Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Άλεκ Ισηγόνης»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ο '''Σερ Άλεκ (Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος) Ισσιγόνης'''
([[18 Νοεμβρίου]] [[1906]] - [[2 Οκτωβρίου]] [[1988]]) ήταν σχεδιαστής αυτοκινήτων. Η πιο γνωστή δημιουργία του είναι το [[Ώστιν]] ΜίνιMini του [[1959]].
 
[[Εικόνα:98_4Lg.jpg|thumb|250px|Σκίτσο από τον Α. Ισσιγόνη, για το ΏστινBMC MίνιMini (1958). Φωτογραφία: © British Motor Industry Heritage Trust, [http://www.designmuseum.org Design Museum]]]
 
==Τα πρώτα χρόνια==
== Βιογραφία ==
Ο Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος Ισσιγόνης γεννήθηκε στην [[Σμύρνη]]. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Ισσιγόνης, και ο παππούς του ήταν Έλληνες μηχανικοί, η μητέρα του ήταν από την [[Βαυαρία]]. Η οικογένεια του κατείχε ένα εργοστάσιο παραγωγής βραστήρων. Ο Αλέξανδρος δεν είχε δει αυτοκίνητο μέχρι την ηλικία των 12 ετών. Μετά την [[Μικρασιατική καταστροφή]], κατά την πολυτάραχη περίοδο που η [[Τουρκία]] αποκτούσε τη σύγχρονη μορφή της, η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει στη [[Μάλτα]] το [[1922]], και ο πατέρας του πέθανε στο νησί. Τότε η μητέρα του τον πήγε στην [[Αγγλία]], όπου δύο χρόνια αργότερα κατάφερε να αγοράσει το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα "Singer" με αμάξωμα Weymann, με το οποίο ταξίδεψε τη μητέρα του στην [[Ευρώπη]] το [[1925]] αντιμετωπίζοντας – όπως ο ίδιος ανέφερε αργότερα στον Αθανάσιο Καλλιγέρη (Athan Calligeris) το [[1980]] – μία "ατέλειωτη σειρά μηχανικών βλαβών". Αυτή ήταν μία εμπειρία που δεν θα ξεχνούσε ποτέ, μία εμπειρία που τον ώθησε, όταν επέστρεψε, να ξεκινήσει ένα τριετές πρόγραμμα σπουδών σαν μηχανολόγος μηχανικός στην Πολυτεχνική σχολή του Μπάτερσι (Battersea) στο [[Λονδίνο]]. Η δεξιοτεχνία του Άλεκ και ο ενθουσιασμός του για τη ζωγραφική και τη σχεδίαση ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν την απέχθεια του προς τη θεωρία των Μαθηματικών και απέτυχε στις εξετάσεις των Μαθηματικών τρεις φορές. Σαν αντιδραστικό και ελεύθερο πνεύμα που ήταν, απεχθανόταν την αυστηρή λογική των Μαθηματικών, μάλιστα αποκαλούσε τα Μαθηματικά "εχθρό κάθε πραγματικά δημιουργικού ανθρώπου". Το 1934 ο Ισσιγόνης προσχώρησε στην ομάδα σχεδίασης της Χάμπερ (Humber Ltd.) στο [[Κόβεντρι]] (Coventry), όπου εργάστηκε για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης ανάρτησης. Μόλις δύο χρόνια αργότερα, η Μόρις Μότορς (Morris Motors) τον προσέλαβε, λόγω των εξαιρετικών ικανοτήτων του και της τεχνογνωσίας του στον τομέα εξέλιξης των πλαισίων (σασί). Κατά τη διάρκεια του Πολέμου δεν είχε άλλη επιλογή από το να δουλέψει πάνω σε διάφορα στρατιωτικά οχήματα, τα οποία, με το πρακτικό πνεύμα και την ευφυΐα του, τα χρησιμοποίησε για τεστ, δοκιμάζοντας έτσι νέα τεχνικά χαρακτηριστικά και ιδέες.
Τέσσερα χρόνια αργότερα η [[Mόρρις]] και η [[Ώστιν]] συγχωνεύτηκαν για τη δημιουργία της "British Motor Corporation" (BMC), όπου ο Ισσιγόνης δεν έβλεπε περαιτέρω προοπτικές για τις δημιουργικές ανησυχίες του. Γι’ αυτό προσχώρησε στην Άλβις (Alvis) με στόχο την εξέλιξη ενός πολυτελούς αυτοκινήτου υψηλών επιδόσεων. Αλλά επειδή αυτό το πρόγραμμα κατασκευής δεν ολοκληρώθηκε για οικονομικούς λόγους, η BMC προσέλαβε εκ νέου τον Ισσιγόνη το 1955 ως Αναπληρωτή Τεχνικό Διευθυντή στο Εργοστάσιο της Ώστιν στο Λόνγκμπριτζ (Longbridge). Αποστολή του, αυτή τη φορά, ήταν η δημιουργία τριών νέων μοντέλων, για την μικρή, μεσαία και πολυτελή/υψηλών επιδόσεων κατηγορία αντίστοιχα, προκειμένου να διασφαλιστεί το μέλλον της μεγαλύτερης, εκείνη την εποχή, Ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας.
 
