Άνοιγμα κυρίου μενού

Ακολουθεί πίνακας των κυριοτέρων διαφορών μεταξύ οργανικών ενώσεων και ανόργανων ενώσεων:!!!


Οργανικές ενώσεις Ανόργανες ενώσεις
Οι περισσότερες είναι ομοιοπολικές ενώσεις. Οι περισσότερες είναι ιοντικές ενώσεις.
Ευπαθείς σε υψηλές θερμοκρασίες και
στην επίδραση ισχυρών οξέων και βάσεων.
Ανθεκτικές σε υψηλές θερμοκρασίες, και
στην επίδραση ισχυρών οξέων και βάσεων.
Χαμηλό σημείο βρασμού (σ.β) και τήξης (σ.τ.)
με μεγάλες τάσεις ατμών
Υψηλό σημείο βρασμού και τήξης
με μικρές τάσεις ατμών.
Διαλύονται κυρίως σε οργανικούς διαλύτες Διαλύονται κυρίως σε ανόργανους διαλύτες
Δίνουν αντιδράσεις μοριακές, αργές, κατά κανόνα
αμφίδρομες και συχνά πολύπλευρες με διαφορετικά προϊόντα
Δίνουν αντιδράσεις ιοντικές, ταχείες, κατά κανόνα
μονόδρομες και όχι πολύπλευρες με συγκεκριμένα προϊόντα.
Εμφανίζουν συχνά φαινόμενα ισομέρειας Εμφανίζουν σπάνια φαινόμενα ισομέρειας
Εμφανίζουν συχνά φαινόμενα πολυμέρειας Εμφανίζουν σπάνια φαινόμενα πολυμέρειας
Έχουν πυκνότητα συνήθως παραπλήσια της μονάδας Έχουν πυκνότητα συνήθως > 1
Είναι αριθμητικά πολύ περισσότερες[1] Είναι αριθμητικά λιγότερες


Σύγκριση ιδιοτήτων οργανικής ένωσης (βενζόλιο) και ανόργανης ένωσης (χλωριούχο νάτριο)
Γνωρίσματα Βενζόλιο Χλωριούχο νάτριο
Χημικός τύπος C6H6 NaCl
Διαλυτότητα στο νερό Αδιάλυτο Διαλυτό
Διαλυτότητα στο οκτάνιο Διαλυτό Αδιάλυτο
Εύφλεκτο Ναι Όχι
Σημείο τήξης 5,5°C 801°C
Σημείο βρασμού 80°C 1413°C
Πυκνότητα 0,8 g/mL 2,2 g/mL
Δεσμός Ομοιοπολικός Ιοντικός

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Το μεγάλο πλήθος των οργανικών ενώσεων οφείλεται κυρίως στη θέση που κατέχει ο άνθρακας (C) στο περιοδικό σύστημα. Το χημικό στοιχείο αυτό έχει στην εξωτερική στοιβάδα του ατόμου του τέσσερα μονήρη ηλεκτρόνια που είναι και ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός. Κατά τη σύγχρονη ατομική θεωρία οι τέσσερις αυτές μονάδες συγγενείας είναι απόλυτα ισότιμες μεταξύ τους (δηλαδή με ίδια ενέργεια). Έτσι αυτή η τετρασθένεια δίνει στον άνθρακα τη δυνατότητα αφενός να σχηματίζει ισχυρούς δεσμούς τόσο με ηλεκτροθετικά όσο και με ηλεκτραρνητικά στοιχεία, αφετέρου τα άτομά του να ενώνονται με απλούς, διπλούς, ή τριπλούς δεσμούς σε όλους τους δυνατούς τρόπους και να σχηματίζουν (ανθρακικές) αλυσίδες, ευθύγραμμες ή διακλαδισμένες, ανοικτές ή κλειστές (δακτύλιους), ή και συνδυασμό αυτών.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία