Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τέταρτη εξουσία»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ο όρος '''Τέταρτη Εξουσία''' αναφέρεται στα [[ΜΜΕ]]. Αρχικά αναφερόταν στον [[τύπος|Τύπο]], καθώς ήταν το μόνο μέσο, αλλά στη συνέχεια με την ανάπτυξη και των υπολοίπων(π.χ. [[ραδιόφωνο]], [[τηλεόραση]],[[Internet]]), χαρακτηρίζει τα ΜΜΕ γενικότερα.
 
Ο τίτλος της Τέταρτης Εξουσίας δίνεται με βάση τις τρεις (προηγούμενες) εξουσίες έτσι όπως τις διακρίνει το Σύνταγμα σε:
*νομοθετική
*[[εκτελεστική εξουσία|εκτελεστική]]
Κι αυτό αιτιολογείται με κάποιες από τις λειτουργίες που πραγματοποιούν:
*Δρουν ελεγκτικά απέναντι στο κράτος και παρακολουθούν την άσκηση των τριών εξουσιών, αποκαλύπτοντας τυχόν καταχρήσεις και εξασφαλίζοντας τη διαφάνεια, επιτελούν δηλαδή το ρόλο "φύλακα".
*Παρέχουν ενημέρωση σχετικά με δημόσια ζητήματα σε ολοένα και περισσότερες ομάδες διευρύνοντας έτσι το πολιτικό έθνος. Καθώς αυξάνεται λοιπόν το μέγεθός του αυξάνεται και η δύναμή ,δηλαδή ενισχύεται η δημοκρατικότητά του.
*Ενημερώνουν. Πληροφορούν τους πολίτες και βοηθούν τους ανεξάρτητους ψηφοφόρους να προβούν σε μια ενημερωμένη απόφαση στις περιόδους εκλογών.
*Μεταφέρουν τη φωνή του λαού, ενοποιώντας όλες τις διαφορετικές απόψεις που έρχονται από τη κοινωνία και αξίζει να ακουστούν μέσα από το κοινό πρίσμα στο οποίο αυτές συγκλίνουν. Μεταδίδουν δηλαδή τη δημόσια ομοφωνία όπως προκύπτει μέσα από τον κοινωνικό διάλογο.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ειδικά από τα δυο τελευταία σημεία, οτι λειτουργούν ως επικοινωνιακός δίαυλος μεταξύ των κυβερνόντων και του λαού αλλά και ανάμεσα στις ετερόκλητες ομάδες του τελευταίου.
''Παραδείγμα της λειτουργίας των ΜΜΕ σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεώρηση είναι η αποκάλυψη του σκανδάλου [http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_1_19/06/2006_156642 Γουοτεργκέϊτ] όπως φαίνεται και μέσα από την ταινία [http://www.greekbooks.gr/DvdDetails.aspx?id=333527 "Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου"] αλλά και η αποκάλυψη της φυλάκισης αθώων ανθρώπων οι οποίοι καταδικάστηκαν για συμμετοχή στον [http://en.wikipedia.org/wiki/Irish_Republican_Army IRA] και βόμβες κατά τη περίοδο διακυβέρνησης της [[Μάργκαρετ Θάτσερ|Θάτσερ]] στο Ηνωμένο Βασίλειο.'' Μέσα από τα παραπάνω παραδείγματα υπογραμμίζεται η σημασία και εξιδανικεύεται η αποστολή της [[Δημοσιογραφία|δημοσιογραφίας]].
 
'''== Ριζοσπαστική Θεώρηση'''==
== Αντίθετες Θεωρήσεις==
'''Ριζοσπαστική Θεώρηση'''
 
ΟιΗ εκπρόσωποιριζοσπαστική τηςθεώρηση ριζοσπαστικήςαντιτίθεται θεώρησηςστην φιλελεύθερη θεώρηση και αυτό γιατί οι εκπρόσωποί της και οι εκπρόσωποι της πολιτικής οικονομίας των μέσων αρνούνται τη λειτουργία των ΜΜΕ ως Τέταρτης Εξουσίας.Θεωρούν Κι άυτό γιατίότι τα μέσα ποτέ δεν κατάφεραν να απελευθερωθούν απ'τη δομή της εξουσίας και να ανεξαρτητοποιηθούν πλήρως αλλά ούτε και να γίνουν η φωνή της κοινωνίας.
*Τα ΜΜΕ δεν είναι ουδέτερα εφόσον είναι μεγάλες επιχειρήσεις ή εξαρτώνται από επιχειρήσεις, υπόκεινται σε κάποιο ιδιοκτησιακό καθεστώς και μάλιστα πολλές φορές ολιγοπωλιακό, ακόμη και μονωπολιακό. Αυτό εξ' ορισμού, τα κάνει φορείς ιδιωτικών (κυρίως) συμφερόντων και αλλοιώνει το ρόλο του "φύλακα" αφού είναι μέρος αυτού που πρέπει να ελέγχουν.(π.χ. η General Electric, η Toshiba και η Fiat είναι μερικές από τις επιχειρήσεις που έχουν εξαγοράσει ΜΜΕ)
*Τα ΜΜΕ, οι ιδιοκτήτες τους και οι [[Δημοσιογράφος|δημοσιογράφοι]] που εργάζονται σε αυτά είναι μέρος του κατεστημένου. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε τις πολιτικές τους δεσμεύσεις, τη δύναμη που τους ασκείται από ηγετικές ομάδες, τη σχέση που επιδιώκουν να έχουν με την κυβέρνηση και τη νομοθεσία στην οποία υπόκεινται. Όλα αυτα περιορίζουν την ανεξάρτητη δημοσιογραφία στα όρια του επιτρεπτού και του δυνατού έτσι όπως καθορίζεται από το καπιταλιστικό σύστημα.
 
