Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Εθνικό πάρκο Γιέλοουστοουν, που χαρακτηρίστηκε από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών ως εθνικό πάρκο στις 1 Μαρτίου 1872,[1] βρίσκεται κυρίως στην πολιτεία του Ουαϊόμινγκ, αν και επεκτείνεται και στη Μοντάνα και στο Άινταχο. Το πάρκο ήταν το πρώτο του είδους του και είναι γνωστό για την άγρια ζωή που φιλοξενεί και τα πολλά γεωθερμικά χαρακτηριστικά του, ειδικά το γκέιζερ Όλντ Φέιθφουλ, ένα από τα πιο δημοφιλή θεάματα του πάρκου.[2] Το πάρκο έχει πολλά είδη οικοσυστημάτων, αλλά το κυρίαρχο είναι το υποαλπικό δάσος.

Μνημείο Παγκόσμιας
Κληρονομιάς της UNESCO
Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν
Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων Π.Κ.
Ο καταρράκτης του Γιέλοουστοουν
Χώρα μέλοςFlag of the United States.svg ΗΠΑ
ΤύποςΠολιτισμικό
Κριτήριαvii, viii, ix, x
Ταυτότητα28
ΠεριοχήΒόρεια Αμερική
Ιστορικό εγγραφής
Εγγραφή1978 (2η συνεδρίαση)

Οι Ινδιάνοι κατοικούσαν στην περιοχή του Γιέλοουστοουν για τουλάχιστον 11.000 χρόνια. Η αποστολή Λιούις και Κλαρκ πέρασε από την περιοχή στις αρχές του 19ου αιώνα. Εκτός από επισκέψεις από ανθρώπους των βουνών έως τα μέσου του 19ου αιώνα, οργανωμένες εξερευνήσεις δεν έγιναν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1860. Ο Αμερικανικός στρατός ανέλαβε να επιβλέπει το πάρκο μετά την ίδρυση του. Το 1917 η διαχείριση του πάρκου πέρασε στην εθνική υπηρεσία πάρκων, η οποία είχε δημιουργηθεί τον προηγούμενο χρόνο. Έχουν κτιστεί εκατοντάδες κτίρια τα οποία προστατεύονται εξαιτίας της αρχιτεκτονικής και ιστορικής τους σημασίας. Οι ερευνητές έχουν εξετάσει πάνω από χίλιους αρχαιολογικούς χώρους.

Το Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν εκτείνεται σε μία έκταση 8.980 τετραγωνικών χιλιομέτρων (3.468 τετραγωνικά μίλια), περιλαμβάνοντας λίμνες, φαράγγια, ποτάμια και οροσειρές.[2] Η λίμνη Γιέλοουστοουν είναι μία από τις μεγαλύτερες λίμνες σε υψηλό υψόμετρο στη Βόρεια Αμερική και βρίσκεται πάνω από τη καλδέρα Γιέλοουστοουν, το μεγαλύτερο υπερηφαίστειο της ηπείρου.

Θερμή πηγή στο Γιέλοουστοουν.

Η καλδέρα θεωρείται ενεργό ηφαίστειο, καθώς έχει εκραγεί αρκετές φορές με τεράστια δύναμη τα τελευταία δύο εκατομμύρια χρόνια. Περίπου οι μισοί θερμοπίδακες του πλανήτη βρίσκονται στο Γιέλοουστοουν, τροφοδοτούμενοι από αυτήν την ηφαιστειακή δραστηριότητα.[3] Οι εκροές της λάβας και βράχοι από τις εκρήξεις καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής του Γιέλοουστοουν. Το πάρκο είναι το κέντρο του ευρύτερου οικοσυστήματος του Γιέλοουστοουν, του μεγαλύτερου σχεδόν ανέπαφου οικοσυστήματος στη βόρεια εύκρατη ζώνη της Γης.[4]

Εκατοντάδες είδη θηλαστικών, πτηνών, ψαριών και ερπετών έχουν καταγραφεί, συμπεριλαμβανομένων αρκετών απειλούμενων ειδών.[2] Τα τεράστια δάση και τα λιβάδια περιέχουν μοναδικά είδη φυτών. Αρκούδες Γκρίζλι, λύκοι, και ελεύθερα κοπάδια από βίσονες και άλκες ζουν στο πάρκο. Πυρκαγιές συμβαίνουν κάθε χρόνο στο πάρκο. Το 1988 μεγάλες πυρκαγιές έκαψαν σχεδόν το ένα τρίτο του πάρκου. Το Γιέλοουστοουν έχει πολλές δυνατότητες ψυχαγωγίας, όπως πεζοπορία, κατασκήνωση, βαρκάδα, ψάρεμα και αξιοθέατα. Ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι παρέχουν εύκολη πρόσβαση στα σημαντικά γεωθερμικά πεδία καθώς και σε ορισμένες από τις λίμνες και τους καταρράκτες. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, οι επισκέπτες έχουν πρόσβαση στο πάρκο μέσω ξεναγήσεων που χρησιμοποιούν "snow coach" ή σνόουμόμπιλ.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. U.S. Statutes at Large, Vol. 17, Chap. 24, pp. 32-33. "An Act to set apart a certain Tract of Land lying near the Head-waters of the Yellowstone River as a public Park." From The Evolution of the Conservation Movement, 1850-1920 collection. Library of Congress
  2. 2,0 2,1 2,2 National Park Service «Yellowstone Fact Sheet» Check |url= value (βοήθεια). National Park Service. 10 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2007. 
  3. «Geothermal Features and How They Work». National Park Service. 17 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2007. 
  4. Schullery, Paul. «The Greater Yellowstone Ecosystem». Our Living Resources. U.S. Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2007. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία