Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η '''Πληθυσμιακή Γενετική''' είναι ένας κλάδος της [[Γενετική|Γενετικής]]. Ασχολείται με την '''γενετική δομή των πληθυσμών''', δηλαδή με τους τύπους και τις συχνότητες των [[γονίδιο|γονιδίων]] και των [[γονότυπος|γονοτύπων]] που τους αντιπροσωπεύουν καθώς και με τους μηχανισμούς ([[φυσική επιλογή]], [[Μετάλλαξη|γενετική μετάλλαξη]], [[γενετική παρέκκλιση]], [[γονιδιακή ροή]]) οι οποίοι μεταβάλλουν την γενετική δομή των πληθυσμών. Αποτελεί βασική επιστήμη για την [[γενετική βελτίωση]] οργανισμών, ενώ συμμετέχει στην (και συμπληρώνεται από την) [[σύγχρονη εξελικτική σύνθεση]], μια ενοποιημένη θεωρία για την προέλευση και συμπεριφορά όλων των μορφών ζωής στον πλανήτη (πρώην ''εξελικτική θεωρία''). 'ΟπωςΌπως προδίδει το όνομά της, έχει μια προοπτική με κέντρο τον πληθυσμό, παρά το άτομο.
 
==Ιστορία==
 
Η πληθυσμιακή γενετική μπορεί να θεωρηθεί ως η λογική επέκταση των νόμων του Mendel πάνω σε πληθυσμούς. Οι βάσεις της τίθενται το 1908 όταν ο Βρετανός μαθηματικός Hardy και ο Γερμανός γιατρός Weinberg διατυπώνουν, ανεξάρτητα ο ένας απ' τον άλλον, την αρχή της σταθερότητας των γονοτυπικών συχνοτήτων σε μεγάλους [[παμμεικτικοί πληθυσμοί|παμμεικτικούς πληθυσμούς]]. Σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία της πληθυσμιακής γενετικής υπήρξαν και οι εργασίες του Βρετανού [[R.A. Fisher]] (1908) και του Αμερικανού [[Sewall wrightWright|S. Wright]] (1921), οι οποίες αφορούν του μεν πρώτου στη μαθηματική διερεύνηση της ομοιότητας μεταξύ συγγενών, του δεύτερου στην επίδραση των [[συστήματα σύζευξης|συστημάτων σύζευξης]] στη γονοτυπική σύνθεση των πληθυσμών. Σημαντικές είναι επίσης κάποιες ποικίλου περιεχομένου εργασίες του Βρετανού [[J.B.S. Haldane]].
Ο Αμερικανός J.L. Lush κατάλαβε τη σημασία των παραπάνω εργασιών για τη βελτίωση των ζώων και στηριζόμενος σε αυτές ανέπτυξε στη δεκαετία του '30 μια γενική θεωρία για τη διερεύνηση της κληρονομικότητας των ποσοτικών χαρακτηριστικών των αγροτικών ζώων. Η θεωρία αυτή συμπληρώθηκε και τελειοποιήθηκε από άλλους ερευνητές (Robertson, Johansson, Loertcher, Lauprecht, Hazel, Dickerson, Henderson, κ.α.) και αποτελεί σήμερα το θεωρητικό υπόβαθρο της Βελτίωσης των ζώων.
 
Το ''Τ''<sub>1</sub> συμβολίζει τους γενετικούς και επιγενετικούς νόμους, τους κανόνες της βιολογίας και της εξέλιξης οι οποίοι μετατρέπουν έναν γονότυπο σε φαινότυπο. Το ''Τ''<sub>2</sub> αφορά στην [[μετάλλαξη]] λόγω [[φυσική επιλογή|φυσικής επιλογής]], το ''Τ''<sub>3</sub> αφορά τους κληρονομικούς κανόνες που προβλέπουν το [[γονότυπος|γονότυπο]] γνωρίζοντας το [[φαινότυπος|φαινότυπο]], ενώ το 'Τ''<sub>4</sub> είναι για την επίδραση των [[Μεντελική κληρονομικότητα|κανόνων του Mendel]]
 
Στην πράξη υπάρχουν δύο διακριτά τμήματα της εξελικτικής θεωρίας τα οποία συμβαδίζουν, η '''παραδοσιακή πληθυσμιακή γενετική''' που ασχολείται με τους [[γονότυπος|γονοτύπους]] και η '''βιομετρική θεωρία''' η οποία χρησιμοποιείται στη [[γενετική βελτίωση|βελτίωση φυτών και ζώων]], ενώ αυτό που λείπει είναι η συσχέτιση μεταξύ [[γονότυπος|γονοτύπου]] και [[φαινότυπος|φαινοτύπου]].
 
Έτσι, στη [[γενετική βελτίωση]] των πληθυσμών χρησιμοποιούνται '''[[μαθηματικό πρότυπο|μαθηματικά πρότυπα]]''', τα οποία:
* εκφράζουν ποσοτικά και με "απλοποιημένο" τρόπο τις υποτιθέμενες σχέσεις μεταξύ γενετικών παραμέτρων,
* βρίσκουν ποιοί από τους παράγοντες που τις επηρρεάζουνεπηρεάζουν είναι οι πιόπιο σημαντικοί και ως εκ τούτου
* επιτρέπουν , μέχρι ένα βαθμό, '''προβλέψεις''' για τη συμπεριφορά ενός συστήματος, οι οποίες στη συνέχεια δοκιμάζονται πειραματικά και είτε επαληθεύονται, είτε απορρίπτονται (Hartl, 1980).
 
Τα [[μαθηματικό πρότυπο|μαθηματικά πρότυπα]] που χρησιμοποιούνται στην πληθυσμιακή γενετική διακρίνονται σε '''στατικά''', '''δυναμικά''' και '''στατιστικά''':
* Τα '''στατικά πρότυπα''' περιγράφουν ένα σύστημα (πχ. τη γενετική σύνθεση ενός πληθυσμού) ασυνεχώς, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τι έγινε στο προηγούμενο στάδιο ενώ ως μονάδα χρόνου έχουν συνήθως τη [[γενιά]].
* Τα '''δυναμικά πρότυπα''', αντιθέτως, εξετάζουν ένα σύστημα συνεχόμενα στην πάροδο του χρόνου και είναι συνεχείς συναρτήσεις μιας νέας μεταβλητής, η οποία αντιπροσωπεύει το χρόνο.
 
Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε πως η εξέλιξη της επιστήμης της πληθυσμιακής γενετικής τελείται με την [[Επαγωγή (Φιλοσοφία)|επαγωγική μέθοδο]], ενώ μόνιμο πρόβλημα για την επιστήμη αποτελεί η ένωση συνεχούς και ασυνεχούς ροής δεδομένων μεταξύ προτύπων.
 
{{Μεταφρασμένο|en|Population genetics}}
 
==Πηγές==
* Ρογδάκης, Γενετική βελτίωση αγροτικών ζώων, Γ.Π.Α., 1993.
* Hardy, G.H. (1908): Mendelian proportions in a mixed population. Science 28, 49.
 
{{Μεταφρασμένο|en|Population genetics}}
 
[[Κατηγορία:Γενετική]]