Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Φιλίπ Πεταίν»

μ (Ρομπότ: Προσθήκη: yo:Philippe Pétain)
Μετά το τέλος του Πολέμου παραπέμφθηκε σε [[Στρατοδικείο]], όπου και δικάστηκε για [[προδοσία]] και συνεργασία με τον εχθρό. Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι η ανακωχή ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί η Γαλλία<ref>Καρτιέ, ό.π.</ref>. Το [[1945]], σε ηλικία 89 ετών, καταδικάστηκε σε [[Θανατική ποινή|θάνατο]], αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε [[Ισόβια δεσμά|ισόβια φυλάκιση]] από τον Πρόεδρο [[Σαρλ ντε Γκωλ]], σε αναγνώριση των υπηρεσιών που είχε προσφέρει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταφέρθηκε στην φυλακή του Ιλ ντ' Ιε (Île d'Yeu), όπου, ύστερα από λίγο διάστημα, έπαθε άνοια και χρειαζόταν συνεχή παρακολούθηση και φροντίδα. Πέθανε στην φυλακή στις [[23 Ιουλίου]] του [[1951]] και τάφηκε εκεί. Έχει προταθεί η ανακομιδή του λειψάνου του στο [[Βερντέν]], ωστόσο μέχρι τώρα κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Μέχρι σήμερα, στην Γαλλία, ο όρος «πεταινισμός» (Pétainisme) αναφέρεται σε [[Απολυταρχία|απολυταρχική]] και αντιδραστική, παραδοσιοκρατική και θρησκευόμενη [[ιδεολογία]].
 
== Πηγές άρθρουΠαραπομπές ==
{{Παραπομπές}}
 
== Πηγή ==
* Pendergast Tom, ''World War I biographies'', Gale Group, ISBN 0-7876-5477-9
<references/>
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
*[http://news.in.gr/world/article/?aid=1231073115 «Μετονομάστηκε και η τελευταία «Οδός Πεταίν» στη γαλλική επικράτεια»], άρθρο στον ιστότοπο In.gr, 4 Ιανουαρίου 2011.
 
 
111.475

επεξεργασίες