Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εθνική αναξιότης»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(+ § Ιστορία του όρου)
μ
Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος το [[1944]], η Ελληνική ελεύθερη πλέον Πολιτεία μεταξύ των πολλαπλών και ποικίλλων προβλημάτων που αντιμετώπισε τότε, ήταν και το ζήτημα του κολασμού όλων εκείνων των ανάξιων "ελλήνων" που κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδος από τους Ιταλούς και Γερμανούς είτε ετέθησαν στις υπηρεσίες των κατακτητών γενόμενοι όργανά τους, διευκολύνοντας έτσι τους κατακτητές στο ολέθριο κατά της Χώρας έργο τους, είτε ακόμη χειρότερα με τις ενέργειές τους και τη συμπεριφορά τους έθιξαν την εθνική αξιοπρέπεια, καθιστάμενοι ανάξιοι της ελληνικής πατρίδος.<br>
Έτσι διαμορφώθηκε το ''ιδιότυπο αδίκημα'' της '''εθνικής αναξιότητας''' προκειμένου να δοθεί στις επερχόμενες γενεές το παράδειγμα ότι δεν μπορεί κανείς να μένει ατιμώρητος όταν προσφέρει τις υπηρεσίες του στον εχθρό της Πατρίδας του, αλλά και ακόμη περισσότερο προς φρονηματισμό και υπόδειξη του εθνικού τους καθήκοντος σε στιγμές δοκιμασίας.<br>
Επί τούτου, η πρώτη ενέργεια της ελεύθερης επί ελληνικού εδάφους κυβερνητικής εξουσίας ήταν η ψήφιση της με αριθμό 1 Συντακτικής Πράξης της [[6 Νοεμβρίου|6ης Νοεμβρίου]] [[1944]] με την οποία επιβάλλονταν ποινικές κυρώσεις στους συνεργασθέντες με τον εχθρό. Επειδή όμως αυτή η Πράξη ήταν πολύ γενικόλογη με κίνδυνο δημιουργίας σχετικού χάους αντικαταστάθηκε δύο μήνες αργότερα με την 6η Συντακτική Πράξη του Ιανουαρίου [[1945]] η οποία και προσδιόριζε επακριβώς τα στοιχεία εκείνα με τα οποία και συγκροτούσαν την υπόσταση των εγκλημάτων συνεργασίας με τον εχθρό και της '''εθνικής αναξιότητας''' καθώς και τον τρόπο κολασμού αλλά και την έκταση των ποινών.
 
*Τα [[Ειδικό Δικαστήριο|Ειδικά Δικαστήρια]] που επελήφθησαν την εκδίκαση αυτού του ιδιότυπου αδικήματος κατά δημώδη έκφραση αποκλήθηκαν '''Δικαστήρια Δοσίλογων''', οι δε ένοχοι '''Δοσίλογοι'''.
41.167

επεξεργασίες