Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Οικογένεια Τζαβέλλα (Σούλι)»

επιμέλεια και (κάποια) προσπάθεια ουδετερότητας
μ (Robot-assisted disambiguation: Ακρόπολη - Changed link(s) to Ακρόπολη Αθηνών)
(επιμέλεια και (κάποια) προσπάθεια ουδετερότητας)
Οι '''Τζαβελαίοι''' ήταν παλιά και μεγάλη οικογένεια αγωνιστών από [[Σούλι]].
Παλιά και μεγάλη οικογένεια αγωνιστών από το ηρωικό [[Σούλι]]. Τα πιο ονομαστά μέλη της ήταν: Ο Λάμπρος Τζαβέλας ([[1745]]-[[1792]]). Γεννήθηκε στο Σούλι κι αναδείχτηκε αρχηγός της [[Φάρα|φάρας]] των Τζαβελαίων. Το [[1792]] τον κάλεσε ο διαβόητος πασάς των [[Ιωάννινα|Ιωαννίνων]] για να τον βοηθήσει δήθεν στην εκστρατεία του, κατά του [[Αργυρόκαστρο|Αργυροκάστρου]]. Ο Λάμπρος και το παιδί του ο Φώτος και 70 άλλοι Σουλιώτες, παρά τη γνώμη των άλλων Σουλιωτών, πήγαν να βοηθήσουν τον Αλή, αλλά κοντά στην [[Ζίτσα]] τους έπιασαν όλους και τους οδήγησαν στα Γιάννενα. Ο [[Αλή πασάς|Αλής]] νόμισε πως αν δεν ήταν αρχηγός στο Σούλι ο Λάμπρος Τζαβέλας, θα μπορούσε να το καταλάβει. Τις επιθέσεις του όμως τις απόκρουσαν με ηρωισμό και τόλμη οι άλλοι Σουλιώτες κι έτσι κατάφυγε στο δόλο. Ελευθέρωσε από τα Γιάννενα το Λάμπρο, κρατώντας για όμηρο τον Φώτο και τον έστειλε για να του παραδώσει το Σούλι. Μα όταν εκείνος έφτασε στο Σούλι του έγραψε το παρακάτω ιστορικό γράμμα: ''"Χαίρομαι που γέλασα έναν δόλιο σαν και σένα. Είμαι δω για να διαφεντέψω το Σούλι. Αν ο γιος μου δεν είναι πρόθυμος να πεθάνει για την πατρίδα, δεν είναι άξιος να ζήσει και να γνωρίζεται για γιος μου"''. Ο Αλής γεμάτος θυμό και λύσσα ρίχτηκε τον Ιούλιο του [[1792]] ενάντια στο Σούλι με μεγάλες δυνάμεις. Νικήθηκε όμως πάλι και ντροπιασμένος δέχτηκε ειρήνη κι άφησε ελεύθερους τους 70 Σουλιώτες και το Φώτο. Στη μάχη αυτή όμως ο Λάμπρος πέθανε από τις πληγές του.
 
==Γνωστά μέλη==
Τα πιο ονομαστά μέλη της ήταν ο Λάμπρος Τζαβέλας, ο Φώτος Τζαβέλας και ο Κίτσος Τζαβέλας.
 
