Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νέα κωμωδία»

→‎Γενικά χαρακτηριστικά: κυριότεροι εκπρόσωποι
(γενικά χαρακτηριστικά)
(→‎Γενικά χαρακτηριστικά: κυριότεροι εκπρόσωποι)
Αν και ήδη από τα όψιμα έργα του [[Αριστοφάνης|Αριστοφάνη]] έχει καταργηθεί η ''παράβασις'' , το τμήμα δηλαδή της [[αρχαία κωμωδία|αρχαίας κωμωδίας]] στο οποίο τα μέλη του χορού απευθύνονταν στους θεατές με μια παρέμβαση που διέκοπτε τη δραματική σύμβαση και δεν είχε σχέση με την υπόθεση, η επικοινωνία ηθοποιών και κοινού είναι έντονη και στη νέα κωμωδία, στους προλόγους, σε μονολόγους των ηρώων αλλά και σε σχόλια προς τους θεατές παράλληλα με τη δράση, όταν για παράδειγμα κάποιος σχολιάζει στο κοινό έναν διάλογο που διαδραματίζεται εκείνη την ώρα.<ref>Lesky, σελ. 902.</ref>
 
Το περιβάλλον των έργων είναι το αστικό, καθημερινό περιβάλλον, με σπάνιες επικαιρικές αναφορές. Οι υποθέσεις είναι πολύπλοκες και το τέλος ευχάριστο. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η Τύχη ως ισχυρή δύναμη που μπορεί να ανατρέψει ριζικά τη ζωή των ανθρώπων.<ref>Lesky, σελ. 905.</ref> Τα τυποποιημένα πρόσωπα, που έχουν διαμορφωθεί στη μέση κωμωδία, παίζουν και εδώ καθοριστικό ρόλο.
 
==Κυριότεροι εκπρόσωποι==
Ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της νέας κωμωδίας είναι ο '''[[Μένανδρος]]'''. Σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες έγραψε πάνω από 100 έργα, από τα οποία έχει σωθεί ένα ολόκληρο (''Δύσκολος'') και αποσπάσματα από άλλα. Η πρώτη του παράσταση τοποθετείται στα [[321 π.Χ.]], με την κωμωδία ''Οργή''. Κάποια έργα του διασκευάστηκαν από τους [[λατινική γλώσσα|λατίνους]] ποιητές [[Πλαύτος|Πλαύτο]] και [[Τερέντιος|Τερέντιο]]. Σημαντικό χαρακτηριστικό της τέχνης του θεωρείται η ικανότητά του να κατασκευάζει ενδιαφέροντες ανθρώπινους χαρακτήρες, ξεπερνώντας τις συμβάσεις των στερεότυπων προσώπων.<ref>Lesky, σελ. 906</ref>
 
Ο '''Φιλήμων''' εθεωρείτο από τους αρχαίους κριτικούς ποιητής ισάξιος του Μενάνδρου. Καταγόταν από τις Συρακούσες αλλά έγινε Αθηναίος πολίτης. Κάποιο διάστημα έζησε και στην αυλή των [[Πτολεμαίοι|Πτολεμαίων]]. Νίκησε για πρώτη φορά το [[327 π.Χ.]]. Στο έργο του εντοπίζονται τα χαρακτηριστικά της νέας κωμωδίας, έγραψε όμως και κωμωδίες με μυθολογικό περιεχόμενο, όπως μαρτυρούν οι τίτλοι ''Μυρμιδόνες'' και ''Παλαμήδης''. Ο Πλαύτος στις κωμωδίες του ''Mercator'', ''Trinummus'' και ''Mostellaria'' βασίστηκε στις κωμωδίες του Φιλήμονα ''Έμπορος'', ''Θησαυρός'' και ''Φάσμα'' αντιστοίχως.
 
Ένας άλλος σημαντικός κωμωδιογράφος, ο '''Δίφιλος''' από τη [[Σινώπη]], έζησε και αυτός στην Αθήνα. Εκτός από κωμωδίες με αστικό περιεχόμενο, εμπνεύστηκε και από μυθολογικά θέματα. Η κωμωδία του ''Κληρούμενοι'' ενέπνευσε την ''Casina'' του Πλαύτου, η ''Σχεδία'' την ''Vidularia'' και οι ''Συναποθνήσκοντες'' την κωμωδία ''Commorientes'' του ίδιου ποιητή.
 
Επιτυχημένος ποιητής ήταν και ο '''Ποσείδιππος''' από την Κασσάνδρεια της Μακεδονίας, που επηρέασε ρωμαίους ποιητές. Ο '''Φιλιππίδης''', από την Αττική, έδωσε και πολιτική διάσταση στις κωμωδίες του, καυτηριάζοντας την κολακεία με την οποία αντιμετώπισαν αρκετοί Αθηναίοι τον [[Δημήτριος ο Πολιορκητής|Δημήτριο τον Πολιορκητή]].
 
Γνωρίζουμε ακόμη δύο ποιητές με το όνομα '''Απολλώδορος'''. Ο ένας, από τη [[Γέλα]], ήταν σύγχρονος του Μένανδρου. Ο δεύτερος, από την [[Κάρυστος|Κάρυστο]], ήταν μάλλον λίγο μεταγενέστερος. Δύο έργα του μεταφράστηκαν από τον Τερέντιο: ο ''Επιδικαζόμενος'' (''Phormio'') και η ''Εκυρά'' (''Hekyra'').
 
==Βλ. επίσης==
1.179

επεξεργασίες