Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μικρόπολη Δράμας»

μ
Robot-assisted disambiguation: Μεγάλος οικισμός - Removed link(s).; διακοσμητικές αλλαγές
μ (Robot-assisted disambiguation: Μεγάλος οικισμός - Removed link(s).; διακοσμητικές αλλαγές)
{{coord|41|12|59|N|23|49|0|E|type:city_region:GR|display=title}}
Η '''Μικρόπολις Δράμας''' είναι [[μεγάλος οικισμός]] του [[Νομός Δράμας|νομού Δράμας]]. Ανήκει στον Δήμο Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του [[1991]] έχει [[πληθυσμός|πληθυσμό]] 1.000 κατοίκων.
 
== Ιστορία ==
Από μια [[Λατινική γλώσσα|Λατινική επιγραφή]] που βρέθηκε στο χωριό και δημοσιεύθηκε το 1876 από τους L. Heuzey - H. Daumet<ref>L. Heuzey - H. Daumet, 1876, αριθμός 89, Μ. Δήμιτσας 1896, σελ. 801/802</ref>, πληροφορούμαστε ότι στη θέση αυτή πρέπει να υπήρχε [[Ρωμαϊκή αυτοκρατορία|ρωμαϊκό]] Vicus που ανήκε στην αποικία των [[Φίλιπποι|Φιλίππων]].
 
<blockquote>Επιγραφή:
<br />
SERVAEVSEVIICIIVSIVLIISL
<br />
ATIARIA.ACTE.MARITO,ETSIBI.F.C.
<br />
INEA.ARCA.ALIVMQVIPOSVERIT.QQSSS
<br />
DABIT.R.P.*D
<br />
Μετάφραση:
<br />
Ο Σέρβαιος Εύτυχος που πέθανε 50 χρόνων ενταύθα κείται. Η Αταρία Ακτή έστησε αυτό το μνημείο για αυτόv τον άνδρα και όποιος τοποθετήσει στη σαρκοφάγο αυτή νεκρό εκτός του αναφερομένου, πρέπει να πληρώνει εις την αποικία 500 δηνάρια το χρόνο. </blockquote>
 
Η Μικρόπολη στα [[1885]] είχε συνολικά 2.000 κατοίκους, από τους οποίους 50 ήσαν [[Έλληνες]], 750 [[Μουσουλμάνοι]] και 1.200 Σλαβόφωνοι, Πατριαρχικοί και Εξαρχικοί. Στα 1910 το χωριό φέρεται και ως '''Καρλίκοβα'''<ref>[http://pandektis.ekt.gr/dspace/handle/123456789/170621 Πανδέκτης]</ref> με πληθυσμό 1.900 κατοίκους, από τους οποίους 900 Έλληνες και 1.000 Μουσουλμάνοι.
 
=== Το ζήτημα της εκκλησίας στη Μικρόπολη ===
 
Τον Οκτώβριο του [[1902]], ο Μητροπολίτης Δράμας Χρυσόστομος επισκέφθηκε την Καρλίκοβα (Μικρόπολη) προκειμένου να διαπιστώσει τις ανάγκες της κοινότητας αυτής. Το συμπέρασμα ήταν ότι η [[εκκλησία]] που υπήρχε τότε δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις λειτουργικές ανάγκες των [[Ορθοδοξία|ορθοδόξων]] κατοίκων που έφθαναν τις 185 χριστιανικές οικογένειες. Η παλιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ήταν μικρή, στενή, σκοτεινή και ετοιμόρροπη -καθώς είχε κτιστεί το 1841- και έπρεπε το συντομότερο να κτισθεί νέα.
Αυτά αναφέρονται σε έγγραφο του [[υπουργείο Εξωτερικών (Ελλάδα)|υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδος]] προς το προξενείο Καβάλας και σε απαντητικό έγγραφο του τελευταίου προς το προξενείο, αναφέρεται ότι αποσχηματισμός και το κούρεμα του ιερέα έγιναν γιατί ο τελευταίος είχε δείξει ανάρμοστη συμπεριφορά <ref>ΑΥΕ/Υπουργείο προς υποπροξενείο Καβάλας, αριθμός 66/19.2.1906</ref>. To περιστατικό αυτό αναφέρεται επίσης λεπτομερέστερα και σε έκθεση του γενικού προξένου της Αγγλίας στη [[Θεσσαλονίκη]] τον Φεβρουάριο του [[1906]].
 
