Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λουδοβίκος Γ΄ του Ανζού»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: ja:ルイ3世・ダンジュー)
'''Λουδοβίκος ο 3ος του Ανζού''' ([[1403]] - [[1434]]) βασιλιάς της Νάπολης (1417 - 1426), κόμης της [[Προβηγκία|Προβηγκίας]], [[Πεδεμόντιο|Πεδεμοντίου]], [[Μαιν]], δούκας του [[Ανζού]] (1417 - 1434), δούκας της [[Καλαβρία|Καλαβρίας]] (1426 - 1434). Μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του [[Λουδοβίκος Β' του Ανζού|Λουδοβίκου Β' του Ανζού]] και της [[Γιολάντα της Αραγωνίας|Γιολάνδης της Αραγωνίας]] διεκδικήτρια των 4 βασιλείων.
Προβηγκίας, Πεδεμοντίου, Μαίν, δούκας του Ανζού (1417 - 1434), δούκας της Καλαβρίας (1426 -
1434). Μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του [[Λουδοβίκος Β' του Ανζού|Λουδοβίκου Β' του Ανζού]] και της Γιολάνδης της Αραγωνίας διεκδικήτρια των 4 βασιλείων. Ο θρόνος της Αραγωνίας ήταν κενός με τον θάνατο του
βασιλιά Μαρτίνου του 1ου (1410), και η μητέρα του Γιολάνδη σάν κόρη του προκατόχου του
Μαρτίνου Ιωάννη Α' απαιτούσε τον θρόνο για τον νεαρό της γιό Λουδοβίκο. Η διαδοχή στην
Αραγωνία ήταν αμφίβολη γιατί οι εκλέκτορες προτιμούσαν νέο βασιλιά που να ανήκει στην
αρσενική βασιλική γραμμή, και όχι στους γιούς μιάς ινφάντριας, και εξελέγη (1412) ο
Φερδινάνδος της Αντεκουέρας δεύτερος γιός της Ελεονώρας της Αραγωνίας και του Ιωάννη Α' της
Καστίλλης. Ο 8χρονος Λουδοβίκος εκείνη την χρονιά έχασε ένα απο τα 4 βασίλεια.
Τα άλλα 3 βασίλεια ήταν η Σικελία, η Κύπρος, και τα Ιεροσόλυμα, όπου η Γιολάνδη
εξακολουθούσε συνέχεια να αναζητά δικαιώματα για λογαριασμό των γιών της. Κατόρθωνε
παροδικά να αναλαμβάνει την διοίκηση σε ορισμένα τμήματα αλλά ποτέ δέν κατόρθωσε να
εξασκήσει ολοκληρωτική εξουσία.
 
Ο θρόνος της Αραγωνίας ήταν κενός με τον θάνατο του βασιλιά [[Μαρτίνος Α' της Αραγωνίας|Μαρτίνου του 1ου]] ([[1410]]) και η μητέρα του Γιολάνδη, σαν κόρη του προκατόχου του Μαρτίνου, [[Ιωάννης Α' της Αραγωνίας|Ιωάννη Α']], απαιτούσε τον θρόνο για τον νεαρό της γιο, Λουδοβίκο.
Ο [[πάπας Μαρτίνος Ε']] έστεψε ([[1419]]) τον Λουδοβίκο "βασιλέα της Σικελίας", αντίθετα με τις
 
