Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μιχάλης Σουγιούλ»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ο '''Μιχάλης Σουγιούλ''' (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του '''Μιχαήλ Σουγιουλτζόγλου''', [[1906]]-[[1958]]) υπήρξε σημαντικός Έλληνας συνθέτης ελαφράς μουσικής.
Ο '''Μιχάλης Σουγιούλ''' (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του '''Μιχαήλ Σουγιουλτζόγλου''') υπήρξε Έλληνας μουσικοσυνθέτης της ελαφράς μουσικής. Γεννήθηκε το [[1906]] στο [[Αϊδίνιο]] της Μικράς Ασίας και πέθανε στην Αθήνα το [[1958]]. Ήταν συγγενής της Έλλης Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη, της γνωστής προπολεμικής φωτογράφου "[[Nelly's]]". Χρησιμοποιούσε το καλλιτεχνικό επώνυμο "'''Σουγιούλ'''" από το [[1931]], οπότε και περιόδευσε στην Ευρώπη ως μέλος Αργεντίνικης ορχήστρας.
 
Γεννήθηκε στο [[Αϊδίνιο]] της Μικράς Ασίας. Η οικογένειά του, πλούσιοι δερματέμποροι, μετανάστευσε στην [[Αθήνα]] το [[1920]] και ο νεαρός τότε Μιχάλης αρχικά εργάσθηκε ως αυτοδίδακτος πιανίστας, πριν ταξιδέψει στη [[Μασσαλία]] για μουσικές σπουδές. Χρησιμοποιούσε το καλλιτεχνικό επώνυμο "'''Σουγιούλ'''" από το [[1931]], οπότε και περιόδευσε στην Ευρώπη ως μέλος Αργεντίνικης ορχήστρας. Ήταν συγγενής της Έλλης Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη, της γνωστής προπολεμικής φωτογράφου [http://en.wikipedia.org/wiki/Nelly%27s "Nelly's"]. Πέθανε από (δεύτερο) εγκεφαλικό επεισόδιο το [[1958]] στην [[Αθήνα]], αφήνοντας πίσω τον γιό του Θάνο, που έπεσε θύμα τροχαίου λίγα χρόνια μετά, και τις κόρες του Μαρία, Ηρώ και Αλίκη.
Υπήρξε πολυγραφότατος στο είδος της ελληνικής ελαφράς μουσικής κατά τον Μεσοπόλεμο και την πρωτη μεταπολεμική δεκαετία, αφήνοντας περισσότερα από 700 τραγούδια σε όλα τα στυλ, ταγκό, ρομάντζες, βαλς, καντάδες, δημοτικά, πατριωτικά και λαϊκά, με μεγάλη εμπορική επιτυχία. Είχε γράψει μουσική για 50 θεατρικές επιθεωρήσεις και 10 κινηματογραφικές ταινίες, ενώ εργαζόταν ανελλιπώς ως μαέστρος στα μεγάλα νυχτερινά κέντρα της εποχής. Διετέλεσε μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και Μουσουργών, διευθυντής Ακρόασης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και των εταιρειών δίσκων Cοlumbia και Parlophone.
 
Υπήρξε πολυγραφότατος στο είδος της ελληνικής ελαφράς μουσικής κατά τον Μεσοπόλεμο και την πρωτη μεταπολεμική/μετεμφυλιακή δεκαετία, αφήνονταςγράφοντας περισσότερα από 700 τραγούδια σε όλα τα στυλ, ταγκό, ρομάντζες, βαλς, καντάδες, δημοτικά, πατριωτικά και λαϊκά, και με μεγάλη εμπορική επιτυχία. Είχε γράψει μουσική για 5045 θεατρικές επιθεωρήσεις και 10 κινηματογραφικές ταινίες (''[[Ένα βότσαλο στη λίμνη]]'', ''[[Σάντα Τσικίτα]]'', ''[[Θανασάκης ο πολιτευόμενος]], [[Το σωφεράκι]]'' και άλλες), ενώ εργαζόταν ανελλιπώς ως μαέστρος στασε μεγάλα νυχτερινά κέντρα της εποχής. Διετέλεσε μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και Μουσουργών, διευθυντής Ακρόασης της [[Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας|Ελληνικής Ραδιοφωνίας]] και των εταιρειών δίσκων Cοlumbia και Parlophone.
Ανάμεσα στα γνωστότερα τραγούδια του, που παραμένουν δημοφιλή για περισσότερο από μισόν αιώνα αφότου γράφτηκαν, συμπεριλαμβάνονται τα: ''«Ασ’ τα τα μαλλάκια σου», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Ο μήνας έχει εννιά», «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», «Μας χωρίζει ο πόλεμος», «Το τσαρούχι», «Αρχισαν τα όργανα», «Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα»'' (γνωστότερο και ως ο ''"Μανόλης ο Τραμπαρίφας"''), ''«Το τραμ το τελευταίο», «Μια ζωή την έχουμε», «Αδύνατον να κοιμηθώ», "Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα", "Άσε τον παλιόκοσμο να λέει"'', και άλλα. Στο πασίγνωστο ''«Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά»'' χρησιμοποίησε τη μελωδία του δικού του τραγουδιού ''"Ζεχρά"'' (αρχικά γραμμένου το [[1939]] σε στίχους Αιμίλιου Σαββίδη) με νέους στίχους του [[Μίμης Τραϊφόρος|Μίμη Τραϊφόρου]] γραμμένους για τη [[Σοφία Βέμπο]].
 
