Ύττριο: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 30:
|ηλεκτραρνητικότητα =1.22
|αριθμοί οξείδωσης ='''3''', 2, 1
|ενέργειες ιονισμού =1η: 600 kJ/mol<br />2η: 1180 ΚJ/mol<br />3η: 1980 KJ/mol
|κρυσταλλικό σύστημα =εξαγωνικό
|κρυσταλλικό πλέγμα =ολοεδρικά κεντρωμένο
|σημείο τήξης =1979&nbsp;°C (2779&nbsp;°F) (1726 K)
|σημείο βρασμού =3336&nbsp;°C (3609&nbsp;°F) (6037 K)
|τριπλό σημείο =
|κρίσιμο σημείο =
|πυκνότητα =(20&nbsp;°C)4.472 g/cm<sup>3</sup>
|ενθαλπία τήξης =
|ενθαλπία εξάτμισης =
Γραμμή 54:
|ταχύτητα του ήχου =
}}
Το '''Ύττριο''' είναι ένα [[χημικό στοιχείο]] με σύμβολο '''Y''' και [[ατομικός αριθμός|ατομικό αριθμό]] 39. Είναι ένα αργυρώδες μεταλλικό [[μέταλλο μετάπτωσης]] χημικά παρόμοιο με τις [[λανθανίδες]] και ιστορικά έχει κατηγοριοποιηθεί ως μια [[σπάνιες γαίες|σπάνια γαία]].<ref name="IUPAC" </ref> Το ύττριο βρίσκεται πάντα συνδυασμένο με τις λανθανίδες σε [[ορυκτό σπάνιων γαιών|ορυκτά σπάνιων γαιών]] και δε βρίσκεται ποτέ στη φύση ως ελεύθερο στοιχείο. Το μόνο σταθερό του [[ισότοπο]], <sup>89</sup>Y, είναι επίσης το μόνο φυσικά συναντώμενο ισότοπο.
 
Το 1787, ο [[Καρλ Άξελ Αρρένιους]] ανακάλυψε ένα νέο ορυκτό κοντά στο [[Ύττερμπυ]] στη Σουηδία και το ονόμασε ''[[γαδολινίτης|υττερβίτη]]'', από το όνομαόνοαμ του χωριού. Ο [[Γιόχαν Γκάντολιν]] ανακάλυψε οξείδιο του υττρίου σε δείγμα του Αρρένιους το 1789,<ref name="Krogt"</ref> και ο [[Άντερς Γκούσταφ Έκεμπεργκ]] ονόμασε το νεό οξείδιο ''[[υττρία]]''. Το στοιχείο ύττριο απομονώθηκε πρώτη φορά το 1828 από τον [[Φρίντριχ Βέλερ]].<ref name="CRC2008"</ref>
== Παραπομπές ==
{{παραπομπές|2}}
 
{{DEFAULTSORT:Υτριο}}
Γραμμή 118 ⟶ 116 :
[[ml:യിട്രിയം]]
[[mr:इट्रियम]]
[[ms:ItriumYtrium]]
[[nl:Yttrium]]
[[nn:Yttrium]]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/wiki/Ύττριο"