===Λάμπρος Τζαβέλας===
Παλιά και μεγάλη οικογένεια αγωνιστών από το ηρωικό [[Σούλι]]. Τα πιο ονομαστά μέλη της ήταν: Ο Λάμπρος Τζαβέλας ([[1745]]-[[1792]]). Γεννήθηκεγεννήθηκε στο Σούλι κι αναδείχτηκε αρχηγός της [[Φάρα|φάρας]] των Τζαβελαίων. Το [[1792]] τον κάλεσε ο διαβόητος πασάς των [[Ιωάννινα|Ιωαννίνων]] για να τον βοηθήσει δήθεν στην εκστρατεία του, κατά του [[Αργυρόκαστρο|Αργυροκάστρου]]. Ο Λάμπρος και το παιδί του ο Φώτος και 70 άλλοι Σουλιώτες, παρά τη γνώμη των άλλων Σουλιωτών, πήγαν να βοηθήσουν τον Αλή, αλλά κοντά στηνστη [[Ζίτσα]] τους έπιασαν όλους και τους οδήγησαν στα Γιάννενα. Ο [[Αλή πασάς|Αλής]] νόμισε πως αν δεν ήταν αρχηγός στο Σούλι ο Λάμπρος Τζαβέλας, θα μπορούσε να το καταλάβει. Τις επιθέσεις του όμως τις απόκρουσαναπέκρουσαν με ηρωισμό και τόλμη οι άλλοι Σουλιώτες κι έτσι κατάφυγεκατέφυγε στο δόλο. Ελευθέρωσε από τα Γιάννενα τοτον Λάμπρο, κρατώντας για όμηρο τον Φώτο, και τον έστειλε για να του παραδώσει το Σούλι. Μα όταν εκείνος έφτασε στο Σούλι του έγραψε το παρακάτω ιστορικό γράμμα: ''"«Χαίρομαι που γέλασα έναν δόλιο σαν και σένα. Είμαι δω για να διαφεντέψω το Σούλι. Αν ο γιος μου δεν είναι πρόθυμος να πεθάνει για την πατρίδα, δεν είναι άξιος να ζήσει και να γνωρίζεται για γιος μου"»''. Ο Αλής γεμάτος θυμό και λύσσα ρίχτηκε τον Ιούλιο του [[1792]] ενάντια στο Σούλι με μεγάλες δυνάμεις. Νικήθηκε όμως πάλι και ντροπιασμένος δέχτηκε ειρήνη κι άφησε ελεύθερους τους 70 Σουλιώτες και τοτον Φώτο. Στη μάχη αυτή όμως ο Λάμπρος πέθανε από τις πληγές του.
 
===Φώτος Τζαβέλας===
Ο Φώτος Τζαβέλας ([[1770]]-[[1809]]). Γιοςήταν γιος του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως. Ύστερα από την απελευθέρωσή του και το θάνατο του πατέρα του, έγινε αρχηγός, των Σουλιωτών. Οι αγώνες του κατά του Αλή Πασά υπήρξαν περίφημοι. Αναδείχτηκε μεγάλος πολέμαρχος κι έδειξε τόση ανδρεία που οι Σουλιώτες ορκίζονταν ''"στο σπαθί του Φώτου"''. Ατυχώς το Σούλι κατά το [[1803]] παραδόθηκε, ο Φώτος με 2.000 Σουλιώτες κατόρθωσε να περάσει στην [[Πάργα]] κι από εκεί στην [[Κέρκυρα]], που την είχαν στην κατοχή τους οι Γάλλοι. Ο Φώτος κατατάχτηκε στο γαλλικό στρατό ως εκατόνταρχος της ελληνικής λεγεώνας. Κατά το [[1809]] φονεύτηκεδολοφονήθηκε στην Κέρκυρα από πράκτορες του Αλή Πασά και θάφτηκε στο μοναστήρι της Πλατυτέρας, όπου σώζεται ο τάφος του μέχρι σήμερα.
 
===Μόσχω Τζαβέλα===
Η Μόσχω Τζαβέλα ([[1760]]-[[1803]]). Γυναίκαήταν γυναίκα του Λάμπρου Τζαβέλα. Γεννήθηκε το [[1760]] και αγωνίστηκε το [[1792]] εναντίον του Αλή Πασά ως αρχηγός 400 Σουλιωτισσών. Ο ηρωισμός της Μόσχως έχει απαθανατιστεί στα δημοτικά μας τραγούδια. Η Μόσχω μετά την καταστροφή του Σουλίου ακολούθησε το δρόμο προς την Πάργα και από κει στα [[Επτάνησα]]. Πέθανε τελικά κατά το [[1803]].
 
===Ζυγούρης Τζαβέλας===
Ο Ζυγούρης Τζαβέλας. Αδελφόςήταν αδελφός του Φώτου Τζαβέλα. Όταν γύρισε από την Κέρκυρα το 1820, πολέμησε μαζί με τον Αλή Πασά κατά των στρατευμάτων του [[Χουρσίτ Πασάς|Χουρσίτ Πασά]]. Ύστερα από τη συντριβή του Αλή και τη νέα πτώση του Σουλίου, κατέβηκε στη [[Στερεά Ελλάδα]] και πήρε μέρος στην Επανάσταση επικεφαλής των Σουλιωτών. Σκοτώθηκε στη μάχη της Καλιακούδας στην [[Ευρυτανία]] το [[1823]], πολεμώντας ενάντια στουςτους Τούρκους.
 
