Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Συνθήκη του Νεϊγύ»

μ
Ρομπότ: Τροποποίηση: uk:Нейїський мирний договір; διακοσμητικές αλλαγές
μ
μ (Ρομπότ: Τροποποίηση: uk:Нейїський мирний договір; διακοσμητικές αλλαγές)
 
Με τη συνθήκη αυτή, που από τη βουλγαρική ιστοριογραφία έχει χαρακτηριστεί ως η δεύτερη εθνική καταστροφή, η Βουλγαρία υποχρεώθηκε τα ακόλουθα:
* Την παραίτησή της υπέρ των "Προεχουσών Δυνάμεων" όλων των κυριαρχικών της δικαιωμάτων επί της μεσημβρινής δυτικής Θράκης και με την υποχρέωση ν΄ αναγνωρίσει εκ των προτέρων τις μεταγενέστερες αποφάσεις των Δυνάμεων περί αυτής. (Σημειώνεται ότι η παραίτηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την μετέπειτα παραχώρηση των εδαφών αυτών στην Ελλάδα με την [[Συνθήκη των Σεβρών]] ένα χρόνο μετά, και τον αποκλεισμό της βουλγαρικής εξόδου στο [[Αιγαίο πέλαγος]]).
* Την επαναφορά των Ρουμανοβουλγαρικών συνόρων στη γραμμή που όριζε η [[Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913)]]. Δηλαδή την εκχώρηση της [[Δοβρουτσά|Δοβρουτσάς]] στη [[Ρουμανία]].
* Να αναγνωρίσει την κρατική υπόσταση της [[Σερβία|Σερβίας]], στην οποία εκχώρησε την περιοχή [[Στρώμνιτσα]] μέχρι τον Δούναβη καθώς και τις περιοχές Τσάριμπροντ, Τιμόκ, Τριν και Μποσίλεγκραντ που ναι μεν ήταν μεθοριακές μικρές εδαφικές λωρίδες σε έκταση πλην όμως σημαντικές από στρατηγική άποψη.
* Να προστατεύσει τις ξένες μειονότητες που διαβιούν στη Βουλγαρία μεταξύ των οποίων και της ελληνικής¹.
* Να περιορίσει το στρατό της σε 20.000 μόνο εθελοντές άνδρες και 13.000 για τα σώματα ασφαλείας.
* Να καταβάλει πολεμική αποζημίωση στους συμμάχους ύψους 2.250.000.000 χρυσών φράγκων (περίπου 400.000.000 [[Δολλάριο ΗΠΑ|δολαρίων]]) πληρωτέων σε εξαμηνιαίες δόσεις εντός 37 ετών με τόκο 2% μέχρι το 1920 και 5% στη συνέχεια.
* Επίσης οι σύμμαχοι ανέλαβαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν στην Βουλγαρία την οικονομική της διέξοδο στο Αιγαίο με το άρθρο 48 της συνθήκης που άφηνε ανοικτές, για μελλοντική ρύθμιση, τις λεπτομέρειες της εφαρμογής της διάταξης αυτής².
 
Η κατακραυγή για την ήττα και την επαίσχυντη για τους Βουλγάρους συνθήκη οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης (είχε προηγηθεί η παραίτηση του Βασιλιά [[Φερδινάνδος Α' της Βουλγαρίας|Φερδινάνδου]] υπέρ του γιού του [[Μπόρις Γ' της Βουλγαρίας|Μπόρις Γ']]) και στο ξέσπασμα κοινωνικών ταραχών.
 
Επισημαίνεται ακόμη ότι από τη [[Συνθήκη του Μούδρου]] ([[30 Οκτωβρίου]] [[1918]]) μέχρι τη συνομολόγηση της παρούσας Συνθήκης είχαν μεσολαβήσει οι ακόλουθες κατά χρονολογική σειρά Συνθήκες:
* Η [[Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων]] (Μάιος 1919)
* Η μυστική [[Συμφωνία Βενιζέλου - Τιττόνι]] ([[29 Ιουλίου]] [[1919]])
* Τα νεοτουρκικά "Εθνικά Συνέδρια" του Ερζερούμ (Ιούλιος 1919) και της Σεβαστείας (Σεπτέμβριος 1919) του [[Κεμάλ Ατατούρκ|Κεμάλ Ατατούρκ]] που αφορούσαν το νεοτουρκικό εθνικό κίνημα. Και τέλος,
* Η [[Συνθήκη Αγίου Γερμανού]] (του Σηκουάνα, [[10 Σεπτεμβρίου]] [[1919]])
 
== Παραπομπές ==
[[sr:Нејски мировни уговор]]
[[tr:Nöyyi Antlaşması]]
[[uk:НьоїськийНейїський мирний договір]]
[[vi:Hòa ước Neuilly]]
[[zh:纳伊条约]]
79.910

επεξεργασίες