Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Α΄ Σταυροφορία»

μ
αφαίρεση μικρού τμήματος-δείτε τη σελίδα συζήτησης
μ (αφαίρεση μικρού τμήματος-δείτε τη σελίδα συζήτησης)
Το [[1088]], ο [[Πάπας Ουρβανός Β΄|Ουρβανός Β']] έγινε [[πάπας]]. Την ίδια εποχή, όλο και περισσότεροι κύκλοι στη [[Ρώμη]] έβλεπαν θετικά την ιδέα της διεξαγωγής μίας Σταυροφορίας. Ένας προηγούμενος πάπας, τον οποίο είχε γνωρίσει ο Ουρβανός, ο [[Πάπας Γρηγόριος Η΄|Γρηγόριος Η']], είχε προσπαθήσει προς αυτή την κατεύθυνση ήδη από το [[1074]], αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η ιδέα όμως των Σταυροφοριών υπήρχε και παλαιότερα και μάλιστα συνδεόταν και με μεσαιωνικούς δυτικοευρωπαϊκούς θρύλους για την εμφάνιση του [[Ιησούς Χριστός|Χριστού]] ως πάνοπλου ιππότη να καταδιώκει τους απίστους στη [[Δευτέρα Παρουσία]], για την οποία πολλοί πίστευαν ότι θα γινόταν το έτος [[1000]] (βλέπε [[χιλιασμός]]). Η πραγματοποίηση, όμως, των ιδεών αυτών ήταν ένα άλλο θέμα.
 
