Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ανθηδών»

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 11 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (ημ/νία προειδοποίησης πηγών)
Η '''Ανθηδώνα''' ήταν ομηρική [[Βοιωτία|Βοιωτική]] πόλη στα παράλια του βορείου [[Ευβοϊκός κόλπος|Ευβοϊκού κόλπου]]. Τα ερείπιά της βρίσκονται περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της [[Χαλκίδα|Χαλκίδας]]. Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία της πόλης σύμφωνα με τον Παυσανία τον περιηγητή. Ονομάστηκε έτσι από μια νύμφη με το όνομα Ανθηδώνα ή από τον Άνθα τον γιο του θεού Ποσειδώνα και της Αλκυόνης, της κόρης του τιτάνα Άτλαντα.
 
Πρώτη αναφορά για την πόλη κάνει ο [[Όμηρος]] στην [[Ιλιάδα]] και συγκεκριμένα στην ραψωδία Β', στον [[νεών κατάλογος|κατάλογο των πλοίων]]. Μάλιστα ο Όμηρος της δίνει το προσωνύμιο "Εσχατόεσσαεσχατόωσαν" που σημαίνει η πιο απομακρυσμένη από γεωγραφικής άποψης πόλη των Βοιωτών προς τον βόρειο Ευβοϊκό κόλπο. Η Ανθηδώνα αποτελούσε το λιμάνι (επίνειον) των [[Θήβα|Θηβών]] στον βόρειο Ευβοϊκό. Σημαντικό μυθολογικό πρόσωπο από την Ανθηδώνα ήταν ο [[Γλαύκος ο Ανθηδόνιος]], ο οποίος ήταν θαλασσινή θεότητα. Ήταν ένα είδος [[Τρίτων|Τρίτωνα]], από την μέση και πάνω άνδρας και από την μέση και κάτω [[ψάρι]].
 
Σημαντικός αρχαιολογικός οδηγός για τη πόλη της Ανθηδώνας αποτελεί ο αρχαίος Έλληνας περιηγητής [[Παυσανίας]] με έργο του "Ελλάδος Περιήγησις" και συγκεκριμένα τον τόμο "Βοιωτικά". Με τις ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί έχουν βρεθεί σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων ναοί των Καβείρων, της θεάς Δήμητρας και της [[Περσεφόνη|Περσεφόνης]]. Επίσης κοντά στο λιμάνι της πόλης έχει βρεθεί και παλαιοχριστιανική βασιλική εκκλησία, των υστερορρωμαϊκών χρόνων. Το λιμάνι της Ανθηδώνας ήταν ευρύχωρο για τα δεδομένα της εποχής, διέθετε ακόμα και δύο λιμενοβραχίονες, το στόμιο των οποίων μπορούσε να κλείνει με αλυσίδα με σκοπό τη προστασία του λιμένος από εχθρικές επιδρομές, όπως επίσης και από τους ισχυρούς βοριάδες. Η πόλις επήλθε σε παρακμή κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου, λόγω των επιδρομών [[πειρατεία|πειρατών]]. Αυτό ανάγκασε τους κατοίκους της να αποτραβηχτούν προς το εσωτερικό και συγκεκριμένα στις βόρειες υπώρειες του όρους [[Μεσσάπιο]] (σημερινή ονομασία [[Κτυπάς]]) και να ιδρύσουν έναν κτηνοτροφικό οικισμό που αποτέλεσε τον πυρήνα της σημερινής κοινότητας των Λουκισίων.
34

επεξεργασίες