Ο Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος Ισσιγόνης γεννήθηκε στην [[Σμύρνη]]. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Ισσιγόνης, και ο παππούς του ήταν Έλληνες μηχανικοί, η μητέρα του ήταν από την [[Βαυαρία]]. Η οικογένεια του κατείχε ένα εργοστάσιο παραγωγής βραστήρων. Ο Αλέξανδρος δεν είχε δει αυτοκίνητο μέχρι την ηλικία των 12 ετών.
Με τη δύναμη και την επιβολή του χαρακτήρα του, ο Ισσιγόνης κατάφερε να αντέξει την πίεση που υπέστη η εξέλιξη του νέου μικρού αυτοκινήτου από το [[1956]] λόγω της κρίσης του [[Σουέζ]]. Έτσι, πολύ γρήγορα οδήγησε την ομάδα του σε κορυφαίες επιδόσεις, παραμένοντας ανένδοτος και στον παραμικρό συμβιβασμό για το αυτοκίνητο και την αποστολή του αυτή καθαυτή. Και παρά την πίεση, το προσωπικό του όχι μόνο τον σεβόταν, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αναπτύχθηκαν φιλίες ζωής μαζί του, καθώς ο Ισσιγόνης για πολλούς αποτελούσε πρότυπο επαγγελματία.
 
Μετά την [[Μικρασιατική καταστροφή]], κατά την πολυτάραχη περίοδο που η [[Τουρκία]] αποκτούσε τη σύγχρονη μορφή της, η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει στη [[Μάλτα]] το [[1922]], και ο πατέρας του πέθανε στο νησί. Τότε η μητέρα του τον πήγε στην [[Αγγλία]], όπου δύο χρόνια αργότερα κατάφερε να αγοράσει το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα "Singer" με αμάξωμα Weymann, με το οποίο ταξίδεψε τη μητέρα του στην [[Ευρώπη]] το [[1925]] αντιμετωπίζοντας – όπως ο ίδιος ανέφερε αργότερα στον Αθανάσιο Καλλιγέρη (Athan Calligeris) το [[1980]] – μία "ατέλειωτη σειρά μηχανικών βλαβών". Αυτή ήταν μία εμπειρία που δεν θα ξεχνούσε ποτέ, μία εμπειρία που τον ώθησε, όταν επέστρεψε, να ξεκινήσει ένα τριετές πρόγραμμα σπουδών σαν μηχανολόγος μηχανικός στην Πολυτεχνική σχολή του Μπάτερσι (Battersea) στο [[Λονδίνο]].
Το προϊόν αυτής της συντονισμένης προσπάθειας ήταν το "MINI Classic", που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το [[1959]], ενώ τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε το τετράθυρο μεσαίο Μόρις 1100, και, τέλος, το [[1964]] κυκλοφόρησε το μεγάλο και ευρύχωρο Ώστιν 1800. Παράλληλα δημιούργησε ένα ανεξάρτητο μπροστινό σύστημα ανάρτησης για το [[Mόρρις 10]], αλλά ο Πόλεμος δεν επέτρεψε την παραγωγή αυτού του τύπου Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε αργότερα στον τύπο [[MG Υ]]. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Αλέξανδρος ανέλαβε να βοηθήσει το στρατό με τη σχεδίαση ενός ελαφρού αναγνωριστικού οχήματος της Μόρρις και άλλων στρατιωτικών οχημάτων κάθε τύπου. Χάρη σε αυτές του τις εργασίες ο Ισσιγόνης απέφυγε την στράτευση και δεν συμμετείχε στον Πόλεμο. Το [[1952]] κινήθηκε προς την αυτοκινητοβιομηχανία Άλβις, όπου σχεδίασε ένα σπορ αυτοκίνητο οκτώ βαλβίδων, το οποίο ωστόσο ποτέ δεν προχώρησε στην παραγωγή. Το [[1956]] πήγε στην αυτοκινητοβιομηχανία [[BMC]] ως διευθυντής του σχεδιαστικού τμήματος, για να σχεδιάσει ένα νέο μικρό αυτοκίνητο, στο οποίο έπρεπε να χωρούν τέσσερα άτομα, χρησιμοποιώντας, παράλληλα, έναν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες με κωδικό ADO15. Το μοντέλο αυτό έγινε, το [[1959]], το ''Μίνι''.
 
