Ιαπωνική γραφή: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

:''Κύριο άρθρο:'' [[Χιραγκάνα]]
 
Τα '''χιραγκάνα''' (ひらがな ή 平仮名) αναπτύχθηκαν τον 9ο αιώνα και αρχικά χρησιμοποιήθκαν κυρίως από γυναίκες της [[αριστοκρατία|αριστοκρατίας]], καθώς για τις γυναίκες θεωρούνταν άπρεπη τόσο η μελέτη της κινεζικής γλώσσα όσο και η εκμαθηση των κάντζι. Τα χιραγκάνα είναι λειασμένες πλάγιες μορφές των μαν'γιογκάναγιοουγκάνα και έτσι φαίνονται να είναι απλοί και στρογγυλευμένοι χαρακτήρες. Με την πάροδο των ετών για κάθε πιθανή ιαπωνική συλλαβή επικράτησε ένας μοναδικός χαρακτήρας. Αυτοί οι χαρακτήρες ταξινομήθηκαν σε εάν αλφάβητο το οποίο διαμορφώθηκε συστηματικά έχοντας ως πρότυπο τη γραφή [[Σιντάμ]] των [[Σανσκριτικά|σανσκριτικών]], της μοναδικής αλφαβητικής γραφής που λόγω του [[Βουδισμός στην Ιαπωνία|βουδισμού στην Ιαπωνία]] ήταν γνωστή σε ορισμένους λόγιους. Αυτό το αλφάβητο, ο ''[[πίνακας των 50 ήχων]]'', χρησιμοποιείται ακόμη σήμερα στην Ιαπωνία για την αλφαβητική ταξινόμηση, για παράδειγμα στα λεξικά. Λέξεις γραμμένες σε κάντζι ή κατακάνα ταξινομούνται σύμφωνα με τη μεταγραφή τους σε χιραγκάνα.
 
Τα παιδιά στην Ιαπωνία μαθαίνουν να διαβάζουν και να γράφουν πρώτα με χιραγκάνα, πριν αρχίσουν την εκμάθηση των κάντζι (για παράδειγμα η λέξη ''χιραγκάνα'' γραμμένη σε χαρακτήρες χιρακγκάνα είναι ひらがな και σε χαρακτήρες καντζι ειναι 平仮名). Σε κείμενα για ενήλικες τα χιραγκάνα χρησιμοποιούνται κυρίως για προθέματα και επιθέματα, για γραμματικά μόρια ([[οκουριγκάνα]]) και για αυτές τις ιαπωνικές λέξεις για τις οποίες δεν υπάρχουν κάντζι ή το κάντζι είναι τόσο σπάνιο που δε χρησιμοποιείται. Επίσης στην ιδιωτική αλληλογραφία χρησιμοποιούνται πολλά χιραγκάνα καθώς θεωρείται αγενής η απόπειρα εντυπωσιασμού του παραλήπτη με τη μόρφωση του αποστολέα.
390

επεξεργασίες