Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ροζέ ντε Φλορ»

μ
Robot-assisted disambiguation: Ταύρος - Changed link(s) to Ταύρος (οροσειρά)
μ
μ (Robot-assisted disambiguation: Ταύρος - Changed link(s) to Ταύρος (οροσειρά))
Έλαβε μέρος στην τελευταία [[Σταυροφορία]] κατά την οποία διακρίθηκε στην άμυνα της πολιορκίας του [[Αγίου Ιωάννη της Άκκρας]] ([[1291]]). Οι [[Ιππότες του Ναού|Ναίτες]] όμως τον κατηγόρησαν ότι υπεξαίρεσε τον θησαυρό του Τάγματος μέσα στο χάος που δημιουργήθηκε κατά την εκκένωση της πόλης. Για τον λόγο αυτό απελύθη από της τάξεις των Ναιτών. Έχοντας σημαντική πολεμική εμπειρία έγινε μισθοφόρος στην υπηρεσία του βασιλιά [[Φρειδερίκου του Β']] βασιλιά της [[Σικελίας]], (υιού του Pedro Γ' του Μεγάλου, της Αραγωνίας).
 
Ο Φρειδερίκος τον έθεσε επικεφαλής των [[Αλμογάβαρων]], των Καταλανών μισθοφόρων που χρησιμοποίησε το [[Στέμμα της Αραγώνος]] κατά την ανακατάληψη της [[Βαλένθια]] και της [[Μαγιόρκα]] και που το Στέμμα χρησιμοποίησε επίσης για να στερεώσει την εξουσία του στις Σικελικές του κτήσεις, έναντι των επιδιώξεων του [[Οίκος των Ανζού|Οίκου των Ανζού]]. Έλαβε μέρος στην άμυνα της [[Μεσσήνη (Ιταλία)|Μεσσήνης]] το [[1302]] αποδεικνύοντας την αξία του ως στρατιωτικού ηγέτη. Μετά τη Μάχη της [[Caltabellota]] ([[1302]]), μεταξύ του Carlos II των Ανζού και του Φρειδερίκου της Σικελίας, προσέφερε, το [[1303]], τις υπηρεσίες του στο αυτοκράτορα [[Ανδόνικος Πλαιολόγος|Ανδρόνικο Παλαιολόγο]], για να τον βοηθήσει στον πόλεμο κατά των Τούρκων, επικεφαλής ενός εκστρατευτικού σώματος που αριθμούσε 4.000 Αλμογάβαρους, 1.500 ιππείς και 39 πλοία (την λεγόμενη Μεγάλη [[Καταλανική Κομπανία]]) που απέστειλε ο Φρειδρείκος στον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου. Επικεφαλής των Αλμογάβαρων παρήλασε μπροστά από τον αυτοκράτορα και λίγο αργότερα επιτέθηκε κατά των Γενοβέζων της πόλης, τους οποίους σχεδόν εκμηδένισε-προς μεγάλη τέρψη του αυτοκράτορα (που δεν μπορούσε να υποφέρει τις παρεμβάσεις τους). Κατόπιν πέρασε στη [[Μικρά Ασία]] και κατέλαβε την [[Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)|Φιλαδέλφεια]], την [[Μαγνησία]] και την [[Έφεσος|Έφεσο]], απωθώντας τους Τούρκους μέχρι την [[Κιλικία]] και τον [[Ταύρος (οροσειρά)|Ταύρο]] ([[1304]]), πάντα υστερώντας αριθμητικά στις μάχες. Την άνοιξη του [[1304]] συγκρούσθηκαν οι [[Αλμογάβαροι]] με τους [[Σκύθες]] ([[Άλανοι|Άλανους]])που προήρχοντο από την [[Μαύρη Θάλασσα]] και τους ενίκησε. Για τις υπηρεσίες του προς την αυτοκρατορία, ο Ανδρόνικος τον έχρισε [[Μεγαδούκα]] και τον νύμφευσε με την Μαρία, την ανηψιά του και κόρη του Τσάρου της Βουλγαρίας.
 
Οι μάχες που είχαν διεξαχθείμέχρι τότε, ήσαν μικρής κλίμακας και τα θύματα ήσαν πολλά, από την πλευρά πάντοτε των Τούρκων. Δεν μπορούν όμως να συγκριθούν με αυτό που συνέβη κοντά στην [[Σιδηρά Πύλη]] (??). Ο Ροζέ ντε Φλορ επικεφαλής 8.000 Αλμογάβαρων νίκησε ένα τουρκικό στρατό 30.000, κυρίως [[Γενίτσαροι|γενιτσάρων]], σκοτώνοντας 18.000 εχθρούς. Μετά την οδυνηρή αυτή ήττα οι Τούρκοι δεν επιτέθηκαν στην Αυτοκρατορία για πολλά χρόνια. Ο Ροζέ ονομάστηκε «[[Καίσαρας]]» της Αυτοκρατορίας και του παραχωρήθηκε το Βυζαντινό φέουδο της Μικράς Ασίας, με την εξαίρεση των πόλεων. Κατά την μάχη αυτή ξεχώρισε ο [[Μπερενγκέρ ντε Εντένθα]] ( Berenguer de Entença) που είχε συνεισφέρει με 1.000 Αλμογάβαρους. Ο Pοζέ ζήτησε από τον αυτοκράτορα να του δοθεί ο τίτλος του [[Μεγαδούκα]].
24.279

επεξεργασίες