Όριο διαρροής: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

+
(αλλαγή διατύπωσης)
(+)
[[file:Stress v strain A36 2.svg|250px|thumb|Διάγραμμα τάσης παραμόρφωσης χάλυβα Α36. Το '''όριο διαρροής''' είναι η τάση που αντιστοιχεί στο σημείο 2. Στο σημείο 3. έχουμε την τελική θραύση του δοκιμίου.]]
'''Όριο διαρροής''' καλείται η κρίσιμη τιμή εφαρμοζόμενης [[Τάση (μηχανική)|τάσης]] σε ένα [[στερεό]] σώμα πέρα από την οποία μέρος της παραμόρφωση παύει να είναι [[ελαστική παραμόρφωση|ελαστική]] και γίνεται [[πλαστική παραμόρφωση|πλαστική]].
 
Το όριο διαρροής είναι συνήθως η μέγιστη τάση που επιτρέπεται να παραλάβει μια κατασκευή, διότι πέρα από αυτό υπάρχει μόνιμη παραμόρφωση. Για ασφάλεια ο [[Επιστήμη Μηχανικού|μηχανικός]] χρησιμοποιεί το λεγόμενο Συντελεστή Ασφαλείας, ο οποίος είναι πάντοτε μεγαλύτερος της [[μονάδα|μονάδας]], ώστε να υποβαθμίσει το όριο διαρροής κατά συγκεκριμένο ποσοστό, ανάλογα με την κάθε περίπτωση. Κατά αυτό το τρόπο ελαττώνεται η πιθανότητα αστοχίας υλικού σε περίπτωση καταπόνησης που θα ξεπεράσει τη μέγιστη επιτρεπτή λόγω βλάβης, λάθους ή ατυχήματος.
 
Το όριο διαρροής δεν πρέπει να συγχέεται με το όριο καταστροφικής αστοχίας ενός υλικού. Ορισμένες φορές η υπέρβαση του ορίου διαρροής, τοπικά σε κάποιες θέσεις μιας κατασκευής, μπορεί να είναι αποδεκτή/επιτρεπτή. Πρέπει όμως να εξασφαλίζεται η ασφάλεια, ευστάθεια και λειτουργικότητα ολόκληρης της κατασκευής ως προς το μέγιστο φορτίο σχεδιασμού (πχ σεισμική φόρτιση).
7.611

επεξεργασίες