Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

επιμέλεια
 
 
Η '''Ένωσις Κέντρου – Νέες Δυνάμεις''' (Ε. Κ. – Ν. Δ.), είναιυπήρξε πολιτικό κόμμα, η ιστορική συνέχεια της [[Ένωση Κέντρου|Ένωσης Κέντρου]] (Ε. Κ.) του [[Γεώργιος Παπανδρέου (πρεσβύτερος)|Γεωργίου Παπανδρέου]] κατά την [[μεταπολίτευση]]. Μετονομάστηκε σε [[Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου]] (ΕΔΗΚ) το [[1976]].
 
Μέσα στο ιδιαίτερο κλίμα που επικρατούσε κατά την μεταπολίτευση, η Ένωσις Κέντρου (Ε. Κ.) υπό την αρχηγεία του [[Γεώργιος Μαύρος|Γεωργίου Μαύρου]] συνεργάζεται με το ''Κίνημα των Νέων Πολιτικών Δυνάμεων (Κ.Ν.Π.Δ.)'' και σχηματίζουν τον συνδυασμό Ένωσις Κέντρου – Νέες Δυνάμεις (Ε. Κ. – Ν. Δ.) στις [[7 Οκτωβρίου]] [[1974]].
 
Στις εκλογές τις [[17Ελληνικές Νοεμβρίουβουλευτικές εκλογές 1974|17ηςεκλογές Νοεμβρίου]]του [[1974]] η Ε. Κ. – Ν. Δ. αναδεικνύεται αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό 20,42% και 60 έδρες. Έπεται της [[Νέα Δημοκρατία|Νέας Δημοκρατίας]] (Ν. Δ.) του Κ. Καραμανλή (54,37% και 220 έδρες) και προηγείται του [[ΠΑΣΟΚ|Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος]] (ΠΑ.ΣΟ.Κ) του Α. Παπανδρέου (13,58% και 12 έδρες).
 
Η εκλογική αποτυχία κατά μερικούς οφείλεται αφενός στην συνεργασία της Ένωσης Κέντρου με τον Κ. Καραμανλή στη σύμπηξη κυβέρνησης « Εθνικής Ενότητος » που προηγήθηκε των εκλογών, όπου ο Γ. Μαύρος είχε πάρει μέρος ως Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών. Και αφετέρου στην αδυναμία αντιμετώπισης της ανόδου του νεοϊδρυθέντος από τον [[Ανδρέας Παπανδρέου|Ανδρέα Παπανδρέου]], ΠΑΣΟΚ.
 
Η Ένωσις Κέντρου – Νέες Δυνάμεις (Ε. Κ. – Ν. Δ.) υπό την αρχηγεία του Γεωργίου Μαύρου μετονομάστηκε σε [[Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου]] (Ε. ΔΗ. Κ.ΕΔΗΚ) στις [[5 ΦευρουάριοΦεβρουαρίου]] του [[1976]].
 
[[categoryΚατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα|Ενωσις Κέντρου-Νέες Δυνάμεις]]
 
[[ca:Unió de Centre-Noves Forces]]
8.676

επεξεργασίες