Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μπεσίκτας»

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 11 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
 
==Ιστορία==
Η περιοχή αποτελεί φυσικό καταφύγιοορμητήριο πλοίων, καθώς προστατεύει σχετικά από τους βορειοανατολικούς ανέμους της περιοχής. Έτσι, χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο πλοίων ήδη από τους [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|ελληνικούς]] και [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|βυζαντινούς]] χρόνους. Η ονομασία ''διπλοκιόνιον'' παραπέμπει στους κίονες ελλιμενισμού πλοίων που βρίσκονταν εκεί.
 
Στους χρόνους των ελληνικών αποικιών βρισκόταν κοντά στην αποικία του [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντίου]], ενώ στην περιοχή βρίσκονταν και άλλοι, απομονωμένοι μεταξύ τους, οικισμοί. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους βρισκόταν εκτός των τειχών, βορείως της Πόλης, και ήταν έτσι εκτεθειμένο σε επιδρομείς από τη [[Μαύρη Θάλασσα]]. Παρά ταύτα, είχαν χτιστεί εκεί πολλές εκκλησίες, μοναστήρι, καθώς και το θερινό ανάκτορο του Αγίου Μάμα. Κατά την [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|οθωμανική]] περίοδο, ο στόλος αγκυροβολούσε στην περιοχή και έλεγχεήλεγχε τη Μαύρη Θάλασσα, οπότε και οι επιδρομές σταμάτησαν. Ο ίδιος ο φοβερός [[Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα]] είχε κτίσει εκεί το παλάτι του και ένα [[τζαμί]].
 
Η περιοχή εξελίχθηκε σε θέρετρο των Οθωμανών ηγεμόνων, οι οποίοι έκτισαν εκεί κυνηγετικά περίπτερα, που εξελίχθηκαν σε παραθεριστικές κατοικίες και θερινά ανάκτορα. Στο Παλάτι Ντολμάμπαχτσε εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα της εκθρόνισης του Σουλτάνου [[Αμπντούλ Αζίζ]] το [[1876]], η ανακήρυξη ίδρυσης Οθωμανικού Κοινοβουλίου το [[1908]] και η εκθρόνιση του Σουλτάνου [[Αμπντούλ Χαμίτ Β΄]] το [[1909]].
405

επεξεργασίες