Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάρκος Αυγέρης»

μ
αντικατάσταση κατηγορίας; διακοσμητικές αλλαγές
μ (αντικατάσταση κατηγορίας; διακοσμητικές αλλαγές)
Ο '''Μάρκος Αυγέρης''' (πραγματικό όνομα '''''Γεώργιος Παπαδόπουλος''''': [[Ιωάννινα]], [[18 Φεβρουαρίου]] [[1884]] – [[Αθήνα]], [[8 Ιουνίου]] [[1973]]) ήταν [[Ελλάδα|έλληνας]] [[ποίηση|ποιητής]], [[πεζογραφία|πεζογράφος]], [[θέατρο|θεατρικός συγγραφέας]] και κριτικός της [[λογοτεχνία|λογοτεχνίας]].
 
== Βιογραφία ==
Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός στα [[Ιωάννινα]] και αγωνιστής του [[Μακεδονικός Αγώνας|Μακεδονικού Αγώνα]]. Από τα δύο έως τα οκτώ του χρόνια, ο Αυγέρης έζησε στο χωριό [[Καρύτσα Ιωαννίνων]], όπου είχε εγκατασταθεί η μητέρα του που είχε προσβληθεί από [[φυματίωση]]. Επιστρέφοντας στα [[Ιωάννινα]], συνέχισε τις σπουδές του στην [[Ζωσιμαία Σχολή]]. Το καλοκαίρι του [[1901]] εγκατέλειψε τα [[Ιωάννινα]] για να πάει στην [[Αθήνα]] και να σπουδάσει [[ιατρική]] στο [[Πανεπιστήμιο Αθηνών]].
 
Έλαβε το δίπλωμα του ιατρού το [[1907]] για να εργαστεί κατόπιν σε διάφορες κλινικές της [[Αθήνα|Αθήνας]]. Κατά την περίοδο [[1912]]–[[1922]], υπηρέτησε ως ανθυπίατρος στον [[Ελληνικός Στρατός|Ελληνικό Στρατό]] επί έξι συνολικά χρόνια. Το [[1926]] διορίσθηκε επιθεωρητής υγιεινής στο [[Υπουργείο Εργασίας]] και κατά την διετία [[1928]]–[[1929]] μετεκπαιδεύθηκε στο [[Παρίσι]] και στο [[Βερολίνο]] στον τομέα της επαγγελματικής υγιεινής. Το [[1933]] νυμφεύθηκε την [[Γαλάτεια Καζαντζάκη|Γαλάτεια Καζαντζάκη–ΑλεξίουΚαζαντζάκη–Αλεξίου]], αδελφή της [[Έλλη Αλεξίου|Έλλης Αλεξίου]] και πρώτη σύζυγο του [[Νίκος Καζαντζάκης|Νίκου Καζαντζάκη]]. Συνέχισε να εργάζεται στο [[Υπουργείο Εργασίας]] έως το [[1947]], οπότε και εκδιώχθηκε από την θέση του για την συμμετοχή του στο [[ΕΑΜ]] και το [[ΚΚΕ|Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας]]. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του ([[19 Νοεμβρίου]] [[1962]]), έζησε με την συμπαράσταση της [[Έλλη Αλεξίου|Έλλης Αλεξίου]], στην οποία άφησε όλα του τα υπάρχοντα. Πέθανε, πάντα διαυγής και δημιουργικός, σε βαθιά γεράματα.
 
== Το έργο του ==
Ο Αυγέρης εμφανίσθηκε στα γράμματα πολύ νέος με το ποίημα ''Η Βάβω η Τασιά'' που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ''Νουμάς'' το [[1904]]. Την ίδια χρονιά, ο Κώστας Χρηστομάνος ανέβασε στην «Νέα Σκηνή», στο [[Δημοτικό Θέατρο Πειραιά]] το θεατρικό έργο (δράμα) του Αυγέρη ''Μπροστά στους ανθρώπους''. Ο νεαρός Αυγέρης έγινε δεκτός στους καλλιτεχνικούς και λογοτεχνικούς κύκλους της [[Αθήνα|Αθήνας]] με διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησαν και άλλα ποιήματα και μεταφράσεις αρχαίων [[Ελλάδα|ελλήνων]] και ξένων λογοτεχνών.
 
