Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Υδρατμός»

27 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 12 έτη
μ
Robot-assisted disambiguation: Χιλιοστό - Changed link(s) to χιλιοστόμετρο
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: th:ไอน้ำ)
μ (Robot-assisted disambiguation: Χιλιοστό - Changed link(s) to χιλιοστόμετρο)
Η διαδικασία συμπύκνωσης των υδρατμών στην ατμόσφαιρα επιτυγχάνεται λόγω της ύπαρξης σ΄ αυτή δισεκατομμυρίων αόρατων μικροσκοπικών σωματιδίων που αιωρούνται αέναα μέσα στον αέρα. Τα μεγαλύτερα εξ αυτών μπορούμε να τα δούμε, αμέτρητα, μέσα σε δέσμη ηλιακού φωτός, να χορεύουν σ΄ ένα ακανόνιστο χορό.
Ειδικοί επιστήμονες απέδειξαν πειραματικά ότι τα σωματίδια αυτά καθίστανται απαραίτητα για την συμπύκνωση των υδρατμών άνευ των οποίων θα γινόταν πολύ δύσκολα.
Όταν ο αέρας αρχίζει να παγώνει, η κίνηση των υφιστάμενων σ΄ αυτό υδρατμών επιβραδύνεται και καθώς συγκρούονται με τα επίσης αιωρούμενα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια έχουν την τάση να κολλούν μεταξύ τους με συνέπεια την δημιουργία υδροσταγονιδίων. Τόσο η [[ομίχλη]] όσο και τα [[σύννεφο|σύννεφα]] αποτελούνται από δισεκατομμύρια τέτοιες προσμίξεις που παρουσιάζονται ως πυρήνες λεπτότατων σταγονιδίων νερού. Αλλά είναι τόσο μικρά ώστε 400.000 απ΄ αυτά χωρούν σ΄ ένα [[χιλιοστόμετρο|χιλιοστό]] του μέτρου. Για να γίνει αντιληπτή μια σταγόνα νερού απαιτείται η ένωση πολλών χιλιάδων τέτοιων σταγονιδίων. Αν μεγεθύνουμε 70 φορές μια τέτοια σταγόνα θα μας δώσει την εικόνα μιας γυάλινης σφαίρας.
Έτσι η πτώση αυτών από τα σύννεφα σε διάφορες μορφές που χαρακτηρίζονται [[ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα]] αποτελούν τον πελώριο [[Κύκλος του νερού|κύκλο του νερού]] ή υδρολογικό κύκλο.
 
24.279

επεξεργασίες