Ηλεκτρικό πεδίο: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 13 έτη
Έτσι βλέπουμε ότι η ένταση έχει το πλεονέκτημα να είναι ανεξάρτητη του δοκιμαστικού φορτίου, αλλά διατηρεί το μειονέκτημα του διανύσματος.
 
Αν αντικαταστήσουμε στον ορισμό της έντασης του ηλεκτρικού πεδιούπεδίου τον τύπο με τον οποίο υπολογίζουμε τη δύναμη από το νόμο του Coulomb, έχουμε:
 
:<math>\vec E=\frac{F}{|q_2|} \iff \vec E=\frac{k\frac{|q_1|\cdot\;|q_2|}{r^2}}{|q_2|} \iff \vec E=k\frac{|q_1|}{r^2}</math>.
: <math>\vec E(R) = \frac{1}{4\pi\epsilon_0} \sum_{i=1}^{n} \frac{q_i}{r_i^2} \hat r_i</math>
 
O παραπάνω ορισμός αφορά το ηλεκτρικό πεδίο που δημιουργείται από έναν αριθμό ''σημειακών'' φορτίων. Μερικές φορές, ωστόσωωστόσο, χρειάζεται να μελετήσουμε ''συνεχείς'' κατανομές φορτίου, όπως για παράδειγμα μια σφαίρα με φορτίο κατανεμημένο στην επιφάνειά της, ή ένας κύλινδρος με κατανεμημένο το φορτίο στο εσωτερικό του. Στην περίπτωση αυτή, το ηλεκτρικό πεδίο υπολογίζεται από τη σχέση
 
: <math>\vec E(R)=\frac{1}{4\pi\epsilon_0} \int_{V} \frac{\hat r}{r^2} \rho d\tau</math>
19

επεξεργασίες