Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Ένα άλλο αημαντικό αρχιτεκτονικό παράδειγμα του διεθνούς γοτθικού ρυθμού είναι η μονή των Ιερωνυμιτών που βρίσκεται στο Μπέλεμ της [[Λισαβόνα|Λισαβόνας]], στην [[Πορτογαλία]]. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κτήρια της Λισαβόνας και ταυτόχρονα ένα από τα καλύτερα δείγματα του ''ύφους του Μανουήλ''. Η μονή σχεδιάστηκε με αυτή την τεχνοτροπία από τον [[Ντιόγκο ντε Μποιτάκα]] (Diogo de Boitaca), έναν από τους επινοητές τούτου του ιδιαίτερου ρυθμού με τη μονή του Ιησού του Σετουμπάλ, στο [[Σετουμπάλ]]. Έκτισε τον ναό, τη μονή, το σκευοφυλάκιο και την τραπεζαρία της μονής. Τον διαδέχθηκε στην κατασκευή ο Ισπανός [[Ζοάο ντε Καστίγιο]] (João de Castilho), περί το 1517, ο οποίος εφάρμοσε τον ''ρυθμό Πλατερέσκο'', μια τεχνοτροπία με άφθονα διακοσμητικά στοιχεία που υπενθυμίζουν αργυρά τέχνεργα (''plata''). Οι αλλεπάλληλοι γλύπτες και αρχιτέκτονες που ανέλαβαν διαδοχικά το έργο πρόσθεσαν τα δικά τους στοιχεία, ωστόσο ο εσωτερικός διάκοσμος των αψίδων η επίμονη χρήση των αντηρίδων και η λεπτομέρεια στις κιονοστοιχίες είναι το στοιχείο του ''ύφους του Μανουήλ'' που αναδεικνύεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υπενθυμίζοντας παράλληλα βασικά στοιχεία της διεθνούς γοτθικής τεχνοτροπίας, όπως είναι η έντονη διακοσμητική διάθεση και η λεπτομέρεια<ref>Αλμπάνη-Κασιμάτη 2001, 62.</ref>
==Ο διεθνής γοτθικός ρυθμός στη ζωγραφική==
Ο διεθνής γοτθικός βρήκε απήχηση και στη [[Ζωγραφική|ζωγραφική]] της περιόδου με σημαντικό εκπρόσωπο στις Κάτω Χώρες τον [[Ολλανδία|Ολλανδό]] καλλιτέχνη [[Γιαν Μάελβελ]], ο οποίος χρησιμοποίησε την τεχνική του χρυσού βάθους, χαρακτηριστική για τον διεθνή γοτθικό, στα έργα του<ref>Το χρυσό βάθος σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες των ενδυμάτων είναι σαφή χαρακτηριστικά της διεθνούς τεχνοτροπίας στη ζωγραφική. Βλ. Αλμπάνη-Κασιμάτη 2001, 62.</ref>.
 
Η ''Προσκύνηση των Μάγων'' του [[Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο]] (Gentile da Fabriano) (1423), τέμπερα σε ξύλο, με διαστάσεις 300 x 282 εκ. της [[Πινακοθήκη Ουφίτσι|Πινακοθήκης Ουφίτσι]], στην [[Φλωρεντία]], είναι ένα άλλο έργο αντιπροσωπευτικό του διεθνούς γοτθικού ρυθμού. Ο Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο (περ. 1370 – περ. 1427) [[Ιταλία|Ιταλός]] ζωγράφος, είναι γνωστός ιδιαίτερα για τη συμμετοχή του στον διεθνή γοτθικό ρυθμό. Στα γνωστότερα έργα του περιλαμβάνεται το ''Προσκύνηση των Μάγων'' (1423) και το ''Φυγή στην Αίγυπτο''. Το έργο η'' Προσκύνηση των Μάγων'' ήταν παραγγελία του Φλωρεντινού προστάτη των τεχνών Πάλα Στρότζι. Όταν τελείωσε, μετά από τριετία, τοποθετήθηκε σε ένα νέο παρεκκλήσι της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας. Θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα της συγκεκριμένης τεχνοτροπίας.
 
Η ''Προσκύνηση των Μάγων'' του [[Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο]] (Gentile da Fabriano) (1423), τέμπερα σε ξύλο, με διαστάσεις 300 x 282 εκ. της [[Πινακοθήκη Ουφίτσι|Πινακοθήκης Ουφίτσι]], στην [[Φλωρεντία]], είναι ένα άλλο έργο αντιπροσωπευτικό του διεθνούς γοτθικού ρυθμού. Ο Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο (περ. 1370 – περ. 1427) [[Ιταλία|Ιταλός]] ζωγράφος, είναι γνωστός ιδιαίτερα για τη συμμετοχή του στον διεθνή γοτθικό ρυθμό. Στα γνωστότερα έργα του περιλαμβάνεται το ''Προσκύνηση των Μάγων'' (1423) και το ''Φυγή στην Αίγυπτο''. Το έργο η'' Προσκύνηση των Μάγων'' ήταν παραγγελία του Φλωρεντινού προστάτη των τεχνών Πάλα Στρότζι. Όταν τελείωσε, μετά από τριετία, τοποθετήθηκε σε ένα νέο παρεκκλήσι της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας. Θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα της συγκεκριμένης τεχνοτροπίας.
==Κοινωνικές αλλαγές και τέχνη==
Τα κεντρικά στοιχεία του διεθνούς γοτθικού ρυθμού είναι παρόντα σε μια πλειάδα καλλιτεχνικών κέντρων, κυρίως στα αστικά κέντρα της κεντροδυτικής [[Ευρώπη|Ευρώπης]] και της Ιταλίας. Οι [[Κοινωνία|κοινωνικές]] αλλαγές της περιόδου υποδεικνύουν πως η [[Αριστοκρατία|αριστοκρατία]] της περιόδου, απειλούμενη από μια ανερχόμενη [[Μεσαία τάξη|μεσαία τάξη]] αναζήτησε διέξοδο στην προστασία των τεχνών που υπενθύμιζαν το παλαιότερο μεγαλείο της, κάτι που φαίνεται ιδιαίτερα στην περίπτωση της ζωγραφικής του συγκεκριμένου ρυθμού.
76.445

επεξεργασίες