Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δωρικός ρυθμός»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[Εικόνα:Doric.png|thumb|200 px|right|Δωρικός ρυθμός]]
'''Δωρικός Ρυθμός''' ονομάζεται στην [[αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική]] και ειδικότερα στη ναοδομία ο ρυθμός εκείνος, που διακρίνεται για τη λιτότητα, την αυστηρότητα και τη μνημειακότητά του από τον πιο διακοσμητικό [[Ιωνικός Ρυθμός|Ιωνικό Ρυθμό]]. Xαρακτηριστικά στοιχεία του είναι οι δίχως βάση κίονες, τα λιτά [[κιονόκρανο|κιονόκρανα]], η αποκαλούμενη "δωρική [[ζωφόρος]]", δηλαδή "διάζωμα" με [[τρίγλυφο|τρίγλυφα]] (απομιμήσεις προεξεχόντων καδρονιών από τα πρώιμα ξύλινα ναϊκά οικοδομήματα).και [[μετόπη|μετόπες]], χωρίς ανάγλυφα, και φερόμενο [[γείσο]] διαφορετικής τομής. Στις ορατές επιφάνειες του κτηρίου συνήθως εφαρμόζεται ιδιαίτερης μορφής διάκοσμος.
 
==Xαρακτηριστικά==
Τα κύρια χαρακτηριστικά του ρυθμού αυτού είναι οι <u>κίονες</u>, και κυρίως τα φερόμενα επ΄ αυτών <u>κιονόκρανα</u> και το <u>διάζωμα</u> συνηθέστερα χωρίς ζωφόρο, από τα οποία και χαρακτηρίζεται ο ρυθμός του κάθε αρχαίου κτίσματος.
 
==Κίονες==
Κύριο χαρακτηριστικό των κιόνων είναι η απουσία βάσης: οι κίονες στηρίζονται απευθείας στον στυλοβάτη. Τα [[κιονόκρανο|κιονόκρανα]] είναι λιτά σε σχέση με τους άλλους δύο ρυθμούς. Αποτελούνται από δύο μέρη, τον "εχίνο" και τον "άβακα". Ο "άβακας" είναι το τετραγωνης κάτοψης ανώτερο σημείο του κίονα στο οποίο στηρίζεται το επιστύλιο, ενώ ο "εχίνος" (αχινός) είναι το αμέσως κατώτερο σημείο το οποίο αποτελεί ομαλή μετάβαση από τον "άβακα" στον κυρίως κίονα.Ένα ακόμη χαρακτηριστικό των δωρικών κιόνων είναι ότι οι αιχμές των ραβδώσεών τους είναι οξύες και όχι επίπεδες όπως στον [[Ιωνικός ρυθμός|Ιωνικό]] και τον [[Κορινθιακός ρυθμός|Κορινθιακό]].
 
==Θριγκός==
Ο θριγκός στα δωρικά κτήρια αποτελείται από δύο μέρη: Το επιστύλιο και τη δωρική ζωφόρο. Το επιστύλιο (η ζώνη που ακουμπά ακριβώς πάνω στους κίονες) χαρακτηρίζεται από την απουσία διακοσμητικών στοιχείων με εξαίρεση μία λεπτή ταινία στο ανώτερο μέρος της, που αποτελεί συνέχεια της διακόσμησης των τριγλύφων που βρίσκονται ακριβώς από πάνω. Στη δωρική ζωφόρο, υπάρχει μία συνεχής εναλλαγή από [[τρίγλυφο|τρίγλυφα]]και [[μετόπη|μετόπες]]. Τα τρίγλυφα είναι τρία μακρόστενα και κάθετα λαξεύματα στο μάρμαρο. Το σχέδιό τους καθιερώθηκε ώστε να θυμίζει τα ξύλινα δοκάρια που στέγαζαν παλιότερα τους ναούς. Γιαυτόν τον λόγο, κάτω ακριβώς από το κάθε ένα (σκαλισμένα στο επιστύλιο) βρίσκονται απομιμήσεις των καρφιών που συγκρατούσαν κάποτε τις ξύλινες δοκούς, που ονομάζονται "σταγόνες". Οι μετόπες βρίσκονταν ανάμεσα στα τρίγλυφα και ήταν είτε απλά κομμάτια μαρμάρου, είτε έφεραν γραπτές ή ανάγλυφες παραστάσεις.
 
Οι απαρχές του Δωρικού Ρυθμού πιστεύεται ότι βρίσκονται στο [[Άργος]] και την [[Κόρινθος|Κόρινθο]], δύο σημαντικά δωρικά κέντρα τέχνης κατά τη Γεωμετρική Περίοδο (8ος αι. π.Χ.). Ωστόσο από τά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα τόσο πρώιμης εποχής δεν έχουν σωθεί, αφού μάλιστα για την κατασκευή τους θα πρέπει να είχε χρησιμοποιηθεί κυρίως ξύλο.
497

επεξεργασίες