Τελικά, η αφορμή για το ξεκίνημα της Α' Σταυροφορίας ήρθε απροσδόκητα από τη [[Βυζαντινή αυτοκρατορία|Βυζαντινή Ανατολή]], καθώς από το [[1054]] υπήρχε το [[Σχίσμα|Σχίσμα των Εκκλησιών]]. Ο αυτοκράτορας [[Αλέξιος Α' Κομνηνός|Αλέξιος Κομνηνός]] έστειλε μία επιστολή στον πάπα,στην οποία του ζητούσε να του στείλει μισθοφόρους από τη Δύση για να καταφέρει να νικήσει τους Σελτζούκους Τούρκους στην Μικρά Ασία. Ο [[πάπας]] άδραξε την ευκαιρία για επέκταση της επιρροής του στην Ανατολή και για αναθέρμανση του θρησκευτικού αισθήματος στη Δύση και έστειλε αγγελιοφόρους σε όλους τους σημαντικούς ηγεμόνες και κόμητες να πάψουν τους μεταξύ τους πολέμους και να πάνε στους Αγίους Τόπους για να πολεμήσουν και να τους απελευθερώσουν. Όσοι δέχονταν έραβαν στον ώμο τους έναν κόκκινο σταυρό. Έτσι ονομάστηκαν «σταυροφόροι», αυτοί που φέρουν σταυρό.Τα μετέπειτα χρόνια όμως ιδρύθηκαν 3 τάγματα,όπως το τάγμα των Ναιτών,το τάγμα των Ιωαννιτών και το τάγμα των Τευτόνων Ιπποτών.Υπήρχαν και άλλα τάγματα όμως αυτά ήταν τα πιο γνωστά διότι ήταν και τα πιο ισχυρά. Όλα τα τάγματα προέρχονταν από όλη την Ευρώπη. Οι Ναίτες φορούσαν άπρη φορεσιά με κόκκινο σταυρό,οι Ιωαννίτες μάυρη φορεσιά με άσπρο σταυρό και οι Τεύτονες άσπρη φορεσιά με μάυρο σταυρό.Είναι γνωστό ότι οι Ιωαννίτες είχαν το ισχυρότερο ιππικό αφού οι περισσότεροι ήταν Γάλλοι και οι Γάλλοι είχαν το καλύτερο ιππικό.Οι περισσότεροι Ιωαννίτες υπήρχαν στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας,οι Ναίτες στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ ενώ οι Τεύτονες κυρίως στην ανατολική Ευρώπη.Υπήρχαν όμως και άλλοι που πολεμήσαν ενάντια των Σαρακηνών.
Ο ίδιος ο πάπας στη σύνοδο του Κλερμόν ([[1095]]) θα κηρύξει επίσημα τη Σταυροφορία, τον ιερό πόλεμο κατά των απίστων που κατείχαν τους Αγίους Τόπους. Η Σταυροφορία παρουσιάστηκε ως «Θέλημα Θεού» ([[Λατ.]] Deus vult)<ref>Ο [[Έντουαρντ Γκίμπον]], στο έργο του ''Η Άνοδος και η Πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας'', εξηγεί ότι η λατινική φράση «Deus lo volt» ή «Diex el volt» αποτελούσε παραφθορά από τους αγράμματους λαϊκούς αντί της ορθής φράσης «Deus vult» η οποία χρησιμοποιούνταν από τους κληρικούς που γνώριζαν Λατινικά. (Edward Gibbon, ''The Decline and Fall of the Roman Empire'', Τόμ. 5ος, Κεφ. LVIII: Η Πρώτη Σταυροφορία, διαθέσιμο στο ίντερνετ [http://www.fullbooks.com/The-History-of-The-Decline-and-Fall-of-thex326413.html εδώ], στον ιστότοπο [http://www.fullbooks.com/ fullbooks.com])</ref>. Όσοι συμμετείχαν έπαιρναν [[Συγχωροχάρτια|άφεση αμαρτιών]] <ref>«Το μέλλον της ιδέας των σταυροφοριών έλαβε μεγάλη ώθηση με την παροχή του πρώτου συγχωροχαρτιού το [[1063]] στους σταυροφόρους, ειδικά των Γάλλων σταυροφόρων κατά την «ανακατάκτηση» της Ισπανίας. Έτσι, οι στρατιωτικές ικανότητες συνδυασμένες σε έναν δίκαιο [[Πόλεμος|πόλεμο]] που διεξαγόταν για την άμυνα και διάδοση της χριστιανικής πίστης και την υποκίνηση σε υποταγή στη Ρώμη χρησιμοποιήθηκαν και ανταμείφθηκαν από τον παπισμό». (Philippe Levillain, ''The Papacy: An Encyclopedia'', Taylor & Francis Publ., [[2001]], Τόμ. 1ος, σελ. 18) «Ο πάπας Ουρβανός Β' πίστευε ότι η στρατιωτική βοήθεια των Δυτικών ήταν απαραίτητη για να βοηθηθεί η Βυζαντινή αυτοκρατορία που δεχόταν επίθεση από τα ισλαμικά στρατεύματα. Το [[1095]] πήγε στη Σύνοδο του Κλερμόντ (Clermont) της Γαλλίας. Στο Κλερμόντ ο Πάπας ανακοίνωσε στο συγκεντρωμένο ακροατήριο ότι ένας συγκλονιστικός αριθμός κακομεταχειρίσεων [λάβαινε χώρα σε βάρος] των Ανατολικών Χριστιανών και των Χριστιανών στους άγιους τόπους [...] Για τους γενναίους και αφοσιωμένους Χριστιανούς που επιθυμούσαν να πάνε για να βοηθήσουν τους Ανατολικούς Χριστιανούς, ο Πάπας υποσχέθηκε πλήρη άφεση αμαρτιών». (Andrew Holt, ''Crusades-Encyclopedia'', 2005, λήμμα «[http://www.crusades-encyclopedia.com/urbanII.html Pope Urban II]») «Η ιδέα της διεξαγωγής πολέμου ως επιτίμιο [δηλ. εκκλησιαστική ποινή] ήταν επαναστατική [...] Η πρώτη ένδειξη για αυτό ήταν το "συγχωροχάρτι" που εξέδωσε ο [[Πάπας Αλέξανδρος Β΄]] σε χριστιανούς στρατιώτες (ή/και προσκυνητές) οι οποίοι πήγαιναν να καταλάβουν το μουσουλμανικό φρούριο του Μπαρμπάστρο στην Ισπανία το [[1063]]-[1064]]». (Jonathan Riley-Smith, ''The Crusades: A History'', Yale University Press, 2005, σελ. 9) Βλέπε επίσης ''The Crusades: A Very Short Introduction'' υπό Christopher Tyerman (Oxford University Press, 2005), σελ. 77.</ref> και αυτό ήταν ένα επιπλέον κίνητρο για πολλούς, πέρα από την προοπτική των νέων εδαφών, της λαφυραγωγίας και της περιπέτειας.
1.663

επεξεργασίες