Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εξορία»

2 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 12 έτη
Κατά τη [[δικτατορία του Μεταξά]] πολλοί διαφωνούντες πολιτικοί εκτοπίστηκαν σε απομακρυσμένα μέρη της Ελλάδας ([[Παναγιώτης Κανελλόπουλος|Π. Κανελλόπουλος]], [[Γεώργιος Παπανδρέου (πρεσβύτερος)|Γ. Παπανδρέου]], πολλοί [[Κομμουνιστής|κομμουνιστές]] κ.ά.)
 
Μετά τη λήξη του [[Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949|εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα]] εφαρμόστηκε συστηματικά η μέθοδος της εξορίας των θεωρουμένων ως επικίνδυνων για τη δημόσια ασφάλεια πολιτών με κομμουνιστική ή φιλοκομμουνιστική δράση και των [[Οι αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα|αντιρρησιών συνείδησης]]. Γνωστότεροι τόποι εξορίας ήταν η [[Μακρόνησος]], η [[Ικαρία]], ο [['ΑγιοςΆγιος Ευστράτιος]] ('ΑηΆη Στράτης).
 
Κατά την [[επταετία]], η κυβέρνηση της δικτατορίας είχε ως συνήθη πρακτική τον '''εκτοπισμό''' των αντικαθεστωτικών, σε άγονα νησιά και μακρινές περιοχές, ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ανατροπή του καθεστώτος.
97.163

επεξεργασίες