''Η εφημερίδα [http://en.wikipedia.org/wiki/El_Mercurio El Mercurio], η οποία κάλυψε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή αλλά και υποστήριξε ένθερμα τη δικτατορία του [[Αουγκούστο Πινοσέτ|Πινοσέτ]], είναι ένα παράδειγμα των όσων υποστηρίζει η ριζοσπαστική προσέγγιση. Ακομή η περίπτωση του Ιταλού πρωθυπουργού [http://video.google.com/videoplay?docid=-8718898974502665647 Μπερλουσκόνι] εγείρει ανησυχίες στη σχέση της ιδιοκτησίας των μέσων με την πολιτική εξουσία και την ανεξαρτησία του λόγου.''
 
 
== ΑντίθετεςΆλλες Θεωρήσεις ==
 
 
'''Φεμινιστική θεώρηση'''
 
Σύμφωνα με τη φεμινιστική προσέγγιση των μέσων ταΗ εξέλιξη των [[Ελληνικά ΜΜΕ|ΜΜΕ]] ενίσχυσανσχετίζεται με την αντρικήδύσκολη και συνταρακτική προσπάθεια απελευθέρωσης των κυριαρχίαγυναικών. Συγκεκριμένα:
*Έως τα μέσα του 19ου αιώνα οι στερεότυποι ρόλοι των 2 φύλων παγιώνονταν μέσω των ΜΜΕ της εποχής , και κυρίως των βιβλίων που είχαν μεγάλη απήχηση.
*Αρχικά κατακρίνεται η φιλελεύθερη θεώρηση, όσον αφορα στη χρήση της λέξης "λαός". Ο "λαός που ενισχύεται" περιλαμβάνει μόνο το μισό μέρος του πληθυσμού και συγκεκριμένα τους άντρες, οπότε η λέξη δεν ευσταθεί αφού αποκλείει το "γυναικείο λαό"
*Ακόμα και στη συνέχεια, που οι γυναίκες μπαίνουν στο χώρο των ΜΜΕ, εκείνα συνεχίζουν να στηρίζουν την πατριαρχία και τον ευτελισμόυποβιβασμό της γυναίκας. Αυτό μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτό με άπειρα παραδείγματα που τα μέσα προβάλλουν τη γυναίκα ως σεξουαλικό αντικείμενο , ως φορέα ηθικής ή ως ένα άτομο που άποκλειστικές του ασχολίες είναι τα οικιακά, το μεγάλωμα των παιδιών, η περιποίηση και η ομορφιά ώστε να είναι αρεστή στους άνδρες κ.λ.π.
*Το τέλος του 20 ου αιώνα αποτελεί ορόσημο στην πορεία του φεμινιστικού κινήματος το οποίο ενισχύθηκε και από αλλαγές που έγιναν στην οικονομία όπως η μετατόπιση του κέντρου βάρους στις υπηρεσίες. Οι γυναίκες καθιερώνονται πλέον σε πολλά επαγγέλματα ενώ συμμετέχουν ενεργά και στην πολιτική ζωή. Οι αλλαγές αυτές φυσικά αντικατοπτρίστηκαν και στα ΜΜΕ τα οποία πλέον έχουν περιορίσει σημαντικά τις στερεότυπες αναπαραστάσεις των γυναικών.
Η φεμινιστική προσέγγιση είναι μια ένσταση στη θεώρηση των μέσων ως Τέταρτη Εξουσία που δίνει δύναμη στα χέρια του λαού, αφού αναπαράγει και ενισχύει την ανισότητα των φύλων εις βάρος των γυναικών και μόνο οι άντρες είναι σε θέση να επωφεληθούν αυτής της εξουσίας που δίνεται.
 
 
'''Η Θεώρηση της Λαικής Κουλτούρας'''
 
Η βασική θεωρία της λαικής κουλτούρας είναι οτι η απελευθέρωση των ΜΜΕ προς όλες τις κοινωνικές τάξεις δηλαδή η εκλαΐκευσή τους συντελεί στην εκδημοκράτησή τους.
 
Μέχρι και το πρώτο μισό του 20ου αιώνα επικρατούσε μια πολιτιστική ελιτ η οποία περιφορονούσε και καταδείκνυε τη μαζική κουλτούρα με αλαζονεία.Η λογική αυτή ήταν φανερή σε όλες τις μορφές πολιτισμού από τις βιβλιοθήκες (όπου έχει ληφθεί απόφαση για κατάργηση της ευτελούς λογοτεχνίας) μέχρι το ραδιόφωνο με χαρακτηριστικό παράδειγμα το κυριακάτικο ηθικοπλαστικό πρόγραμμα του BBC.
 
Καταλύτη της αλλαγής των Μέσων αποτέλεσε ο εμπορικός ανταγωνισμός. Νέα ιδιωτικά ραδιοφωνικά κανάλια και τηλεοπτικοί σταθμοί τα οποία κέρδιζαν ολοένα και περισσότερο την αγορά ,διανέμοντας εκλαικευμένο προιόν , ανάγκασαν και τα πιο συντηρητικά , "κλειστά" μέσα να προσαρμοστούν.
 
Η νέα λογική λοιπόν ορίζει ως κύριο στόχο κάθε μέσου την ευχαρίστηση του κοινού έχοντας ως κύριο πλαίσιο δράσης τον κοινωνικό σεβασμό.Τα ΜΜΕ συνδέονται πλέον με την προσωπική ζωή των ανθρώπων,ασχολούνται με ιστορίες ανθρώπινου ενδιαφέροντος και ακολουθούν τις λαϊκές προτιμήσεις χωρίς ταξικούς και ποιοτικούς διαχωρισμούς.
 
== Πηγές ==
214

επεξεργασίες