Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τέταρτη εξουσία»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Έτσι, υποστηρίζεται οτι τα ΜΜΕ ενισχύουν το λαό: απ' τη μια ασκώντας κριτική στην πολιτική εξουσία και ελέγχοντάς την εξονυχιστικά κι απ' την άλλη μεταφέροντας το λαϊκό παλμό κι αντιπροσωπεύοντας την κοινή γνώμη στην κυβέρνηση. Αυτή η μετατόπιση εξουσίας απ΄ το κράτος προς το λαό με τη μεσολάβηση των ΜΜΕ, δίνει στα τελευταία τον τίτλο της Τέταρτης Εξουσίας. Τέταρτη Εξουσία, με την έννοια οτι ενσαρκώνουν τη "φωνή του λαού στους διαδρόμους της εξουσίας".
 
''Παραδείγμα της λειτουργίας των ΜΜΕ σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεώρηση είναι η αποκάλυψη του σκανδάλου [http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_1_19/06/2006_156642 Γουοτεργκέϊτ] όπως φαίνεται και μέσα από την ταινία [http://www.greekbooks.gr/DvdDetails.aspx?id=333527 "Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου"] αλλά και η αποκάλυψη της φυλάκισης αθώων ανθρώπων οι οποίοι καταδικάστηκαν για συμμετοχή στον [http://en.wikipedia.org/wiki/Irish_Republican_Army IRA] και βόμβες κατά τη περίοδο διακυβέρνησης της [[Μάργκαρετ Θάτσερ|Θάτσερ]] στο Ηνωμένο Βασίλειο.''
 
== Αντίθετες Θεωρήσεις==
 
Οι εκπρόσωποι της ριζοσπαστικής θεώρησης και της πολιτικής οικονομίας των μέσων αρνούνται τη λειτουργία των ΜΜΕ ως Τέταρτης Εξουσίας. Κι άυτό γιατί τα μέσα ποτέ δεν κατάφεραν να απελευθερωθούν απ'τη δομή της εξουσίας και να ανεξαρτητοποιηθούν πλήρως αλλά ούτε και να γίνουν η φωνή της κοινωνίας.
*Τα ΜΜΕ δεν είναι ουδέτερα εφόσον είναι μεγάλες επιχειρήσεις ή εξαρτώνται από επιχειρήσεις, υπόκεινται σε κάποιο ιδιοκτησιακό καθεστώς και μάλιστα πολλές φορές ολιγοπωλιακό, ακόμη και μονωπολιακό. Αυτό εξ' ορισμού, τα κάνει φορείς ιδιωτικών (κυρίως) συμφερόντων και αλλοιώνει το ρόλο του "φύλακα" αφού είναι μέρος αυτού που πρέπει να ελέγχουν.(π.χ. η General Electric, η Toshiba και η Fiat είναι μερικές από τις επιχειρήσεις που έχουν εξαγοράσει ΜΜΕ)
*Τα ΜΜΕ, οι ιδιοκτήτες τους και οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε αυτά είναι μέρος του κατεστημένου. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε τις πολιτικές τους δεσμεύσεις, τη δύναμη που τους ασκείται από ηγετικές ομάδες, τη σχέση που επιδιώκουν να έχουν με την κυβέρνηση και τη νομοθεσία στην οποία υπόκεινται. Όλα αυτα περιορίζουν την ανεξάρτητη δημοσιογραφία στα όρια του επιτρεπτού και του δυνατού έτσι όπως καθορίζεται από το καπιταλιστικό σύστημα.
*Η λογοκρισία μπορεί να μην πραγματοποιείται πια από το κράτος αλλά είναι εξίσου σκληρή. Αυτή τη φορά έρχεται από το σύστημα της ελεύθερης αγοράς και είναι με τη μορφή της εξάρτησης από τη διαφήμιση, του υψηλού κόστους εισαγωγής στην αγορά των περισσότερων ΜΜΕ, της συνεχούς αύξησης των ολιγοπωλίων. Έτσι δεν ακούγονται όλες οι φωνές ίσα, αλλά αυτές που διαθέτουν το κεφάλαιο.
Αυτά είναι κάποια απ' τα σημεία της κριτικής από τη ριζοσπαστική θεώρηση που δείχνουν οτι τα ΜΜΕ μάλλον χειραγωγούν και παράγουν την πραγματικότητα μέσω της κυριαρχίας σε αυτά μιας άρχουσας ελίτ, παρά είναιλειτουργούν οως καθρέφτης της. Ετσί, μάλλον δεν είναιυπάρχει Τέταρτη Εξουσία, η εξουσίαδύναμη του λαού μέσω των μέσων όπως υποστηρίζει η φιλελεύθερη θεώρηση, αλλά φανερώνεται η εξουσίαδύναμη των μέσων, σύμφωνα με αυτούςτην οικονομική και πολιτιστική ελίτ που ταείναι ελέγχουνστην εξουσία, πάνω στο λαό.
 
''Η εφημερίδα [http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%A0%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%83%CE%AD%CF%84 El Mercurio], η οποία κάλυψε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή αλλά και υποστήριξε ένθερμα τη δικτατορία του [[Αουγκούστο Πινοσέτ|Πινοσέτ]], είναι ένα παράδειγμα των όσων υποστηρίζει η ριζοσπαστική προσέγγιση. Ακομή η περίπτωση του Ιταλού πρωθυπουργού [http://video.google.com/videoplay?docid=-8718898974502665647 Μπερλουσκόνι] εγείρει ανησυχίες στη σχέση της ιδιοκτησίας των μέσων με την πολιτική εξουσία και την ανεξαρτησία του λόγου.''
 
 
214

επεξεργασίες