Δημήτριος Χαλκοκονδύλης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Ρομπότ: Προσθήκη: es:Calcocondilo)
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
[[Αρχείο:Demetrios Chalkondyles.JPG|thumb|right|Δημήτριος Χαλκοκονδύλης.]]
Ο '''Δημήτριος Χαλκοκονδύλης''' ήταν ένας από τους σημαντικότερους [[Βυζαντινοί|Βυζαντινούς]] λόγιους που συνέβαλε με το έργο του στην αναβίωση των [[Ελληνική γλώσσα|ελληνικών γραμμάτων]] στη δυτική [[Ευρώπη]].
== Η ζωή του ==
Γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] τον Αύγουστο του [[1423]]. Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της [[Κωνσταντινούπολη|πόλης]] και ήταν εξάδερφος του ιστορικού της [[Άλωση της Κωνσταντινούπολης|Άλωσης]], [[Λαόνικος Χαλκοκονδύλης|Λαόνικου Χαλκοκονδύλη]]. Εξαιτίας προστριβών με τους Ατσαγιόλι, τους [[δουκάτο Αθηνών|φλωρεντινούς δούκες]] της Αθήνας, η οικογένειά του κατέφυγε το 1453 στον [[Μυστράς|Μυστρά]]. Για εκείνη την περίοδο της ζωής του δεν υπάρχουν πληροφορίες.
 
Το [[1449]] ο Δημήτριος Χαλκοκονδύλης πήγε στην [[Ρώμη]], αφού είχε προηγουμένως σπουδάσει [[φιλοσοφία]], πιθανόν κοντά στον [[Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων|Γεώργιο Γεμιστό]]. Εκεί συμπλήρωσε τις σπουδές του δίπλα στον [[Θεόδωρος Γαζής|Θεόδωρο Γαζή]], από τον οποίο διδάχτηκε τα [[Λατινική γλώσσα|λατινικά]]. Με τον Γαζή συνδέθηκε με στενή φιλία η οποία επισφραγίστηκε με τη διαθήκη του τελευταίου που κληροδότησε στον Χαλκοκονδύλη την προσωπική του βιβλιοθήκη. Από το 1452 και για τρία χρόνια ο Δημήτριος Χαλκοκονδύλης βρέθηκε στην [[Περούτζια]], όπου παρέδιδε μαθήματα ελληνικής. Το 1455 επέστρεψε στην [[Ρώμη]], όπου παρέμεινε μέχρι το 1463.
 
Από το 1463 μέχρι το 1472 έζησε στην [[Πάδοβα|Πάντοβα]] όπου ανέλαβε την έδρα των ελληνικών στο εκεί πανεπιστήμιο. Εκεί εισήγαγε τους ακροατές του στις φιλοσοφικές θεωρίες του [[Πλάτωνας|Πλάτωνα]] και του [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]] και δίδαξε τα ελληνικά. Στην Πάντοβα μεταξύ των επιφανέστερων μαθητών του ήταν και ο [[Ιανός Λάσκαρις]].
 
Το [[1472]] έφυγε για τη [[Φλωρεντία]], που τότε ήταν το σπουδαιότερο κέντρο ανθρωπιστικών σπουδών, και τρία χρόνια αργότερα προτάθηκε για και έλαβε την ''καθέδρα'' των ελληνικών γραμμάτων. Μεταξύ των μαθητών του ήταν: ο [[Τζοβάνι Πίκο ντε Μιράντολα]], ο Τζιοβάνι Μέντιτσι, ο Πέτρος των Μεδίκων, γιός του Λαυρέντιου και ο [[Γιόχαν Ρόιχλιν]], ο σημαντικότερος από τους Γερμανούς ανθρωπιστές. Στη συνέχεια έζησε στο Μιλάνο, όπου το [[1488]] εξέδωσε<ref>Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη</ref> έργα του [[Όμηρος|Ομήρου]] με τίτλο "Ομήρου τα σωζώμενα". Εκεί εξέδωσε το 1493 και τον "Ισοκράτη", τα γραμματικά "Ερωτήματα" και το σημαντικό εγκυκλοπαιδικό λεξικό "[[Σουϊδα]]" ή "[[Σούδα]]". Πέθανε το 1511 στο [[Μιλάνο]].
==Έργα του==
Έγραψε πολλούς κώδικες, μεταξύ των οποίων:
*τον τον υπ' αριθμόν 2783 κώδικα της [[Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας|Εθνικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων]] που περιέχει τους Πυθιονίκες του [[Πίνδαρος|Πινδάρου]].
* τους υπ' αριθμόν 2023 και 2808 κώδικες της Εθνικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων που περιέχουν συγγραφές του [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]], και τις τραγωδίες [[Εκάβη]] και Ορέστη του [[Ευριπίδης|Ευριπίδη]].
==Παραπομπές==
{{reflist}}