Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βλαδίμηρος Β΄ Μονομάχος»

μ
Ρομπότ: Προσθήκη: be:Уладзімір Манамах; διακοσμητικές αλλαγές
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: hr:Vladimir II. Monomah)
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: be:Уладзімір Манамах; διακοσμητικές αλλαγές)
[[ImageΑρχείο:Monomakh's hunting.jpg|thumb|right|300px|Ο Βλαδίμηρος ξεκουράζεται μετά από κυνήγι, πίνακας του Βίκτορ Βασνέτσοβ]]
Ο '''Βλαδίμηρος II Βσεβολοντοβίτς Μονομάχος''' ([[1053]] – [[1125]]) ήταν [[Μέγας Δουξ|μέγας δούκας]] του [[Κίεβο|Κιέβου]] από το [[1113]] εώς το [[1125]], κυβερνήτης, αρχηγός και [[συγγραφέας]].
 
Το [[1073]] σύναψε ειρήνη με την [[Πολωνία]]. Το [[1078]] ο πατέρας του [[Βσέβολοντ Γιαροσλάβοβιτς|Βσέβολοντ]] έγινε [[Μέγας Δουξ|μέγας δούκας]] του [[Κίεβο|Κιέβου]] και έδωσε το Βλαδίμηρο τον [[Τσερνίγκοφ]].
 
== Οργανωτής της ενώσης της Ρωσίας ==
 
Από το [[1093]] πολεμούσε με τους [[κουμάνοι|κουμάνους]] - γειτονικούς βαρβάρους λαούς και τον σύμμαχό τους δούκα [[Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς]]. Το [[1094]] ήταν αναγκασμένος να επιστρέψει τον [[Τσερνίγκοφ]] τον [[Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς]] και μεταφέρθηκε στην [[Περεγιαροσλάβ]] δουκεία, όπου εκτέθηκε με τις διαρκές επιθέσεις από τους [[κουμάνοι|κουμάνους]]. Αυτός είναι ο λόγος, γιατί ο Βλαδίμηρος Μονομάχος ήταν ενδιαφέρονταν περισσότερο απ΄όλους στον τερματισμό των δουκικών εμφυλείων πολέμων και την ένωση της [[Κράτος των Ρως|Ρωσίας]] εναντίον των [[κουμάνοι|κουμάνων]]. Την σκέψη αυτή εξέφραζε επίμονα στα δουκικά συνέδρια (συνέδρια στην [[Λιούμπετς]] τα [[1097]], [[1100]], [[1103]]). Μετά το συνέδριο στην [[Ντόλομπ]] ([[1103]]) ο Βλαδίμηρος ο Μονομάχος έγινε εμπνευστής και διοικητής των πολεμικών εκστρατειών ενάντια στους [[κουμάνοι|πόλοβτσι]] ([[1103]], [[1107]], [[1111]]). Αρχισε να χρησιμοποιεί την λαϊκή [[μιλίτσια]] στις καμπάνιες του. Οι [[κουμάνοι|πόλοβτσι]] νικήθηκαν μερικες φορές και άφησαν τα σύνορα της [[Κράτος των Ρως|Ρωσίας]] για πολύ καιρό.
 
== Μεγας δούκας ==
 
Μετά το θάνατο ([[1113]]) του [[Μέγας Δουξ|μέγας δούκας|μέγα δούκα]] του [[Κίεβο|Κιέβου]] [[Σβιατοπόλκ Ισιασλάβοβιτς|Σβιατοπόλκου Ισιασλάβοβιτσου]] ξέσπασε η λαϊκή επανάσταση τον [[Κίεβο]]. Οι ανώτεροι της κιεβικής κοινωνίας κάλεσαν το Βλαδίμηρο Μονομάχο να γίνει [[Μέγας Δουξ|μέγας δούκας]] τους. Αυτός έπνιξε την εξέγερση, αλλά αναγκάστηκε να ελαφρώσει την καταστάση της πλέμπας νομοθετικά. Ετσί δημιούρήθηκε «Το Καταστατικό του Βλαδιμήρου Μονομάχου» ή «Το Καταστατικό για τα Ποσοστά», όποιο έγινε μέρος της επεκτεταμένης συνθέσης της «[[Ρωσική Αλήθεια|Ρωσικής Αλήθειας]]». Το καταστατικό κατοχύρωσε τους τόκους των δανειστών και καθόριζε τους όρους της σκλαβώσης. Δεν μεταβαλλωντας τα θεμέλια της φεουδαρχικής κοινωνίας αυτός προσπαθούσε να ελαφρώνει την κατάσταση των χρεωστών και ζακουπ εστώ και διακηρυκτικά. (ζάκουπ είναι ένας χωριάτης που δανείστηκε απο έναν φεουδάρχη και γίνηκε μεσόσκλαβος του (στην [[Κράτος των Ρως|Ρωσία]] IX-XIII).
 
== Συγγραφέας ==
 
Έχουμε τα σύγγραμματα του Βλαδίμηρου Μονομάχου στον μοναδικό αριθμό ως μέρος «του Λαβρέντιεβσκ χρονογραφήματος». Είναι το μεγάλο μνημείο της αρχαιορωσικής λογοτεχνίας γραμμένο με ταλέντο και λογοτεχνική λάμψη. Ο χρονικογράφος συνέδεσε τρία έργα του: «Η Διδαχή», που έχει το λεπτομερειακό διήγημα του Βλαδιμήρου Μονομάχου τα παιδιά του για την ζωή του, «Η επιστολή στον [[Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς]]» (1093) και «Η Προσευχή». «Στην Διδαχή» διαβάζουμε για την ιδανική εικόνα ενός δούκα-χριστιανού, εργατικού, συμφιλιωτή και φιλανθρώπου. «Η Διδαχή» είναι το σύνθετο αριστούργημα, γραμμένο σε διαρκές διάστημα. Ο Βλαδίμηρος άρχιζε να το γράφει το [[1101]] στην ταξίδι του στo [[Ροστόφ]] μετά την ταραγμένη συνάντηση με τους πρέσβεις και το διαλογισμό για τη ζωή του και ολοκλήρωσε μετά το [[1117]]. Οι λογοτεχνικές πηγές του έργου είναι τα βιβλικά και λειτουργικά κείμενα, τα απόκρυφα βιβλία και η άλλη βυζαντινή λογοτεχνία, που δεν ήταν μεταφρασμένη στα ρωσικά τότε.
 
== Χαρακτηρισμός ==
[[Κατηγορία:Ρώσοι λογοτέχνες|Βλαδίμηρος Μονομάχος]]
 
[[be:Уладзімір Манамах]]
[[bg:Владимир II]]
[[de:Wladimir Wsewolodowitsch Monomach]]
81.077

επεξεργασίες