==== Το κλείσιμο της εκκλησίας ====
Ο εθνικός ανταγωνισμός μεταξύ των πατριαρχικών και των εξαρχικών βουλγαριζόντων στην περιοχή της [[Δράμα|Δράμας]] συνεχίστηκε και μετά την [[κίνημα των Νεότουρκων|επανάσταση]] των [[νεότουρκοι|Νεότουρκων]] το [[1908]]. Ο ανταγωνισμός έγινε σκληρότερος στον εκκλησιαστικό χώρο, όπου παρενέβαινε η τούρκικη διοίκηση δίνοντας λύσεις που εξυπηρετούσαν και ικανοποιούσαν τις απόψεις των εξαρχικών. Έφθανε ακόμη στο σημείο να κατασκευάζει και πλασματικές απογραφές στα μικτά χωριά, με απώτερο στόχο αλλοιώνοντας τα πληθυσμιακά δεδομένα να δημιουργεί ερείσματα στις αξιώσεις των βουλγαριζόντων.
 
{{απόσπασμα|[...]Εν Καρλικόβη προ τινών ημερών εγένετο απογραφή των κατοίκων και ιδία των ημετέρων και των Βουλγάρων υπό τινός Νουρή υπαλλήλου της διοικήσεως Ζηλιαχόβης, όστις λίαν μεροληπτικώς εποίησεν την απογραφήν, καθ΄όσον ημετέρους μεν ενέγραψε 310, Βουλγάρους δε 688.Ο σκοπός της απογραφής των κατοίκων ετύγχανεν ίνα μάθη η επιτόπιος αρχή, εις τίνας να επιδίκαση κατά τον γνωστόν της Βουλής νομών την μίαν και μόνη Εκκλησία του χωρίου, ην από δεκαετίας κατέχουσιν οι ημέτεροι και πλειοψηφούντες και μειοψηφούντες, καθ΄όσον κατά το 1903 και 1905 η πλειοψηφία ήτο ημετέρα, μεταβληθείσα είς μειοψηφίαν ένεκα δεινών καταδιωγμών και σκληρωτάτων αλλεπαλλήλων φόνων των ημετέρων κατά το 1908 και 1907 υπό των Βουλγαρικών τότε Κομιτάτων.[...]|Μητροπολίτης Αγαθάγγελος, 1911<ref>αρ. 185 φύλλο της εφημερίδας Νέα Αλήθεια της Θεσσαλονίκης, 11.01.1911, έκθεση του Μακαριστού Μητροπολίτη Αγαθαγγέλου</ref>}}
 
== Γενικά στοιχεία - Νεότερη Ιστορία ==
Το χωριό είναι κτισμένο στις υπώρειες του όρους Μενοικίου σε υψόμετρο 260 μέτρων, με πρώτους κατοίκους διαφόρων [[Σλάβοι|σλαβικών]] φυλών. Μετά την [[οθωμανική αυτοκρατορία|τουρκική]] επικράτηση -για περίπου 600 χρόνια- ελληνοποιήθηκε με τη [[Συνθήκη της Λωζάνης]].
 
Το βασικό χαρακτηριστικό του χωριού είναι η διαίρεση σε πάνω και κάτω συνοικία<ref>Οι δάσκαλοι των σχολείων για να αφομοιώσουν το πρόβλημα αυτό στέλνανε τα παιδιά από την κάτω συνοικία στο επάνω σχολείο, και από την πάνω συνοικία στο κάτω σχολείο.</ref> (Παν Μαχαλάς και Κατ Μαχαλάς). Σήμερα η τυπική αυτή διαίρεση έγκειται μόνο στην ονομασία, γιατί παλαιότερα αντικατόπτριζε εχθρικές διαθέσεις των κατοίκων των δύο συνοικιών. Στην πάνω συνοικία κατοικούσαν κυρίως γηγενείς, οι οποίοι, μη θέλοντας να μοιραστούν τα είδη κεκτημένα αγαθά με τους πρόσφυγες της κάτω συνοικίας, έρχονταν πολύ συχνά σε διαμάχες. Άλλωστε οι δύο πλατείες, δύο σχολεία, οι δύο συνεταιρισμοί, παλαιότερα οι δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, αλλά και οι προφορικές μαρτυρίες πιστοποιούν την έριδα που υπήρχε. Το πέρασμα των χρόνων και η αμοιβαία ανταλλαγή των κατοίκων δια μέσου των γάμων κατάφερε να ενώσει το χωριό.
 
== Σημειώσεις - παραπομπές ==
{{παραπομπές|2}}
 
== Δικτυακοί τόποι ==
{{βικιθήκη|Έκθεση Μητροπολίτη Αγαθάγγελου (1911)|Έκθεση Μητροπολίτη Αγαθάγγελου (1911)}}
*[http://www.mikropoli.com/ www.mikropoli.com]
24.279

επεξεργασίες