Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Οι μοντανιστικές κοινότητες είχαν άρτια οργάνωση και διέθεταν κοινό ταμείο, στο οποίο συγκεντρώνονταν οι προσφορές των πιστών και από το οποίο μισθοδοτούνταν τα μέλη του ιερατείου. Ο [[Απολλώνιος Εφέσου]], ένας πολέμιος του κινήματος, κατηγορούσε τον Μοντανό ότι, καταχρώμενος τα χρήματα των πιστών, πλήρωνε κήρυκες για να επεκτείνουν τη διδασκαλία του, ότι υπήρξε εισηγητής αυστηρού [[Ασκητισμός|ασκητικού]] βίου, ότι διέλυε γάμους και όριζε ημέρες [[Νηστεία|νηστείας]] καθώς και ότι συγκέντρωνε τους πιστούς σε μικρασιατικές πόλεις που τις αποκαλούσε «[[Ιερουσαλήμ]]».<ref>«{{Πολυτονικό|[Ο Απολλώνιος] τὰς μὲν φερομένας αὐτῶν προφητείας ψευδεῖς οὔσας κατὰ λέξιν εὐθύνων, τὸν δὲ βίον τῶν τῆς αἱρέσεως ἀρχηγῶν ὁποῖός τις γέγονεν, διελέγχων· αὐτοῖς δὲ ῥήμασιν περὶ τοῦ Μοντανοῦ ταῦτα λέγοντος ἄκουε· ἀλλὰ τίς ἐστιν οὗτος ὁ πρόσφατος διδάσκαλος, τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ ἡ διδασκαλία δείκνυσιν. Οὗτός ἐστιν ὁ διδάξας λύσεις γάμων, ὁ νηστείας νομοθετήσας, ὁ Πέπουζαν καὶ Τύμιον Ἱερουσαλὴμ ὀνομάσας (πόλεις δ΄ εἰσὶν αὗται μικραὶ τῆς Φρυγίας), τοὺς πανταχόθεν ἐκεῖ συναγαγεῖν ἐθέλων, ὁ πρακτῆρας χρημάτων καταστήσας, ὁ ἐπ΄ ὀνόματι προσφορῶν τὴν δωροληψίαν ἐπιτεχνώμενος, ὁ σαλάρια χορηγῶν τοῖς κηρύσσουσιν αὐτοῦ τὸν λόγον, ἵνα διὰ τῆς γαστριμαργίας ἡ διδασκαλία τοῦ λόγου κρατύνηται}}». (Ευσεβίου, ''Εκκλ. Ιστορία'' 5.18)</ref> Κατά τον [[Ιππόλυτος|Ιππόλυτο]], οι μοντανιστές «{{Πολυτονικό|καινίζουσι δὲ νηστείας καὶ ἑορτὰς καὶ ξηροφαγίας καὶ ῥαφανοφαγίας (δηλ. [[χορτοφαγία]]), φάσκοντες ὑπὸ τῶν γυναίων δεδιδάχθαι}}».<ref>Ιππολύτου, ''Έλεγχος'' 8.19.</ref>
 
== Η λατρεία ==
== Η Θεία Λατρεία στον Μοντανισμό ==
Η [[Θεία Ευχαριστία]] ετελείτο με [[Άρτος|άρτο]] και [[τυρί]], ο δε Επιφάνιος (Κατά αιρέσεων, 49, 2) αναφέρει ότι οι μοντανιστές χαρακτηρίζοντο ως "«αρτοτυρίται"».<ref>''Κατά αιρέσεων'', 49.2</ref> Τέτοια θεία ευχαριστία είδε σε όραμα και η [[Περπέτουα]], η οποία μαρτύρησε περί το [[202]] στη Β. Αφρική. Κατά τη σύναξη εισήρχοντο επτά λευχειμονούσεςλευκοντυμένες παρθένοικοπέλες με λαμπάδες και προφήτευαν στονστο λαό (.<ref>Επιφανίου, ''Κατά αιρέσεων'', 49,.2, 3). Ο εορτασμός του [[Πάσχα]] ακολουθούσε τη μικρασιατική παράδοση των [[τεσσαρεσκαιδεκατίτες|τεσσαρεσκαιδεκατιτών]], ορίσθηκε δε μόνιμα στις 6 Απριλίου, σύμφωνα με το '''ιδιαίτερο ημερολόγιο''' τους. Το κίνημα της Νέας Προφητείας είχε σαφώς αντιεκκλησιαστικό χαρακτήρα, αφού περιόριζε την παρουσία και την ενέργεια του Παρακλήτου μόνο στους προφήτες και στους οπαδούς της Νέας Προφητείας. Η εφαρμοζόμενη από την Εκκλησία επιείκεια σε ορισμένες τάξεις μετανοούντων αμαρτωλών εθεωρείτο από τους μοντανιστές αδιανόητη, λόγω κυρίως της επικείμενης Παρουσίας του Κυρίου, γι' αυτό και ο Μοντανός υποστήριξε ότι το δικαίωμα αυτό ανήκε μόνο στον Κύριο και όχι στους επισκόπους, αφού δεν το είχε ούτε η Εκκλησία.</ref>
 
Ο εορτασμός του [[Πάσχα]] ακολουθούσε τη μικρασιατική παράδοση των λεγόμενων [[Τεσσαρεσκαιδεκατίτες|Τεσσαρεσκαιδεκατιτών]], οι οποίοι γιόρταζαν το χριστιανικό Πάσχα μία φόρα το χρόνο σε αντιστοιχία με τις [[Βίβλος|Βιβλικές]] ετήσιες γιορτές, ορίσθηκε δε μόνιμα στις [[6 Απριλίου]], σύμφωνα με το ιδιαίτερο ημερολόγιο τους.
 
Η εφαρμοζόμενη από την Εκκλησία επιείκεια σε ορισμένες τάξεις μετανοούντων αμαρτωλών εθεωρείτο από τους μοντανιστές αδιανόητη, λόγω κυρίως της επικείμενης Παρουσίας του Κυρίου, γι' αυτό και ο Μοντανός υποστήριξε ότι το δικαίωμα αυτό ανήκε μόνο στον Κύριο και όχι στους εκκλησιαστικούς επισκόπους.
 
== Διάδοση του Μοντανισμού ==
10.804

επεξεργασίες