Η δεξιοτεχνία του Άλεκ και ο ενθουσιασμός του για τη ζωγραφική και τη σχεδίαση ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν την απέχθεια του προς τη θεωρία των Μαθηματικών και απέτυχε στις εξετάσεις των Μαθηματικών τρεις φορές. Σαν αντιδραστικό και ελεύθερο πνεύμα που ήταν, απεχθανόταν την αυστηρή λογική των Μαθηματικών, μάλιστα αποκαλούσε τα Μαθηματικά "εχθρό κάθε πραγματικά δημιουργικού ανθρώπου".
Η μεγάλη μέρα ήρθε στις [[26 Αυγούστου]] [[1959]] με το MINI Classic να παρουσιάζεται επίσημα σε όλες τις χώρες, στις οποίες είχε εκπροσώπηση η BMC. Αρχικά το αυτοκίνητο κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, ως Morris Mini-Minor και Austin Seven, αν και τα μόνα στοιχεία διαφοροποίησης ήταν η μάσκα, οι αποχρώσεις του αμαξώματος και οι καλύπτρες στις ζάντες (τάσια). Τα δύο μοντέλα συμπτωματικά προέρχονταν από διαφορετικά εργοστάσια παραγωγής, με το Ώστιν να κατασκευάζεται στο [[Μπέρμινχαμ]], και το Μόρις στην [[Οξφόρδη]], αν και αργότερα η BMC κατασκεύαζε και τις δύο εκδόσεις και στα δύο εργοστάσια. Με τιμή αγοράς £ 496 στη χώρα παραγωγής του, το MINI Classic ήταν το δεύτερο πιο οικονομικό αυτοκίνητο που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή.
 
==Καριέρα==
Πολύ σύντομα, η μεγάλη επιτυχία του MINI Classic έκανε και τον "πατέρα" του αυτοκινήτου διάσημο σε όλο τον κόσμο. Αλλά ο Ισσιγόνης τόνιζε συνεχώς «''Δεν εφηύρα εγώ το Μίνι, το σχεδίασα''».
Το Μίνι έγινε το βρετανικό αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία και που κατασκευαζόταν μέχρι το [[2000]]. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ισσιγόνης είναι και ο δημιουργός τριών από τα πέντε βρετανικά αυτοκίνητα με τις υψηλότερες πωλήσεις στην ιστορία, το μόρις μάινορ, το Ώστιν 1100 και το Μίνι.
 
