Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
επέκταση, νέα πηγή
Ο '''Διονύσιος Α΄''', ο επονομαζόμενος ''Σοφός''<ref>[http://www.ecclesia.gr/greek/synaxaire/synaxari.asp?minas=11&id=84 Εκκλησία της Ελλάδος]</ref>, διετέλεσε [[Οικουμενικός Πατριάρχης]] την περίοδο [[1467]]-[[1471]] και [[1488]]-[[1490]].
 
Γεννήθηκε στη [[Δημητσάνα]] πριν το [[1410]]. Σπούδασε στη Σχολή της Μονής Φιλοσόφου στην πατρίδα του. Εκάρη μοναχός στη [[Μονή Μαγγάνων]] στην [[Κωνσταντινούπολη]] και πνευματικός του πατέρας ήταν ο [[Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός]], Μητροπολίτης Εφέσου, ο οποίος τον χειροτόνησε [[διάκονος|διάκονο]] και [[πρεσβύτερος|πρεσβύτερο]]. Ενώ ήταν αιχμάλωτος των Τούρκων στην [[Αδριανούπολη]], εξαγοράστηκε από τον άρχοντα Κυρίτζη και χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως από τον Οικουμενικό Πατριάρχη [[Γεννάδιος Σχολάριος|Γεννάδιο Σχολάριο]]. Τον Ιανουάριο του 1467 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, υπό την προστασία της χριστιανής μητριάς του [[Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής|Μωάμεθ του Πορθητή]], κυρα-Μάρως.
 
Κατά την [[Άλωση της Κωνσταντινούπολης]] συνελήφθη και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην [[Αδριανούπολη]]. Εκεί εξαγοράστηκε από τον άρχοντα Κυρίτζη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως από τον Οικουμενικό Πατριάρχη [[Γεννάδιος Σχολάριος|Γεννάδιο Σχολάριο]]. Τον Ιανουάριο του 1467 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, υπό την προστασία της χριστιανής μητριάς του [[Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής|Μωάμεθ του Πορθητή]], κυρα-Μάρως, η οποία ήταν κόρη του Δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Α΄ Μπράγκοβιτς και σύζυγος του Σουλτάνου [[Μουράτ Β΄]].
Πατριάρχευσε μέχρι το [[1471]]. Συκοφαντήθηκε ότι κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στην Αδριανούπολη υπέστη [[περιτομή]], αλλά ο ίδιος απέδειξε το αβάσιμο της κατηγορίας<ref>«{{πολυτονικό|ἐπιδείξας τὴν σάρκα αὐτοῦ εἰς ὅλον τὸν λαόν}}»</ref>. Κατόπιν αποσύρθηκε στη [[Μονή Εικοσιφοινίσσης]] [[Δράμα|Δράμας]], ως το [[1488]], οπότε επανεξελέγη. Το [[1490]], μετά τη λήξη και της δεύτερης Πατριαρχίας του, επέστρεψε στην ίδια Μονή, της οποίας θεωρείται δεύτερος κτίτωρ, και παρέμεινε εκεί μέχρι το [[1492]], οπότε πέθανε.
 
Πατριάρχευσε μέχρι το [[1471]]. Συκοφαντήθηκε ότι κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στην Αδριανούπολη υπέστη [[περιτομή]], αλλά ο ίδιος απέδειξε το αβάσιμο της κατηγορίας<ref>«{{πολυτονικό|ἐπιδείξας τὴν σάρκα αὐτοῦ εἰς ὅλον τὸν λαόν}}»</ref>. Κατόπιν παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη [[Μονή Εικοσιφοινίσσης]] [[Δράμα|Δράμας]], ως το [[1488]], οπότε επανεξελέγη από Σύνοδο που συνεκλήθη από τον Σουλτάνο [[Βαγιαζήτ Β΄]]. Το [[1490]], μετάπαραιτήθηκε τηλόγω λήξηγήρατος και της δεύτερης Πατριαρχίας του, επέστρεψε στην ίδια Μονή, της οποίας θεωρείται δεύτερος κτίτωρ, και παρέμεινε εκεί μέχρι το [[1492]], οπότε πέθανε.
Ανακηρύχθηκε άγιος από την [[Ορθόδοξη Εκκλησία]], η οποία τιμά τη μνήμη του στις [[23 Νοεμβρίου]].
 
Επί Πατριαρχίας [[Ιωακείμ Α΄]] ανακηρύχθηκε άγιος της [[Ορθόδοξη Εκκλησία|Ορθόδοξης Εκκλησίας]] και ορίστηκε να τιμάται η μνήμη του στις [[23 Νοεμβρίου]]. Το σκήνωμά του φυλλάσσεται στη Μονή Εικοσιφοινίσσης, εκτός από ένα τεμάχιο που δόθηκε το [[1881]] στη [[Σκήτη Αγίου Ανδρέα|Σκήτη του Αγίου Ανδρέα]] στο [[Άγιο Όρος]] και ένα άλλο που δόθηκε το [[1955]] στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δημητσάνα. Μετά το θάνατό του είχε συνταχθεί ακολουθία προς τιμήν του, από τον Πρωτοσύγγελο της Μητρόπολης Ξάνθης Χρύσανθο, η οποία συμπληρώθηκε το [[1819]], κατόπιν εντολής του [[Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄|Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄]], από τον ιερομόναχο Ιλαρίωνα τον Σιναΐτη.
 
==Παραπομπές==
==Πηγές==
*[http://www.ec-patr.org/list/index.php?lang=gr&id=167 Οικουμενικό Πατριαρχείο]
*Προκοπίου Τσιμάνη, Από υψηλή σκοπιά οι Πατριάρχαι Κωνσταντινουπόλεως, Αθήνα 1981, τόμ. Α΄, σελ. 90-97
 
 
41.442

επεξεργασίες