Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γκιουλμπαχάρ Χατούν Β΄»

μ
Ρομπότ:Αυτόματη επισήμανση ορφανών άρθρων; διακοσμητικές αλλαγές
(διαγράφηκε)
μ (Ρομπότ:Αυτόματη επισήμανση ορφανών άρθρων; διακοσμητικές αλλαγές)
{{Ορφανό|ημερομηνία=Απριλίου 2010}}
Η πανέμορφη ελληνίδα '''Γκιούλ Μπαχάρ''' που καταγόταν από το χωριό Λιβαράς, στη [[Τραπεζούντα]] του ([[Πόντος|Πόντου]]), έζησε περί το δεύτερο ήμισυ του [[15ος αιώνας|15ου αιώνα]] και υπήρξε σύζυγος του [[Σουλτάνος|Σουλτάνου]].
 
Ο Σουλτάνος ξεδιψασμένος πλέον και ακούγοντας τα λεγόμενα της Μαρίας συγκινήθηκε από τη λεπτή φροντίδα της ωραίας αυτής κόρης και αμέσως την ζήτησε από τον πατέρα της, την έφερε με τιμές στη [[Κωνσταντινούπολη]], την έκανε σύζυγό του και την ονόμασε '''Γκιούλ Μπαχάρ''' που σημαίνει "άρωμα ρόδου" (τριανταφυλλένιο άρωμα), την οποία και κράτησε επί μακρόν στα ανάκτορά του. Αργότερα όταν αντελήφθη ότι είχε επισύρει το φθόνο των άλλων γυναικών του χαρεμιού του, προκειμένου να την προφυλάξει από τις έντονες ανακτορικές μηχανορραφίες, την έστειλε στην πατρίδα της με τον γιο της και με όλες τις απολαβές και τιμές βασιλικής συζύγου. Εκεί παρέμεινε και ως Βασιλομήτωρ όταν ο γιος της ανέλαβε αργότερα Σουλτάνος.
 
Η Γκιούλ Μπαχάρ βοήθησε πολύ την πατρίδα της τόσο ώστε τα ιδιαίτερα προνόμια των κατοίκων διατηρήθηκαν μέχρι της εποχής του τουρκικού Συντάγματος. Φάνηκε όμως ευεργέτης και στους Τούρκους της περιοχής για χάρη των οποίων έκτισε το "Ιμαρέτ" (στη Τραπεζούντα) που λειτουργούσε ως ιεροσπουδαστήριο (θεολογική σχολή μουσουλμάνων). Σ΄ αυτό δε το τέμενος θάφτηκε η Μαρία όταν πέθανε το [[1495]] όπου επί του μαυσωλείου της φέρεται επιγραφή στην αραβική και περσική και στην οποία αποκαλείται "''Ρωμαία Δέσποινα''".
 
===Σημείωση===
24.279

επεξεργασίες