Φινλανδία Aksel "Looking Back" Αγγλικά
14   Αρμενία Αθηνά Μανουκιάν "Chains On You" Αγγλικά
15   Πορτογαλία Elisa "Medo De Sentir" Πορτογαλικά
16   Γεωργία Tornike Kipiani "Take Me As I Am" Αγγλικά
17   Βουλγαρία VICTORIA "Tears Getting Sober" Αγγλικά
18   Λετονία Samanta Tīna "Σαμάντα Τίνα" Αγγλικά

ΤελικόςΕπεξεργασία

Ο τελικός θα λάμβανε χώρα στις 16 Μαΐου 2020, στις 21:00 (CEST). Είκοσι έξι χώρες θα συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό: η διοργανώτρια χώρα, οι Big 5 και οι δέκα χώρες με τον υψηλότερο αριθμό βαθμών από κάθε ημιτελικό. Δικαίωμα ψήφου θα είχαν και οι σαράντα μία συμμετέχουσες χώρες.

Σειρά[65] Χώρα[65] Καλλιτέχνης[65] Τραγούδι[65] Γλώσσα[65]
N/A   Γαλλία Tom Leeb "Mon Alliée (The Best In Me)" Γαλλικά, Αγγλικά
  Γερμανία Ben Dolic "Violent Thing" Αγγλικά
  Ηνωμένο Βασίλειο James Newman "My Last Breath" Αγγλικά
  Ισπανία Blas Cantó "Universo" Ισπανικά
  Ιταλία Diodato "Fai Rumore" Ιταλικά
23   Ολλανδία Jeangu Macrooy "Grow" Αγγλικά

Καλλιτέχνες που θα επέστρεφανΕπεξεργασία

Τρεις προηγούμενοι καλλιτέχνες θα επέστρεφαν το 2020. Επιπλέον, αρκετοί καλλιτέχνες είχαν λάβει μέρος στα φωνητικά σε προηγούμενους διαγωνισμούς ή στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.

Καλλιτέχνης Χώρα Προηγούμενα χρόνια
Natalia Gordienko   Μολδαβία 2006 (μαζί με τον Arsenium)[66]
Senhit   Άγιος Μαρίνος 2011[67]
Sanja Vučić (μέλος των Hurricane)   Σερβία 2016
Ksenija Knežević (μέλος των Hurricane) 2015 (στα φωνητικά για τον Knez)[68]
Destiny   Μάλτα Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015
2019 (στα φωνητικά για τη Michela Pace)[69]
Stefania   Ελλάδα Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016 (ως μέλος των Kisses)[70]
Vincent Bueno   Αυστρία 2017 (στα φωνητικά για τον Nathan Trent)[71]
Vasil   Βόρεια Μακεδονία 2019 (στα φωνητικά για την Tamara Todevska)[72]
The Mamas   Σουηδία 2019 (στα φωνητικά για τον John Lundvik)[73]

Άλλες χώρεςΕπεξεργασία

Για να συμμετέχει μία χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, πρέπει να διαθέτει έναν εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, που να είναι ενεργό μέλος της EBU και που να μπορεί να μεταδώσει τον διαγωνισμό μέσω του Eurovision Network. Η EBU θα στείλει προσκλήσεις για τον διαγωνισμό σε όλα τα 56 ενεργά μέλη. Σε αντίθεση με προηγούμενες χρονιές, η Αυστραλία, της οποίας ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας είναι συνεργαζόμενο μέλος, δεν θα χρειαστεί πρόσκληση για να συμμετάσχει το 2020, μιας και της δόθηκε το δικαίωμα συμμετοχής τουλάχιστον μέχρι και το 2023.[74]

