Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μονοθελητισμός»

μ (Ρομπότ: Προσθήκη: ro:Monotelism)
Ο Μονοθελητισμός εμφανίστηκε ως συνέχεια του [[Μονοφυσιτισμός|Μονοφυσιτισμού]], όταν ο Αυτοκράτορας [[Ηράκλειος]] κατέλαβε περιοχές που κατέχονταν από τους Άραβες και κατοικούνταν από μονοφυσίτες Χριστιανούς. Προκειμένου να εντάξει τους πληθυσμούς αυτούς στην [[Ορθόδοξη Εκκλησία]] χωρίς να υπάρχουν εντάσεις και σχίσματα, οδηγήθηκε σε έναν πολιτικό συμβιβασμό. Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο οι μονοφυσίτες θα δέχονταν ότι στον Χριστό υπάρχουν δύο φύσεις μετά την ένωση θείας και ανθρωπίνης φύσεως, και οι Ορθόδοξοι θα δέχονταν ότι στον Χριστό υπάρχει μία θέληση και ενέργεια, μετά την ένωση των δύο φύσεων.
 
Παρά την προσπάθειά του να επιβάλει το νέο δόγμα, ο Μονοθελητισμός δεν επικράτησε. Πολεμήθηκε από τον [[Πάπας|Πάπα]] Μαρτίνο Α', τον [[Μάξιμος ο Ομολογητής|Μάξιμο τον Ομολογητή]] και άλλους, και τελικά καταδικάστηκε από την [[ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος|ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο]], η οποία απεφάνθη ότι αφού στην υπόσταση του Χριστού υπάρχουν δύο φύσεις, η θεία και η ανθρωπίνη, υπάρχουν και δύο φυσικές θελήσεις και δύο φυσικές ενέργειες, η θεία και η ανθρωπίνη, που ενεργούσαν «αδιαιρέτως, ατρέπτως, αμερίστως, ασυγχύτως», χωρίς να επικρατεί αντιπαλότητα μεταξύ τους.
 
[[Κατηγορία:Χριστιανικές ομολογίες]]
Ανώνυμος χρήστης