Το [[1934]] ο Ισσιγόνης προσχώρησε στην ομάδα σχεδίασης της Χάμπερ (Humber Ltd.) στο [[Κόβεντρι]] (Coventry), όπου εργάστηκε για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης ανάρτησης. Μόλις δύο χρόνια αργότερα, η Μόρρις Μότορς (Morris Motors) τον προσέλαβε, λόγω των εξαιρετικών ικανοτήτων του και της τεχνογνωσίας του στον τομέα εξέλιξης των πλαισίων (σασί).
Το [[1961]] ο Ισσιγόνης , ως Τεχνικός Διευθυντής, διορίστηκε Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Austin Motor Company, ενώ δύο χρόνια αργότερα προσχώρησε στο Δ.Σ. της BMC. Το [[1967]] έγινε μέλος της "Royal Society", της πιο διάσημης εταιρίας έρευνας στη Βρετανία, και μετά από δύο χρόνια η Βασίλισσα τον ονόμασε "Sir", ως δημιουργό του MINI Classic. Ακόμα και όταν πήρε σύνταξη, το [[1971]], ο Sir Άλεκ Ισσιγόνης συνέχισε να εργάζεται για την Εταιρία ως Σύμβουλος μέχρι το [[1987]]. Πέθανε ένα χρόνο αργότερα, στις [[2 Οκτωβρίου]], λίγο πριν τα 82ά του γενέθλια.
 
Παράλληλα δημιούργησε ένα ανεξάρτητο μπροστινό σύστημα [[Ανάρτηση αυτοκινήτου|ανάρτησης]] για το [[Morris 10]], αλλά ο Πόλεμος δεν επέτρεψε την παραγωγή αυτού του τύπου. Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε αργότερα στον τύπο [[MG Υ]]. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Αλέξανδρος ανέλαβε να βοηθήσει το στρατό με τη σχεδίαση ενός ελαφρού αναγνωριστικού οχήματος της Morris και άλλων στρατιωτικών οχημάτων κάθε τύπου. Κυρίως πειραματιζόταν με διάφορα στρατιωτικά οχήματα, τα οποία, με το πρακτικό πνεύμα και την ευφυΐα του, τα χρησιμοποίησε για τεστ, δοκιμάζοντας έτσι νέα τεχνικά χαρακτηριστικά και ιδέες. Χάρη σε αυτές του τις εργασίες ο Ισσιγόνης απέφυγε την στράτευση και δεν συμμετείχε στον Πόλεμο.
Τέσσερα χρόνια αργότερα η [[Mόρρις]]Morris και η [[Ώστιν]]Austin συγχωνεύτηκαν για τη δημιουργία της "[[British Motor Corporation"]] (BMC), όπου ο Ισσιγόνης δεν έβλεπε περαιτέρω προοπτικές για τις δημιουργικές ανησυχίες του. Γι’Έτσι αυτότο [[1952]], προσχώρησε στην Άλβις (Alvis) με στόχο την εξέλιξη ενός πολυτελούς αυτοκινήτου υψηλών επιδόσεων. Αλλά επειδή αυτό το πρόγραμμα κατασκευής δεν ολοκληρώθηκε για οικονομικούς λόγους, η BMC προσέλαβε εκ νέου τον Ισσιγόνη το [[1955]] ως Αναπληρωτή Τεχνικό Διευθυντή στο Εργοστάσιο της ΏστινAustin στο [[Λόνγκμπριτζ]] (Longbridge). Αποστολή του, αυτή τη φορά, ήταν η δημιουργία τριών νέων μοντέλων, για την μικρή, μεσαία και πολυτελή/υψηλών επιδόσεων κατηγορία αντίστοιχα, προκειμένου να διασφαλιστεί το μέλλον της μεγαλύτερης, εκείνη την εποχή, Ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας.
 
==Η δημιουργία του Mini==
 
Ειδικότερα ως προς το πρότζεκτ σχετικά με το νέο μικρό αυτοκίνητο, ο βασικός στόχος ήταν να είναι ευρύχωρο για 4 άτομα και να χρησιμοποιεί, παράλληλα, έναν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες με κωδικό ADO15. Το προϊόν αυτής της συντονισμένης προσπάθειας ήταν το '''BMC Mini''', που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το [[1959]].
 