Ενεργά μέλη της EBUΕπεξεργασία

  •   Ανδόρρα – Το Μάρτιο του 2019, η Ραδιοτηλεόραση της Ανδόρρας (RTVA) δήλωσε ότι θα ήταν ανοιχτή σε συνεργασία με τη Καταλανική Τηλεόραση (TVC), για να συμμετάσχουν σε μελλοντικούς διαγωνισμούς. Προηγουμένως, οι δύο ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί είχαν συνεργαστεί το 2004 όταν η Ανδόρρα έκανε το ντεμπούτο της.[75] Τον Μάιο του 2019, η RTVA επιβεβαίωσε ότι δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό το 2020. H χώρα συμμετείχε τελευταία φορά το 2009 με την RTVA να αποχωρεί αμέσως μετά για οικονομικούς λόγους.[76]
  •   Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Τον Δεκέμβριο του 2018, η Lejla Babović, στέλεχος της Ραδιοτηλεόρασης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (BHRT), δήλωσε πως ο κύριος στόχος τους ήταν η επιστροφή στον διαγωνισμό αλλά και πως η οικονομική τους κατάσταση θα καθιστούσε αρκετά δύσκολο τον συγκεκριμένο στόχο.[77] Τον Ιούλιο του 2019, η BHRT επιβεβαίωσε ότι δεν μπορούν να επιστρέψουν στο διαγωνισμό, λόγω κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από την EBU ως αποτέλεσμα των υπέρογκων χρεών του φορέα προς την Ένωση. Η χώρα συμμετείχε τελευταία φορά το 2016.[78]
  •   Λουξεμβούργο – Επειδή το Λουξεμβούργο έχει να συμμετάσχει στον διαγωνισμό από το 1993, ζητήθηκε αρκετές φορές να επιστρέψουν στον διαγωνισμό το 2019. Τον Μάιο του 2019, η Anne-Marie David, η οποία νίκησε για το Λουξεμβούργο το 1973, ζήτησε από τη χώρα να επιστρέψει, ενώ ένα ψήφισμα από θαυμαστές οι οποίοι απαιτούσαν την επιστροφή του Λουξεμβούργου στον διαγωνισμό στάλθηκε στον λουξεμβουργιανό ραδιοτηλεοπτικό φορέα RTL Télé Lëtzebuerg (RTL) και στο κοινοβούλιο της χώρας. Τα προηγούμενα χρόνια, ο RTL είχε δηλώσει πως δεν θα επέστρεφαν στον διαγωνισμό λόγω οικονομικών ανησυχιών και εξαιτίας της πεποίθησης ότι οι μικρές χώρες δεν μπορούσαν να πετύχουν στους νεότερους διαγωνισμούς Eurovision.[79] Τον Ιούνιο του 2019, το κοινοβούλιο του Λουξεμβούργου ξεκίνησε ένα δικό του ψήφισμα, το οποίο δεχόταν υπογραφές μέχρι και τις 1 Αυγούστου 2019.[80] Τον Ιούλιο του 2019, ωστόσο, ο RTL δήλωσε πως δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό το 2020 επειδή θα αποτελούσε οικονομικό πρόβλημα καθώς και επειδή ο φορέας επικεντρώνεται σε ειδησεογραφικό περιεχόμενο και όχι στη μουσική και στη διασκέδαση.[81]
  •   Μαυροβούνιο – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μαυροβουνίου, RTCG, είχε επιβεβαιώσει τη συμμετοχή της χώρας τον Σεπτέμβριο του 2019.[82] Ωστόσο, ο φορέας ενημέρωσε την ιστοσελίδα ESCToday, τον Νοέμβριο του 2019, ότι η συμμετοχή της χώρας στον διαγωνισμό του 2020, δεν θα ήταν δυνατή.[83] Παρόλ'αυτά, ο γενικός διεθυντής του φορέα, Božidar Šundić, αρνήθηκε τη συγκεκριμένη δήλωση λέγοντας πως μια απόφαση σχετικά με τη συμμετοχή της χώρας δεν έχει παρθεί ακόμα από το συμβούλιο του καναλιού.[84] Ωστόσο, η χώρα δεν ήταν στη λίστα με τους τελικούς συμμετέχοντες που δημοσιεύτηκε από την EBU στις 13 Νοεμβρίου.
  •   Μονακό – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μονακό, TMC, επιβεβαίωσε τον Αύγουστο του 2019, ότι δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό το 2020. Το Μονακό συμμετείχε τελευταία φορά το 2006.[85]
  •   Ουγγαρία – Τον Οκτώβριο του 2019, ο ουγγρικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, MTVA, δήλωσε πως ο διαγωνισμός "A Dal" που αποτελούσε τον εθνικό τελικό της χώρας από το 2012, δεν θα χρησιμοποιηθεί για αυτόν τον σκοπό το 2020 και αντί να επικεντρωθούν στη Eurovision, οι δημιουργοί του σόου θέλουν να ασχοληθούν με τη στήριξη της ποπ σκηνής της χώρας. Η συμμετοχή της στον διαγωνισμό ωστόσο ήταν άγνωστη και μη ξεκάθαρη, αφού με δήλωση στον τύπο έκανε γνωστό ότι ο διαγωνισμός δεν θα χρησιμοποιηθεί. Ωστόσο, η χώρα δεν ήταν στη λίστα με τους τελικούς συμμετέχοντες που δημοσιεύτηκε από την EBU στις 13 Νοεμβρίου.
  •   Σλοβακία – Τον Ιούνιο του 2019, η Ραδιοφωνία και Τηλεόραση της Σλοβακίας (RTVS) ανακοίνωσε πως δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2020 λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος από το σλοβακικό κοινό. Η Σλοβακία συμμετείχε τελευταία φορά το 2012.[86]
  •   Τουρκία – Τον Σεπτέμβριο του 2019, ανακοινώθηκε από την Τουρκική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (TRT) και την EBU πως η Τουρκία δεν θα επιστρέψει το 2020. Η Τουρκία συμμετείχε τελευταία φορά το 2012.[87]

