Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σατυρικό δράμα»

μ
+ § , αναμόρφωση
μ
μ (+ § , αναμόρφωση)
Το λεγόμενο '''Σατυρικό δράμα''' είναι είδος δραματικής ποίησης αποκλειστικά ελληνικό που δημιουργήθηκε αλλά και καλιεργήθηκε παράλληλα με τα άλλα δύο είδη του [[δράμα|δράματος]], τη [[Τραγωδία]] και την [[Κωμωδία]].
Με τον όρο '''σατυρικό δράμα''' εννοείται το τελευταίο έργο μιας [[δραματική τετραλογία|δραματικής τετραλογίας]], εκείνο που ακολουθούσε μετά από τις τρεις [[τραγωδία|τραγωδίες]]<ref>[http://www.fullbooks.com/Specimens-of-Greek-Tragedy1.html ''Specimens of Greek Tragedy'']</ref>.
 
==Ονομασία==
Το όνομα του είδους αυτού προήλθε από τον χορό του δράματος αυτού που αποτελείτο από υποδυόμενους [[Σάτυροι|Σατύρους]] των οποίων η ωμή φυσικότητα και η αχαλίνωτη ευθυμία τους προσέδιδαν στο όλο δράμα ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Μπροστά το χορό των Σατύρων παρουσιάζονταν υποδυόμενοι θεοί, ημίθεοι, και άρχοντες πόλεων με κυρίαρχη όμως εμφάνιση του Διονύσου καθώς και άλλοι που σχετίζονταν μ΄ εκείνον όπως ο Ερμής, ο Ήφαιστος κ.λπ. Από τους ημίθεους συχνά παρουσιάζονταν ο Ηρακλής, ο Θησέας, ο Οδυσσέας, ο Προμηθέας, ο Σίσυφος κ.ά. Ενώπιον αυτών που έφεραν μεγαλοπρεπή περιβολή η εμφάνιση των Σατύρων με τις προβειές και τα δερμάτινα ράκη δημιουργούσαν στους θεάτές μια αλλόκοτη και περισσότερο κωμική εντύπωση.
 
==Ιστορία==
Στις αρχές της εμφάνισης της δραματικής ποίησης το σατυρικό δράμα ταυτιζόταν με τη Τραγωδία της οποίας τον χορό, στο αρχικό στάδιο, την αποτελούσαν μονίμως Σάτυροι. Όταν όμως η Tραγωδία άρχισε να εξελίσσεται με περισσότερο βαρύ και σοβαρότερο χαρακτήρα στην εκλογή και διαπραγμάτευση των θεμάτων της, tότε πρώτος ο Πρατίνας από τον Φλοιόύντα άρχισε να διαπλάθει το "εύθυμο δράμα" ως ιδιαίτερο είδος της ποίησης το οποίο και ονομάσθηκε '''σατυρικό''' και με τη χαρακτηριστική μάλιστα κάπως ακολαστη όρχηση που ονομάζονταν "[[σίκιννις]]". Από το γεγονός αυτό ο Πρατίλας θεωρείται ο ουσιαστικός δημιουργός του είδους αυτού.
 
ΜεΑργότερα τονκαθιερώθηκε όροως έθιμο μετά από κάθε τριλογία τραγωδιών, ή μετά από τρεις χωριστές τραγωδίες ν΄ ακολουθεί '''σατυρικό δράμα''' ως τρόπο ψυχαγωγίας, εννοείται το τελευταίο έργο μιας [[δραματική τετραλογία|δραματικής τετραλογίας]], εκείνο που ακολουθούσε μετά από τις τρεις [[τραγωδία|τραγωδίες]]<ref>[http://www.fullbooks.com/Specimens-of-Greek-Tragedy1.html ''Specimens of Greek Tragedy'']</ref>.
. Ειδικότερα στους ποιητικούς δραματικούς αγώνες επιτρέπονταν οι ποιητές να μετέχουν με ένα μονο σατυρικό δράμα.
 
==Χαρακτηριστικά==
Κύριο και καθοριστικό χαρακτηριστικό του ήταν ο χορός των [[Σάτυροι|Σατύρων]], τους οποίους οδηγούσε ο [[Σειληνός]]. Άλλα χαρακτηριστικά του ήταν η [[κωμωδία|κωμική]] πλοκή, το αίσιο τέλος, η ελεύθερη χρήση και συχνά η παρωδία [[μυθολογία|μυθολογικών]] θεμάτων, καθώς και η περιστασιακή παρωδία θεμάτων από τις τραγωδίες που είχαν προηγηθεί, το εύθυμο ύφος, η μικρότερη έκταση (σε σχέση με την τραγωδία) και η μεγαλύτερη χαλαρότητα στο μέτρο<ref>Χριστόπουλος Μ. 2001, 317.</ref>. και βεβαίως η χαρακτηριστική όρχηση
 
==Εξέλιξη==
41.167

επεξεργασίες