Η [[Μικρασιατική Καταστροφή]] κλόνισε σοβαρά το φιλελεύθερο ιδεολογικό πιστεύω του Αυγέρη. Χρησιμοποιώντας τις αφηγήσεις του Βασίλειου Κοτρώτσου, ενός [[Ελλάδα|έλληνα]] αεροπόρου που αιχμαλωτίσθηκε από τους [[Τουρκία|Τούρκους]] κατά την περίοδο της [[Μικρασιατική Καταστροφή|Μικρασιατικής Καταστροφής]], έγραψε ανώνυμα το πεζογράφημα ''Από την αιχμαλωσία – Κατά το ημερολόγιο του αιχμαλώτου αεροπόρου Β.Κ.'' (Αθήνα [[1923]]· επανακυκλοφόρησε το [[2006]]), το οποίο συγκρίνεται ως προς το αντιπολεμικό και ρεαλιστικό του ύφος με την ''Ζωή εν Τάφω'' του [[Στρατής Μυριβήλης|Στρ. Μυριβήλη]] και το ''Νούμερο 31328'' του [[Ηλίας Βενέζης|Η. Βενέζη]].
 
Στα χρόνια του μεσοπολέμου, ο Αυγέρης σταμάτησε να γράφει για να επανέλθει στο γράψιμο στα χρόνια γερμανοϊταλικής κατοχής ([[1941]]–[[1944]]). Στα μεταπολεμικά χρόνια, ασχολήθηκε κυρίως με τον πολιτικό σχολιασμό και την κριτική της [[λογοτεχνία|λογοτεχνίας]] σε εφημερίδες και περιοδικά, πάντα από την πλευρά της [[Καρλ Μαρξ|μαρξιστικής]] και φιλοσοβιετικής θεώρησης. Παρέμεινε πιστός στις αριστερές του ιδέες, αλλά η οξυδέρκειά του στην κριτική της λογοτεχνίας αναγνωρίσθηκε και από διανοούμενους άλλων ιδεολογικών χώρων (Μ. Δημάκης, ''Νέα Εστία'', 15/11/1973).
 
== Εργογραφία ==
* ''Τραγούδι της τάβλας'', Αθήνα 1908
* ''Ο Σικελιανός, η ποίηση του, το θέατρό του – κριτικός απόλογος'', Αθήνα 1952
* ''Κριτικά – Αισθητικά – Ιδεολογικά'', Βουκουρέστι 1959
* ''Εισαγωγή στην νεοελληνική λογοτεχνία'' και ''Η ελληνική ποίηση'', ενιαίος τόμος, Βουκουρέστι 1964
* ''Άπαντα'', τόμοι τρεις, Αθήνα 1964–1966
* ''Ξένοι λογοτέχνες'', Αθήνα 1966
* ''Άπαντα ποιητικά'', Αθήνα 1975
 
== Ενδεικτική βιβλιογραφία ==
# Τ. Αδάμος, ''Πνευματικές γνωριμίες'', εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1986, σσ. 11–5411–54.
# Γ. Νικολόπουλος, ''Μάρκος Αυγέρης, ο αντιστασιακός: Η ζωή του, η εποχή, του, το έργο του'', εκδ. Νέοι Καιροί, Αθήνα 1987.
 
== Εξωτερικές συνδέσεις ==
* [http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=379 Βιογραφικό και μερικά ποιήματά του.]
* [http://www.enet.gr/online/online_hprint?&id=61899432 Δ. Γκιώνης, «"Για τη διδασκαλία, όχι για τον παπά"…»], εφημ. ''Ελευθεροτυπία'', 7 Ιουνίου 2003.
* [http://www.enet.gr/online/online_hprint?&id=18601020 Δ. Γκ(ιώνης), «Ένας άγνωστος Απέργης»], εφημ. ''Ελευθεροτυπία'', 6 Μαΐου 2006.
 
{{DEFAULTSORT:Αυγερης Μαρκος}}
 
[[Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς]]
[[Κατηγορία:Έλληνες ποιητές]]
[[Κατηγορία:Έλληνες γιατροίιατροί]]
[[Κατηγορία:Γιαννιώτες (πόλη)]]
[[Κατηγορία:Γεννήσεις το 1884]]
15.811

επεξεργασίες