Συνεργαζόμενα μέλη της EBUΕπεξεργασία

  •   Καζακστάν – Τον Νοέμβριο του 2018, ο Jon Ola Sand, εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, δήλωσε ότι η συμμετοχή του Καζακστάν στον διαγωνισμό θα χρειαζόταν να συζητηθεί από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού. Το Καζακστάν, μέσω του συνεργαζόμενου μέλος του με την EBU, Khabar Agency, είχε προηγουμένως προσκληθεί για να συμμετέχει στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2018 από την Ομάδα Αναφοράς αυτού του διαγωνισμού. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν επηρεάζει τη συμμετοχή ή μη της χώρας στον κύριο διαγωνισμό.[88] Τον Σεπτέμβριο του 2019, η EBU δήλωσε πως δεν σκόπευαν να προσκαλέσουν το Καζακστάν στον διαγωνισμό του 2020.[89]

Μη μέλη της EBUΕπεξεργασία

  •   Κόσοβο – Τον Ιούνιο του 2018, ο τότε γενικός διευθυντής της Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης του Κοσόβου (RTK), Mentor Shala, δήλωσε πως ο φορέας ακόμα επεδίωκε να γίνει ενεργό μέλος της EBU και πως ήλπιζε να κάνει το ντεμπούτο του το 2020.[90] Τον Ιούνιο του 2019, στην 82η Γενική Συνέλευση της EBU, τα διάφορα μέλη ψήφισαν κατά του να καταργηθεί η προϋπόθεση που έλεγε ότι για να γίνει ένας φορέας, ενεργό μέλος θα πρέπει να είναι και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ITU). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο RTK να μην μπορεί να γίνει μέλος της EBU και άρα να κάνει το ντεμπούτο του το 2020.[91]
  •   Λίχτενσταϊν – Τον Αύγουστο του 2019, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λίχτενσταϊν 1 FL TV, ανακοίνωσε πως απέκλεισαν την πιθανότητα να κάνουν το ντεμπούτο τους το 2020. Ο φορέας είχε επιχειρήσει στο παρελθόν να γίνει ενεργό μέλος της EBU, αλλά σταμάτησε την προσπάθεια μετά τον ξαφνικό θάνατο του γενικού διευθυντή του, Peter Kölbel. Θα χρειαζόταν επίσης, την οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης της χώρας για να καλύψει το απαραίτητο κόστος τόσο της ιδιότητας ενεργού μέλους αλλά και του κόστους συμμετοχής στον διαγωνισμό.[92]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Official EBU statement & FAQ on Eurovision 2020 cancellation». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 18 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  2. «Rotterdam returns as Eurovision Song Contest Host City in 2021». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 16 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  3. 3,0 3,1 LaFleur, Louise (30 Αυγούστου 2019). «Rotterdam to host Eurovision 2020!». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  4. «Eurovision: Europe Shine A Light will bring audiences together on 16 May». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 31 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  5. «Rotterdam to host the Eurovision Song Contest 2020!». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 30 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2020. 
  6. «Songfestivalbaas komt snel op bezoek bij AVROTROS, locatie festijn nog onbekend». Algemeen Dagblad. 19 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  7. 7,0 7,1 «NPO, AVROTROS and NOS to organize 2020 Eurovision Song Contest». NPO, AVROTROS and NOS to organize 2020 Eurovision Song Contest (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  8. «Eurovision 2020 to be a co-production between Avrotros, NPO and NOS». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 19 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  9. Granger, Anthony (15 Απριλίου 2019). «The Netherlands: Maastricht The Latest City To Gauge Potential Bid to Host Eurovision 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  10. «Eurovision 2020: The Netherlands has hosting plan ready for Duncan Laurence win». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 19 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  11. «Rutte over Songfestival: 'Ik kon niet slapen'». Telegraaf (στα Ολλανδικά). 19 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  12. «Eurovision 2020: Getty Kaspers sees Rotterdam as the ideal host city». ESCToday (στα Αγγλικά). 18 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  13. Groot, Evert (29 Μαΐου 2019). «Which Dutch city or region will host Eurovision 2020?». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019. 