Με τη δύναμη και την επιβολή του χαρακτήρα του, ο Ισσιγόνης κατάφερε να αντέξει την πίεση που υπέστη η εξέλιξη του νέου μικρού αυτοκινήτου από το [[1956]] λόγω της κρίσης του [[Σουέζ]]. Έτσι, πολύ γρήγορα οδήγησε την ομάδα του σε κορυφαίες επιδόσεις, παραμένοντας ανένδοτος και στον παραμικρό συμβιβασμό για το αυτοκίνητο και την αποστολή του αυτή καθαυτή. Και παρά την πίεση, το προσωπικό του όχι μόνο τον σεβόταν, αλλά σεενίοτε πολλέςαναπτύχθηκαν περιπτώσεις αναπτύχθηκανκαι φιλίες ζωής μαζί του, καθώς ο Ισσιγόνης για πολλούς αποτελούσεήταν πρότυπο επαγγελματία.
 
Η μεγάλη μέρα ήρθε στις [[26 Αυγούστου]] [[1959]], με το MINIMini Classic να παρουσιάζεται επίσημα σε όλες τις χώρες, στις οποίες είχε εκπροσώπηση η BMC[[British Motor Corporation]]. Αρχικά το αυτοκίνητο κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, ως Morris Mini-Minor και Austin Seven, αν και τα μόνα στοιχεία διαφοροποίησης ήταν η μάσκα, οι αποχρώσεις του αμαξώματος και οι καλύπτρες στις ζάντες (τάσια). Τα δύο μοντέλα συμπτωματικά προέρχονταν από διαφορετικά εργοστάσια παραγωγής, με το ΏστινAustin να κατασκευάζεται στο [[Μπέρμινχαμ]], και το ΜόριςMorris στην [[Οξφόρδη]], αν και αργότερα η BMC κατασκεύαζε και τις δύο εκδόσεις και στα δύο εργοστάσια. Με τιμή αγοράς £ 496 στη χώρα παραγωγής του, το MINI ClassicMini ήταν το δεύτερο πιο οικονομικό αυτοκίνητο που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή.
 
Πολύ σύντομα, η μεγάλη επιτυχία του MINI ClassicMini έκανε και τον "πατέρα" του αυτοκινήτου διάσημο σε όλο τον κόσμο. Αλλά ο Ισσιγόνης τόνιζε συνεχώς «''Δεν εφηύρα εγώ το Μίνι, το σχεδίασα''».
Το Μίνι έγινε το βρετανικό αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία και που κατασκευαζόταν μέχρι το [[2000]].
 
==Άλλες δημιουργίες==
 
ΤοΤρία Μίνιχρόνια έγινεμετά το βρετανικόMini, αυτοκίνητοακολούθησε μετο τις4-πορτο μεγαλύτερεςμεσαίο πωλήσειςMorris στην ιστορία1100 και, που κατασκευαζόταν μέχριτέλος, το [[20001964]] κυκλοφόρησε το μεγάλο και ευρύχωρο Austin 1800. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ισσιγόνης είναι και ο δημιουργός τριών από τα πέντε βρετανικά αυτοκίνητα με τις υψηλότερες πωλήσεις στην ιστορία, το μόριςΜόρρις μάινορΜάινορ, το Ώστιν 1100 και το Μίνι.
 
Το [[1961]] ο Ισσιγόνης , ως Τεχνικός Διευθυντής, διορίστηκε Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Austin Motor Company, ενώ δύο χρόνια αργότερα προσχώρησε στο Δ.Σ. της BMC. Το [[1967]] έγινε μέλος της "Royal Society", της πιο διάσημης εταιρίας έρευνας στη Βρετανία, και μετά από δύο χρόνια η Βασίλισσα τον ονόμασε "Sir", ως δημιουργό του MINI Classic. Ακόμα και όταν πήρε σύνταξη, το [[1971]], ο Sir Άλεκ Ισσιγόνης συνέχισε να εργάζεται για την Εταιρία ως Σύμβουλος μέχρι το [[1987]]. Πέθανε ένα χρόνο αργότερα, στις [[2 Οκτωβρίου]], λίγο πριν τα 82ά82-ά του γενέθλια.
 
[[Κατηγορία:Βρετανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές|Ισσιγονης Αλεκ]]
Ανώνυμος χρήστης