Δούκας της Σπάρτης

Τίτλος διαδόχου του ελληνικού θρόνου

Ο τίτλος του Δούκα της Σπάρτης αποδιδόταν, κατά την διάρκεια του ελληνικού μοναρχικού καθεστώτος, στον μεγαλύτερο υιό του μονάρχη και προστίθετο σε εκείνον του διαδόχου της Ελλάδας (διαδόχου του θρόνου). Παρά το γεγονός πως εξακολουθεί να βρίσκεται σε χρήση, ωστόσο δεν αποτελεί παρά μόνον τίτλο ευγένειας μετά το 1974.

Έμβλημα του Διαδόχου της Ελλάδας.

Διαμάχη σχετικά με τον τίτλοΕπεξεργασία

Το άρθρο 3 του Ελληνικού Συντάγματος του 1864 (το οποίο έκανε εκ νέου χρήση του πνεύματος του άρθρου 33 του Συντάγματος του 1844) απαγόρευε την παραχώρηση τίτλων ευγενείας στην Ελλάδα.

Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίον η δημιουργία του τίτλου του Δούκα της Σπάρτης μέσω διατάγματος του Βασιλέα Γεωργίου Α΄ to 1868[1] οδήγησε σε σημαντική διαμάχη. Αρχικά, το Ελληνικό Κοινοβούλιο μετά από έντονη διαμάχη στη Βουλή αναγνώρισε την νομιμότητα του συγκεκριμένου τίτλου κατά την διάρκεια της συνεδρίασής του της 17ης Σεπτεμβρίου 1868[2]. Τελικά το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε αυτή την απόφαση καθώς το Σύνταγμα απαγόρευε από τότε την απονομή ή αναγνώριση τίτλων ευγενείας σε Έλληνες.[εκκρεμεί παραπομπή]

Κατάλογος κατόχωνΕπεξεργασία

Τον συγκεκριμένο τίτλο έφεραν οι:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Β.Δ. 22 Αυγούστου 1868, δημοσιευθέν στο ΦΕΚ 44/1868
  2. (Γαλλικά) Eugène Rizo Rangabé, Livre d'or de la noblesse phanariote en Grèce, en Roumanie, en Russie et en Turquie, impr. S. C. Vlastos, Athènes, 1892, p. VII (διαδικτυακή ανάγνωση)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Duc de Sparte της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).