  14. 14,0 14,1 14,2 «Eurovisie Songfestival 2020: steden kunnen tot 10 juli bid books inleveren». Eurovisie Songfestival 2020: steden kunnen tot 10 juli bid books inleveren (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  15. Boschman, Jordy (24 Μαΐου 2019). «Zwolle haakt af in strijd om Songfestival: IJsselhallen ongeschikt». AD. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  16. «Vliegveld Twenthe wil het Songfestival binnenhalen: 'We moeten groot durven denken'». Tubantia. 20 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  17. Louwes, Wilco (20 Μαΐου 2019). «Songfestival in Enschede? 'Niet met gemeentegeld', zegt de wethouder». Tubantia. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  18. «Amsterdam trekt zich terug als Songfestivalstad». Telegraaf (στα Ολλανδικά). 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  19. «'Songfestival is financieel te riskant', gemeente Breda gooit de handdoek in de ring». Omroep Brabant (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  20. «One down! Leeuwarden withdraws bid to host Eurovision 2020 due to ceiling height of venue». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 18 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  21. 21,0 21,1 21,2 21,3 «The Hague withdraws from Eurovision 2020 host city race». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 27 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  22. Zwart, Josianne (10 Ιουλίου 2019). «5 Dutch cities in the race to become Eurovision 2020 Host City». Eurovision.tv. EBU. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  23. Oomen, Eefje (16 Ιουλίου 2019). «Rotterdam en Maastricht strijden om Songfestival, andere steden vallen af». AD. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  24. Granger, Anthony (17 Ιουλίου 2019). «Eurovision'20: Reasons Behind Utrecht's Failed Bid To Host Revealed». Eurovoix. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  25. Gotink, Bart (7 Αυγούστου 2019). «Brabanthallen was te laag voor Songfestival en Den Bosch had te weinig hotelkamers geblokkeerd». AD. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  26. «Eurovision 2020: Hihlights from NPO's visit to Maastricht» (στα Αγγλικά). 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  27. «Eurovision 2020: Highlights from NPO's visit to Rotterdam» (στα Αγγλικά). 19 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  28. Redactie (26 Ιουλίου 2019). «Publieke omroep heeft extra tijd nodig voor keuze songfestivalstad». Trouw (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  29. «The Netherlands: NPO will reveal ESC 2020 host city with a special two-minute broadcast». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 24 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2019. 
  30. News, Eurovision; News, Participants; Participants, Eurovision; Fans (5 Αυγούστου 2019). «Eurovision 2020: Rotterdam vs Maastricht; the final countdown begins». Eurovision News, Polls and Information by ESCToday (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  31. 31,0 31,1 «Eurovision 2020: Did Maastricht rule itself out by refusing to sign a contract with NPO/NOS?». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 13 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  32. «NPO to air special broadcast to announce Eurovision host city next week». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 23 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2019. 
  33. 33,0 33,1 33,2 33,3 33,4 «Eurovision 2020: Meet the bidding Host Cities». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 6 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  34. 34,0 34,1 «Rotterdam of Maastricht, waar is de beste Songfestivalzaal?». nos.nl (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019. 
  35. «Eurovision'20: Binnenrotte Revealed As Location Of The Eurovision Village». Eurovoix (στα Αγγλικά). 28 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  36. News, Eurovision; News, Participants; Participants, Eurovision; Fans (20 Νοεμβρίου 2019). «Eurovision 2020: Euroclub venue in Rotterdam unveiled». Eurovision News, Polls and Information by ESCToday (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  37. «Social events». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 2 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  38. «Four Core Team members for Eurovision 2020 announced». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 5 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  39. «The directors of the 2020 Eurovision Song Contest have been revealed». