Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Επανάσταση στην κίνηση
 
Επιπλέον ώθηση στην μαθηματικοποίηση της φύσης έδωσαν ο [[Γαλιλαίος Γαλιλέι|Γαλιλαίος]] και ο [[Ρενέ Ντεκάρτ|Καρτέσιος]]. Αμφότεροι διέκριναν πρωταρχικές και δευτερεύουσες ιδιότητες στην ύλη, από τις οποίες οι πρώτες μπορούν να εκφραστούν [[μαθηματικά]]. Έτσι, κάθε φυσική κατάσταση μπορεί να αναπαρασταθεί από μια μαθηματική οντότητα. Ο [[Ντεκάρτ]] επιπλέον απέδειξε την δυνατότητα [[άλγεβρα|αλγεβρικής]] έκφρασης των γεωμετρικών σχημάτων, θεμελιώνοντας την [[αναλυτική γεωμετρία]] που έδωσε ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην μαθηματικοποίηση της φύσης.<ref>Μετζενιώτης (2008), σσ. 84-85.</ref>
 
== Επανάσταση στην κίνηση ==
 
Τον συμβιβασμό της διπλής αλήθειας αρνήθηκε ο Κοπέρνικος όταν δημοσίευσε το έργο του όπου διακήρυξε πως η κίνηση του ήλιου είναι μια ψευδαίσθηση, και στην πραγματικότητα η [[Γη]] κινείται γύρω από τον [[Ήλιος|Ήλιο]]. Ο Κοπέρνικος ήταν πεπεισμένος ότι το [[ηλιοκεντρικό μοντέλο]] και η [[κοσμολογία]] που δημιούργησε ήταν η πραγματική φυσική υπόσταση των πραγμάτων, και όχι απλώς μια νοητικά ορθή θεωρητική πιθανότητα.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 33.</ref>
 
Ο Κοπέρνικος στήριξε το ηλιοκεντρικό μοντέλο σε μαθηματικές μετρήσεις. Στα επόμενα χρόνια νέες αστρονομικές παρατηρήσεις από τον Τύχω Μπράχε και τον Κέπλερ, ενίσχυσαν, διόρθωσαν και επιβεβαίωσαν την φυσική πραγματικότητα της νέας κοσμολογίας.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 35.</ref> Επιπλέον παρατηρήσεις που έκανε ο Γαλιλαίος με ένα νέο όργανο, το τηλεσκόπιο, ανέτρεψαν την διάκριση μεταξύ υποσελήνιου και υπερσελήνιου χώρου. Ακολούθως ο Γαλιλαίος υποστήριξε δημόσια το ηλιοκεντρικό σύστημα, αν και υπό την επιρροή του [[πλατωνισμός|πλατωνισμού]] και [[πυθαγορισμός|πυθαγορισμού]], χωρίς να υιοθετήσει τις ελλειπτικές τροχιές που πρότεινε ο Κέπλερ.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 38.</ref> Είχε όμως υπερασπιστεί τα συμπεράσματά του στηριζόμενος στην εμπειρική παρατήρηση για την θεμελίωσή τους. Ο ίδιος τόνισε ότι τα συμπεράσματα του [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]] ήταν διαφορετικά επειδή δεν είχε κάνει τις ίδιες παρατηρήσεις.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 38.</ref>
 
Οργάνωσε μια συστηματική σειρά [[πείραμα|πειραμάτων]], που τον οδήγησαν να καταρρίψει την πρωταρχική παραδοχή της [[κίνηση]]ς κατά τον Αριστοτέλη, ότι η ταχύτητα της [[ελεύθερη πτώση|ελεύθερης πτώσης]] των σωμάτων είναι συνάρτηση του [[βάρος|βάρους]] τους. Διαψεύδοντας την αριστοτελική θεωρία, διατύπωσε την αρχή της ομοιόμορφης [[επιτάχυνση]]ς των σωμάτων. Συμπληρώνοντας αυτή την ανακάλυψη, διατύπωσε αναστρέφοντας ριζικά την αριστοτελική οντολογική φύση των σωμάτων, ότι προορισμός κάθε σώματος είναι να κινείται ή να είναι ακίνητο, εκτός και αν ενεργήσει πάνω του μια εξωτερική δύναμη. Μετά από αυτές τις διατυπώσεις έγινε δυνατό να εξηγηθεί και η παραβολική τροχιά των βλημάτων, που δεν ήταν δυνατό να εξηγήσει ο [[Μπουριντάν]].<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 57.</ref>
 
Καινοτομία του Γαλιλαίου ήταν να ερμηνεύσει την ανάλυση και την σύνθεση όχι μόνο ως [[λογική|λογικές]], αλλά και ως [[εμπειρισμός|εμπειρικές]] διαδικασίες. Δημιούργησε έτσι μια νέα προσέγγιση των προβλημάτων, υπάγοντας τον μαθηματικό λόγο στην αισθητή εμπειρία.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 56.</ref> Στην διατύπωση της μεθοδολογίας του, αξίωσε επίσης ότι η φύση είναι ένα σύστημα μαθηματικής αρμονίας. Για την κατασκευή νοητικών μοντέλων για την δομή της φύσης, ανέλυε μαθηματικά την εμπειρία, έχοντας απορρίψει τα ενδεχομενικά στοιχεία που δεν συμμετέχουν στην μαθηματική νομοτέλεια. Επίσης εξέταζε από τις ιδιότητες των σωμάτων, αυτές μόνο που μπορούν να εκφραστούν ποσοτικά.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 45 και Μετζενιώτης (2008), σελ. 84.</ref>
 
Ο [[Καρτέσιος]], αναπτύσσοντας μια εναλλακτική μεθοδολογία υποστήριξε, απορρίπτοντας την εμπειρία, ότι μόνο κριτήριο για την γνώση είναι η απόλυτη βεβαιότητα για την αλήθεια των προτάσεών μας.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 81.</ref> Βάση της μεθοδολογίας του είναι η λογική παραγωγή και η αξιωματική μέθοδος των μαθηματικών που βασίζεται στην διανοητική ενόραση.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 84.</ref> Η εφαρμογή της καρτεσιανής μεθόδου κατακύρωσε το μηχανιστικό κοσμοείδωλο και ορισμένες θεωρίες: το ότι κάθε σώμα έχει έκταση, το ότι δεν υπάρχει κενό, και το ότι η κίνηση επιτελείται μόνο μέσα από την άμεση σύγκρουση ή επαφή ενός σώματος με ένα άλλο.<ref>Βαλλιάνος (2008), σ. 86.</ref> Το καρτεσιανό σύστημα ικανοποιούσε την μηχανιστική αντίληψη για το σύμπαν και αρκετές επιστημονικές αρχές, και κατέστη κυρίαρχο μέχρι την κατάρριψή του από τον Νεύτωνα.
 
==Παραπομπές==