Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τζεμπέλ Μπαρκάλ»

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 9 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Το [[2003]] το βουνό, μαζί με την ιστορική πόλη [[Ναπάτα]] (''Napata'') η οποία βρίσκεται στους πρόποδές του, ανακηρύχθηκαν [[Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς|Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς]] από την [[ΟΥΝΕΣΚΟ]].
 
Περί το 1450 π.Χ., ο Αιγύπτιος [[Φαραώ]] [[ΤουτμόσιςΤούθμωσις Γ'|ΤουτμόσιςΤούθμωσις ο 3ος]] επέκτεινε την αυτοκρατορία του σε αυτή την περιοχή και το Τζεμπέλ Μπαρκάλ αποτέλεσε το νοτιότερο όριό της. Εκεί εκστράτευσε κοντά στην πόλη Ναπάτα η οποία, 300 χρόνια αργότερα, αποτέλεσε την πρωτεύουσα του ανεξάρτητου [[Βασίλειο των Κους|Βασιλείου των Κους]] (''kingdom of Kush''). Ο βασιλιάς [[Πιγιέ]] (''king Piye'') της 25ης Νουβιακής Δυναστείας αργότερα επέκτεινε τον Ναό του Νέου Βασιλείου του Αμούν (''New Kingdom Temple of Amun'') της πόλης και ανέγειρε Εικοσαετή Νικηφόρα Στήλη (''Year 20 Victory stela'') του μέσα στο ναό.
 
Τα ερείπια γύρω από το Τζεμπέλ Μπαρκάλ περιλαμβάνουν τουλάχιστον 13 ναούς και 3 παλάτια, τα οποία αναφέρονται για πρώτη φορά από Ευρωπαίους εξερευνητές κατά τη δεκαετία του 1820. Το [[1862]] πέντε επιγραφές της [[Τρίτη Ενδιάμεση Περίοδος|Τρίτης Ενδιάμεσης Περιόδου]] ανακτήθηκαν από έναν Αιγύπτιο αξιωματικό και μεταφέρθηκαν στο [[Μουσείο του Καΐρου]], όμως μόλις το [[1916]] άρχισαν επιστημονικές αρχαιολογικές ανασκαφές, με μία συνδυασμένη αποστολή του πανεπιστημίου [[Χάρβαρντ]] και του [[Μουσείο Καλών Τεχνών Βοστώνης|Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστώνης]], υπό την καθοδήγηση του [[Τζορτζ Ρίσνερ]] (''George Reisner'')<ref>A. Reisner, [http://quod.lib.umich.edu/cgi/t/text/pageviewer-idx?c=genpub;cc=genpub;rgn=full%20text;idno=ACT4675.0004.001;didno=ACT4675.0004.001;view=image;seq=00000081 "Historical Inscriptions from Gebel Barkal", ''Sudan Notes and Records''], '''4''' (1921), pp. 59-75</ref>. Από τη δεκαετία του [[1970]] οι [[ανασκαφή|ανασκαφές]] συνεχίστηκαν από μία ομάδα του [[Πανεπιστήμιο της Ρώμης Λα Σαπιέντσα|Πανεπιστημίου της Ρώμης Λα Σαπιέντσα]], υπό την καθοδήγηση του [[Σέρτζιο Ντοναντόνι]] (''Sergio Donadoni''), στην οποία προστέθηκε μία ακόμα ομάδα από το [[μουσείο]] της [[Βοστώνη|Βοστώνης]] τη δεκαετία του 1980, υπό την καθοδήγηση του [[Τίμοθι Κένταλ]] (''Timothy Kendall''). Οι μεγαλύτεροι ναοί, όπως αυτός του [[Αμούν]], ακόμα και σήμερα θεωρούνται ιεροί από τον ντόπιο πληθυσμό.