επιθυμίες της ηλικιωμένης, άτεκνης [[Ιωάννα Β'|Ιωάννας Β']] που ήθελε διάδοχο της τον [[Αλφόνσο Ε']] της
Η διαδοχή στην Αραγωνία ήταν αμφίβολη γιατί οι εκλέκτορες προτιμούσαν νέο βασιλιά που να ανήκει στην αρσενική βασιλική γραμμή και όχι στους γιους μιας ινφάντα. Εξελέγη ([[1412]]) ο [[Φερδινάνδος Α' της Αραγωνίας]], δεύτερος γιος της [[Ελεονώρα της Αραγωνίας|Ελεονώρας της Αραγωνίας]] και του [[Ιωάννης Α' της Καστίλης|Ιωάννη Α' της Καστίλης]]. Ο 8χρονος Λουδοβίκος εκείνη την χρονιά έχασε ένα από τα 4 βασίλεια. Τα άλλα 3 βασίλεια ήταν η [[Σικελία]], η [[Κύπρος]] και τα [[Ιεροσόλυμα]], όπου η Γιολάνδη
Αραγωνίας. Το 1420 ο Λουδοβίκος αναχώρησε απο την Καμπανία και πολιόρκησε την Νάπολη αλλά
εξακολουθούσε συνέχεια να αναζητά δικαιώματα για λογαριασμό των γιων της. Κατόρθωνε παροδικά να αναλαμβάνει την διοίκηση σε ορισμένα τμήματα αλλά ποτέ δένδεν κατόρθωσε να εξασκήσει ολοκληρωτική εξουσία.
είχε να αντιμετωπίσει τον Αραγωνέζικο στρατό που ερχόταν αποφασισμένος. Ο Αλφόνσος μπήκε
 
στην πόλη (1421) και ο Λουδοβίκος έχασε την υποστήριξη του πάπα κουρασμένος απο τις
Ο [[πάπας Μαρτίνος Ε']] έστεψε ([[1419]]) τον Λουδοβίκο "βασιλέα της Σικελίας", αντίθετα με τις επιθυμίες της ηλικιωμένης, άτεκνης [[Ιωάννα Β' της Νάπολης|Ιωάννας Β']] που ήθελε διάδοχο της τον [[Αλφόνσος Ε' της Αραγωνίας|Αλφόνσο Ε']] της Αραγωνίας. Το [[1420]] ο Λουδοβίκος αναχώρησε από την [[Καμπανία]] και πολιόρκησε την [[Νάπολη]], αλλά είχε να αντιμετωπίσει τον Αραγωνέζικο στρατό που ερχόταν αποφασισμένος. Ο Αλφόνσος μπήκε στην πόλη ([[1421]]) και ο Λουδοβίκος έχασε την υποστήριξη του πάπα κουρασμένος από τις
προσπάθειες. Αλλά ξαφνικά οι σχέσεις του Αλφόνσου και της βασίλισσας χειροτέρευσαν, και
προσπάθειες.
μετά την καταστολή του κυριώτερου υπουργού της Γιάννι Καράτσιολο η βασίλισσα μετακινήθηκε
 
προς την Αβέρσα όπου ο Λουδοβίκος έτρεξε να την συναντήσει. Τον λάτρεψε και τον όρισε
Αλλά ξαφνικά οι σχέσεις του Αλφόνσου και της βασίλισσας χειροτέρευσαν και μετά την καταστολή του κυριότερου υπουργού της Τζοβάνι Καράτσιολο, η βασίλισσα μετακινήθηκε προς την [[Αβέρσα]], όπου ο Λουδοβίκος έτρεξε να την συναντήσει. Τον λάτρεψε και τον όρισε
διάδοχο της στην θέση του Αλφόνσου χρίζοντας τον δούκα της Καλαβρίας.
 
Εκεί έζησε με την σύζυγο του Μαργαρίτα της ΣαβοίαςΣαβοΐας (1416 - 1479) κόρη του [[Αμεδαίος Η' της Σαβοΐας|Αμεδαίου Η' της
Σαβοίας με την οποία δέν έκανε κανένα παιδί.
Σαβοίας]] με την οποία δεν έκανε κανένα παιδί. Πέθανε (1434) αποαπό [[ελονοσία]], την επόμενη χρονιά πέθανε και η Ιωάννα που την διαδέχθηκε ο [[Ρενέ Α' της Νάπολης|αδελφός του Ρενέ]].
[[Ρενέ Α' της Νάπολης|αδελφός του Ρενέ.]]
 
 
23.313

επεξεργασίες