===Κίτσος Τζαβέλας===
{{Κύριο|Κίτσος Τζαβέλας}}
Ο Κίτσος Τζαβέλας ([[1800]]-[[1855]]). Παιδίήταν παιδί του Φώτου Τζαβέλα. Μεγάλωσε στην Κέρκυρα και το [[1820]] γύρισε μαζί με τους Σουλιώτες στο Σούλι, όπου ανακηρύχτηκε καπετάνιος σε ηλικία μόλις 19 χρονών. Πήγε στην [[Πίζα]] της [[Ιταλία|Ιταλίας]] για να συνεννοηθεί με τους Φιλικούς για την Επανάσταση. Το 1822 γύρισε και πήρε μέρος στις μάχες του Κεφαλόβρυσου μαζί με τοτον [[Μάρκος Μπότσαρης|Μάρκο Μπότσαρη]].
 
Συνεργάστηκε με τον [[Καραϊσκάκης|Καραϊσκάκη]] στη νίκη της Άμπλιανης το [[1824]]. Πολέμησε στο [[Δίστομο]] και στο Κρεμμύδι. Διέσπασε τα στρατεύματα του [[Κιουταχής|Κιουταχή]] τον Ιούνιο του [[1825]] στο [[Μεσολόγγι]] και μπήκε στην πόλη. Κατά την ηρωική έξοδο των Μεσολογγιτών αρχηγός 2.500 ανθρώπων έσπασε τις γραμμές των Τούρκων και πήγε στα [[Άμφισσα|Σάλωνα]] με 1.300 άνδρες. Πήρε μέρος μαζί με τον Καραϊσκάκη στις μάχες τις Αττικής και, μετά το θάνατο του συνεργάτη του, ανατέθηκε σ' αυτόν η αρχιστρατηγία προσωρινά. Ο [[Ιωάννης Καποδίστριας|Καποδίστριας]] τον έκανε χιλίαρχο. Μαζί με τον [[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης|Κολοκοτρώνη]], στα χρόνια της Αντιβασιλείας, ρίχτηκε στη φυλακή. Ο [[Όθων της Ελλάδας|Όθωνας]] τον έκανε υποστράτηγο κι αργότερα αντιστράτηγο και υπασπιστή του. Το [[1844]] αναδείχτηκε Υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση [[Ιωάννης Κωλέττης|Κωλέττη]], το [[1847]]-[[1848]] πρωθυπουργός και το [[1849]] Υπουργός των Στρατιωτικών πάλι.
 
===Γιώργος Τζαβέλας===
Ο Γιώργος Τζαβέλας. Αδελφόςήταν αδελφός του Κίτσου Τζαβέλα. Πήρε μέρος σε πάρα πολλές μάχες και τραυματίστηκε στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου. Στην έξοδο των Μεσολογγιτών σώθηκε μαζί με τον αδελφό του Κίτσο. Σκοτώθηκε όμως στις πολεμικές επιχειρήσεις στην [[Ακρόπολη Αθηνών|Ακρόπολη]], το [[1827]].
 
===Νικόλαος Τζαβέλας===
Ο Νικόλαος Τζαβέλας ([[1881]]-[[1921]]). Ήταν κι αυτός γόνος της ίδιας ηρωικής οικογένειας των Τζαβελαίων. Πήρεπήρε μέρος στον πόλεμο του [[1897]] ως αξιωματικός, επίσης στο μακεδονικό[[Μακεδονικός αγώνααγώνας|Μακεδονικό Αγώνα]], στους [[βαλκανικοί πόλεμοι|βαλκανικούς πολέμους]] και στη Μ. Ασία, όπου και σκοτώθηκε με το βαθμό του ταγματάρχη στη μάχη του Καλέ-Γκρότο το [[1921]].
 
===Κώστας Τζαβέλας===
Ο Κώστας Τζαβέλας. Ήτανήταν ίλαρχος κατά τον πόλεμο[[Ελληνοϊταλικός τωνπόλεμος Ιταλώντου 1940|ελληνοϊταλικό πόλεμο του [[1940]]. Διακρίθηκε σε 11 νικηφόρες μάχες και έπεσε στις 2 Δεκέμβρη του [[1940]], στη μάχη της Πρεμετής[[Πρεμετή]]ς.
 
{{Livepedia}}
22.571

επεξεργασίες