Ανάμεσα στα γνωστότερα τραγούδια του, που παραμένουν δημοφιλήκοσμαγάπητα για περισσότερο από μισόν αιώνα αφότου γράφτηκαν, συμπεριλαμβάνονται τα: ''«Ασ’ τα τα μαλλάκια σου», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Κάτι με τραβά κοντά σου», «Ο μήνας έχει εννιά», «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», «Μας χωρίζει ο πόλεμος», «Το τσαρούχι», «Αρχισαν τα όργανα», «Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα»'' (γνωστότερο και ως ο ''"«Μανόλης ο Τραμπαρίφας"»''), ''«Το τραμ το τελευταίο», «Μια ζωή την έχουμε», «Αδύνατον να κοιμηθώ», "«Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα"», "«Άσε τον παλιόκοσμο να λέει"»'', και άλλα. Στο πασίγνωστο ''«Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά»'' χρησιμοποίησε τη μελωδία του δικού του τραγουδιού ''"«Ζεχρά"»'' (αρχικά γραμμένου το [[19391938]] σε στίχους Αιμίλιου Σαββίδη) με νέους στίχους του [[Μίμης Τραϊφόρος|Μίμη Τραϊφόρου]] γραμμένους για τη [[Σοφία Βέμπο]].
Σε συνεργασία με τους [[Αλέκος Σακελλάριος|Αλέκο Σακελλάριο]] και [[Χρήστος Γιαννακόπουλος|Χρήστο Γιαννακόπουλο]], ως στιχουργούς, δημιούργησε μεταπολεμικά τη σχολή του "[[Αρχοντορεμπέτικο|αρχοντορεμπέτικου]]", μία σχολή που συνδύαζε λαϊκότροπους -συνήθως χιουμοριστικούς- στίχους και μουσική, με δυτικότροπες επιρροές. Συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους ερμηνευτές της εποχής: [[Σοφία Βέμπο]], με την οποία περιόδευε στο Αλβανικό μέτωπο το 1940-41, [[Δανάη_Στρατηγοπούλου|Δανάη]], [[Καίτη Μπελίντα]], [[Τώνης Μαρούδας|Τώνη Μαρούδα]], [[Κάκια Μένδρη]], [[Στέλλα Γκρέκα]], [[Μάγια Μελάγια]], [[Νίκος Γούναρης|Νίκο Γούναρη]], τις αδελφές [[Άννα_Καλουτά|Άννα]] και [[Μαρία Καλουτά]] και άλλους.
 
Σε συνεργασία με τους [[Αλέκος Σακελλάριος|Αλέκο Σακελλάριο]] και [[Χρήστος Γιαννακόπουλος|Χρήστο Γιαννακόπουλο]], ως στιχουργούς, δημιούργησε μεταπολεμικά τη σχολή του "[[Αρχοντορεμπέτικο|αρχοντορεμπέτικου]]", μία σχολή που συνδύαζε λαϊκότροπους -συνήθως χιουμοριστικούς- στίχους και μουσική, με δυτικότροπες ενορχηστρωτικές επιρροές. Συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλουςδημοφιλείς ερμηνευτές της εποχής: [[Σοφία Βέμπο]], με την οποία περιόδευε στο Αλβανικό[[Ελληνοϊταλικός μέτωποπόλεμος τοτου 1940-41|Αλβανικό μέτωπο]], [[Δανάη_Στρατηγοπούλου|Δανάη]], [[Καίτη Μπελίντα]], [[Τώνης Μαρούδας|Τώνη Μαρούδα]], [[Κάκια Μένδρη]], [[Στέλλα Γκρέκα]], [[Μάγια Μελάγια]], [[Νίκος Γούναρης|Νίκο Γούναρη]], τις αδελφές [[Άννα_Καλουτά|Άννα]] και [[Μαρία Καλουτά]] και άλλους.
 
[http://www.mmb.org.gr/page/default.asp?id=3880 Μιχάλης Σουγιούλ: λήμμα στην Μεγάλη Μουσική βιβλιοθήκη της Ελλάδος]
Ανώνυμος χρήστης