Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σεβαστό Κιλκίς»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Το '''Σεβαστό''' βρίσκεται 6 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης του [[Κιλκίς]] είναι ένα γραφικός αγροτικός οικισμός. Υπάγεται στον [[Νομός Κιλκίς|νομό Κιλκίς]] καθώς και στο ομώνυμο διοικητικό διαμέρισμα. Οι κάτοικοι του χωριού είναι [[Σαρακατσάνοι]] και πρόσφυγες,προερχόμενοι από τον [[Εύξεινος Πόντος|Πόντο]] και την [[Ανατολική Θράκη]]. Οι πρόσφυγες από τον Πόντο, προέρχονται από το χωριό Σιντισκόμ, (''Sindiskom'') που μετονομάστηκε σε [[Γιαλνιζτζάμ Αρνταχάν|Γιαλνιζτζάμ]], (''Yalnizcam'') της περιοχής Αρνταχάν (Ardahan) Κάρς (Kars) Καυκάσου στο οποίο μετακινήθηκαν το [[1878]] μετά τον [[Ρωσοτουρκικός πόλεμος|Ρωσοτουρκικό πόλεμο]] από την περιοχή της [[Αργυρούπολη Πόντου|Αργυρούπολης του Πόντου]] και συγκεκριμένα από τα χωριά Τεμιρτσήκιοϊ, Μάλαχα και Αρταπίρ καθώς επίσης από τα χωριά Άη Φωκά, Κορκοτά, Σίσια και Μούζενα επίσης της περιοχής Αργυρούπολης Πόντου καθώς και από την [[Μπαιπούρτη|Μπαϊπούρτη]]. Οι προερχόμενοι από την Ανατολική Θράκη κάτοικοι,κατάγονται από τα χωριά της Αρκαδιούπολης (Λουλέ Μπουργκάζ).
 
Τα επώνυμα των οικογενειών που εγκαταστάθηκαν στο Σεβαστό προερχόμενοι από το Σιντισκόμ είναι Ακριτίδης, Αμανατίδης, Ανδριανίδης, Αφεντουλίδης, Βασιλειάδης, Γεωργιάδης, Γραμματικόπουλος, Κεσίδης, Κετικίδης, Κοκοβίδης, Κοσμίδης, Μαραντίδης, Μυρίδης, Παπαδόπουλος, Παυλίδης και Ταχταλίδης. Τα επώνυμα των προερχομένων από τον Πόντο είναι Ασλανίδης, Γρηγοριάδης, Γυμνόπουλος, Κουταλίδης, Κωνσταντινίδης, Λεβίδης, Μαυροματίδης, Ουλουσίδης,Παπαδόπουλος, Υφαντίδης, Φωτιάδης, Χαραλαμπίδης
 
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Σέσλοβο και κατοικούνταν κυρίως από [[Βουλγαρία|Βουλγάρους]] οι οποίοι πριν την ανταλλαγή πληθυσμών με τη Βουλγαρία, ανέρχονταν σε περίπου 200 άτομα. Η μετονομασία του χωριού έγινε στις 20/8/1927 (Φ.Ε.Κ 179/1927). Με την ανταλλαγή των πληθυσμών οι Βούλγαροι κάτοικοι αποχώρησαν για να αντικατασταθούν με [[Έλληνες]] πρόσφυγες. Στην τελευταία απογραφή του 2001 το χωριό έχει 150 κατοίκους. Πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στο χωριό κατοικούσαν πάνω από 400 άτομα. Στην δεκαετία του 1940 υπήρχε μεγάλη συμμετοχή των κατοίκων στις οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης καθώς και στον δημοκρατικό στρατό. Έτσι πολλοί στο τέλος του εμφυλίου πολέμου βρέθηκαν στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης για να επιστρέψουν όσοι επέζησαν το 1964-1966 και μετά το 1974. Το αποτέλεσμα ήταν να ερημώσει το χωριό κατά την περίοδο μετά τον πόλεμο και έως σήμερα να κατοικείται κύρια από τους γεροντότερους.
Ανώνυμος χρήστης