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 27 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  40. «The Eurovision 2020 Host City countdown is on». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 28 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  41. «Eurovision'20: Cornald Maas Named Creative Advisor». Eurovoix (στα Αγγλικά). 31 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  42. «Jon Ola Sand to step down as Executive Supervisor after Rotterdam 2020». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 30 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  43. «'Open Up' to Eurovision 2020». Eurovision.tv. EBU. 24 Οκτωβρίου 2019. 
  44. «Rotterdam 2020 design celebrates 65 years of Eurovision Song Contest». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 28 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  45. «2020 postcard concept revealed as Dutch people can join in on the fun». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 9 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  46. «Eurovision 2020: Stage design revealed for Rotterdam». Eurovisionworld. 2 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  47. «Introducing the Eurovision 2020 presenters!». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 4 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  48. «Edsilia Rombley, Chantal Janzen en Jan Smit presenteren Songfestival». nos.nl (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  49. «NikkieTutorials online-presentator Songfestival: 'Extreem vereerd'». nos.nl (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  50. «NikkieTutorials online presenter of Eurovision 2020». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 10 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  51. «Moggré en Makkinga leiden 87 persconferenties songfestival». ad.nl. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  52. 52,0 52,1 «Semi-Final Allocation Draw pots for Eurovision 2020 revealed!». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 25 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  53. Granger, Anthony (22 Οκτωβρίου 2019). «EBU Consulting About Possible Changes To Eurovision Voting». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019. 
  54. Granger, Anthony (30 Οκτωβρίου 2019). «Delegations Voted in Favour of Keeping 50/50 Split in Eurovision Voting». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2019. 
  55. «Eurovision'20: 15 Year Old Pieter Gabriel Will Produce Music For Flag Parade». Eurovoix (στα Αγγλικά). 18 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  56. 56,0 56,1 «Afrojack met 130 man op podium songfestival». ad.nl. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  57. «Glennis Grace met Afrojack op Songfestival». Telegraaf (στα Ολλανδικά). 9 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020. 
  58. «Rotterdam 2020: First opening and interval acts revealed» (στα αγγλικά). 2020-02-19. https://eurovision.tv/story/first-eurovision-2020-opening-and-interval-acts-announced. Ανακτήθηκε στις 2020-07-19. 
  59. «41 countries will 'Open Up' at Eurovision 2020 in Rotterdam». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 13 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  60. «18 acts are confirmed for Eurovision 2021!». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 16 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  61. «Intention to honour Eurovision 2020 songs and artists». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 20 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  62. 62,0 62,1 «Which country performs in which Eurovision 2020 Semi-Final?». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 28 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  63. 63,0 63,1 63,2 63,3 63,4 «First Semi-Final of Rotterdam 2020». eurovision.tv (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  64. 64,0 64,1 64,2 64,3 64,4 «Second Semi-Final of Rotterdam 2020». eurovision.tv (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  65. 65,0 65,1 65,2 65,3 65,4 «Grand Final of Rotterdam 2020». eurovision.tv (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  66. «It's Natalia Gordienko for Moldova». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 29 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  67. «The votes are in: San Marino's Senhit will sing 'Freaky!' in Rotterdam» (στα αγγλικά). 2020-03-09. https://eurovision.tv/story/senhit-to-represent-san-marino-again. Ανακτήθηκε στις 2020-07-21. 
