Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
μ Ρομπότ: Προσθήκη: io:Kabo di Bon Espero
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 2:
[[Αρχείο:Cape of Good Hope (Zaian 2008).JPG|thumb|right||220px|Η ανατολική ακτή του Ακρωτηρίου]]
 
Το '''Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος''' (ή της Ελπίδας) είναι ένα από τα διασημότερα ακρωτήρια του κόσμου, βρίσκεται στηστο νότιο άκρο της [[Αφρική|Αφρικής]]ς, χωρίς όμως και να αποτελεί τη νοτιότερη εσχατιά της αφρικανικής ηπείρου, που πολλοί λανθασμένα θεωρούν.
 
Βρίσκεται συγκεκριμένα επί της δυτικής πλευράς της νότιας εσχατιάς της Αφρικής προς τον [[Ατλαντικός|Ατλαντικό Ωκεανό]] και περίπου 90 ν. [[μίλι|μίλια]] (150 χλμ.) βορειοδυτικότερα της νοτιότερης εσχατιάς που είναι το [[Ακρωτήριο των Βελονών]] ή [[Ακρωτήριο Αγκούλιας]].
 
Το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας είναι βραχώδες, απόκρημνο και με αρκετές απορρωγές. Πρόκειται για ένα συνηθισμένο στην όψη [[ακρωτήριο]], που όμως υπήρξε πολύ σπουδαίο την εποχή των εξερευνήσεων, στην αναζήτηση των δυτικών Ινδιών.
[[Αρχείο:CapeHopeOverview.png|thumb|left||200px|Χάρτης με τις θέσεις των Ακρωτηρίων της Καλής Ελπίδος και της Αγκούλιας.]]
Πρώτος εξερευνητής που έφθασε στο ακρωτήριο αυτό ήταν ο Πορτογάλος θαλασσοπόρος [[Βαρθολομαίος Ντιάζ]], μόλις 35 χρόνια μετά την [[Άλωση της Κωνσταντινούπολης]], το 1488, ο οποίος και το ονόμασε αρχικά Κάμπο ντας Τορμέντας, (= Ακρωτήριο των Τρικυμιών), λόγω της μεγάλης θαλασσοταραχής που αντιμετώπισε στη περιοχή, πλην όμως ο ΒασιλεύςΒασιλιάς [[Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας]] διαισθανόμενος ότι τελικά από εκεί συνεχίζει πλέον ανατολικά ο θαλάσσιος δρόμος προς την [[Ινδία]] το ονόμασε επίσημα '''Κάμπο ντα Μπόα Εσπεράντζα''', που σημαίνει Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος (προς Ινδία). To [[1652]] όταν κατέλαβαν την περιοχή οι [[Ολλανδία|Ολλανδοί]] θαλασσοπόροι το ονόμασαν ''Ακρωτήριο Αποικίας'' (Κόλονυ). Το [[1795]] που η [[Ολλανδία]] βρισκόταν υπό γαλλική κατοχή το ακρωτήριο κατέλαβαν οι [[Άγγλοι]] που παρέμεινε σ΄ αυτούς, μέχρι το [[1910]] με τη δημιουργία της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης επανακτώντας το προηγούμενο, (σημερινό) όνομα.
 
Το ότι ονομάσθηκε αυτό και όχι η λίγο νοτιότερη ακόμη εσχατιά ήταν αφενός μεν από το γεγονός ότι απ΄ αυτό το γεωγραφικό σημείο το πλοίο που επιχειρεί τον περίπλου, από Δ. προς Α., αλλάζει [[Πορεία πλοίου|πορεία]] ανατολικότερη, από νότια που ακολουθούσε, αφετέρου διότι αμέσως μετά ανοίγεται ένας κόλπος που πιθανώς η παράλλαξή του να δημιούργησε την εντύπωση του νοτιότερου άκρου της Αφρικής. Όπως και να είχε όμως, για την εποχή εκείνη, η ψυχολογία που παρείχε η αλλαγή πορείας ήταν πολύ σημαντική στο ηθικό των θαλασσοπόρων και των πληρωμάτων των [[ιστιοφόρο|ιστιοφόρων πλοίων]] τους, αλλά και των μετέπειτα αποικιστών, έτσι ώστε να περιοριστεί το όνομα και να καθιερωθεί σκέτο «Ακρωτήριο», όπως ομοίως αυτό της Κρήτης στην Ελλάδα.