  68. «Hurricane to represent Serbia in Rotterdam». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 1 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  69. «Destiny Chukunyere wins X Factor Malta and will go to Eurovision 2020». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 8 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  70. «Stefania will represent Greece at Eurovision 2020 with "SUPERGIRL"». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 3 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  71. «Has ORF selected Vincent Bueno as Austria's act for Eurovision 2020?». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 1 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  72. «Vasil Garvanliev will represent North Macedonia at Eurovision 2020». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 15 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  73. «The Mamas win Sweden's Melodifestivalen 2020». eurovision.tv (στα Αγγλικά). 7 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  74. «Australia secures spot in Eurovision for the next five years». eurovision.tv. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2019. 
  75. Granger, Anthony (18 Μαρτίου 2019). «Andorra: RTVA Open To Co-operation With Catalan Broadcaster Regarding Eurovision Participation». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  76. Granger, Anthony (22 Μαΐου 2019). «Andorra: RTVA Rules Out Eurovision Return in 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  77. says, Davve (28 Δεκεμβρίου 2018). «Bosnia & Herzegovina's "primary goal" is Eurovision comeback but 2020 return "difficult"». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019. 
  78. Herbert, Emily (9 Ιουλίου 2019). «Bosnia & Herzegovina: No Eurovision Return in 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  79. Granger, Anthony (29 Μαΐου 2019). «Luxembourg: Anne-Marie David Pushing For Nations Eurovision Return». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  80. «Pour un retour du Luxembourg à l'Eurovision». Wort.lu (στα Γαλλικά). 21 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  81. «Luxembourg: RTL confirms non participation in Eurovision 2020». ESCToday (στα Αγγλικά). 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  82. Farren, Neil (24 Σεπτεμβρίου 2019). «Montenegro: Eurovision 2020 Participation Confirmed». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019. 
  83. «Montenegro withdraws from Eurovision Song Contest 2020». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 8 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019. 
  84. «Montenegro: RTCG Director-General says no decision on Eurovision 2020». wiwibloggs (στα Αγγλικά). 9 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019. 
  85. «Monaco: TMC confirms non participation in Eurovision 2020». ESCToday (στα Αγγλικά). 6 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  86. Herbert, Emily (5 Ιουνίου 2019). «Slovakia: No Return to the Eurovision Song Contest in 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019. 
  87. Granger, Anthony (22 Σεπτεμβρίου 2019). «Turkey: TRT Will Not Compete in Eurovision 2020». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2019. 
  88. «Kazakhstan: Eurovision Participation 'Needs To Be Discussed'». Eurovoix (στα Αγγλικά). 22 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  89. «EBU: "No plans" to invite Kazakhstan to participate in Eurovision 2020». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 6 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2019. 
  90. Granger, Anthony (22 Ιουνίου 2018). «Kosovo: RTK To Push for Full EBU Membership Next Week». Eurovoix (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  91. «No changes approved in EBU statutes: Kosovo cannot apply for full membership». ESCXTRA.com (στα Αγγλικά). 28 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 
  92. News, Eurovision; News, Participants; Participants, Eurovision; Fans (7 Αυγούστου 2019). «Liechtenstein: 1 FL TV will not debut in Eurovision 2020». Eurovision News, Polls and Information by ESCToday (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία