Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{Ορφανό|ημερομηνία=Απριλίου 2010}}
{{επιμέλεια}}
{{πηγές|01|07|2011}}
Η '''Ουγγρική Επανάσταση του 1956''' ([[ουγγρικά]]: 1956-os forradalom), κατά πολλούς Αντεπανάσταση, ήταν μια αντισοσιαλιστική εξέγερση κατά της κυβέρνησης της [[Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας|Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουγγαρίας]] , η οποία διήρκησε από τις 23 Οκτωβρίου μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1956.
 
Η εξέγερση ξεκίνησε ως μια διαδήλωση φοιτητών η οποία προσέλκυσε χιλιάδες κόσμου που διαδήλωσαν στη [[Βουδαπέστη]] με πορεία προς το κτίριο του Κοινοβουλίου. Μια αντιπροσωπεία των φοιτητών αφού εισέρχεται στο κτίριο του ραδιοφώνου, σε μια προσπάθεια να επιδόσει ψήφισμα με τις απαιτήσεις της, τέθηκε υπό κράτηση. Οι διαδηλωτές ζητούν την απελευθέρωση της αντιπροσωπείας, αλλά δέχονται πυροβολισμούς από την Κρατική Αστυνομία (ÁVH) από το εσωτερικό του κτιρίου. Οι ειδήσεις διαδίδονται με ταχύτητα και διαταραχές και βία ξεσπούν σε όλη την πρωτεύουσα.
 
Η εξέγερση εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλη την Ουγγαρία, και η κυβέρνηση πέφτει. Χιλιάδες οργανώνονται σε παραστρατιωτικές ομάδες που μάχονται εναντίον της Κρατικής Αστυνομίας (ÁVH) και των σοβιετικών στρατευμάτων. Κομμουνιστές και μέλη της ÁVH εκτελούνται ή φυλακίζονται ενώ φυλακισμένοι συνεργάτες των Ναζί{{πηγή}} απελευθερώνονται και οπλίζονται. Αυτοσχέδια δημοτικά συμβούλια αποκόπτονται από το κυβερνών ουγγρικό λαϊκό κόμμα και απαιτούν πολιτικές αλλαγές. Η νέα κυβέρνηση του [[Ίμρε Νάγκι]]διαλύει την Κρατική Αστυνομία και δηλώνει την πρόθεσή της να αποχωρήσει από το [[Σύμφωνο της Βαρσοβίας]] ενώ παράλληλα δεσμεύεται για τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογων. Μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου, οι μάχες σταματούν και η αίσθηση της ομαλότητας επιστρέφει.
 
Οι Σοβιετικοί ενώ έδειξαν προθυμία να διαπραγματευθούν την απόσυρση των σοβιετικών δυνάμεων, στη συνέχεια το πολιτικό γραφείο άλλαξε γνώμη και άρχισε να σχεδιάζει τη συντριβή της επανάστασης. Στις 4 Νοεμβρίου, μια μεγάλη σοβιετική δύναμη εισέβαλε στη Βουδαπέστη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Η αντίσταση των ούγγρων φιλοκαπιταλιστών{{πηγή}} συνεχίστηκε μέχρι τις 10 Νοεμβρίου. Πάνω από 2.500 Ούγγροι και 700 Σοβιετικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στη σύγκρουση ενώ 200.000 Ούγγροι καπιταλιστές εγκατέλειψαν τη χώρα ως πρόσφυγες. Οι μαζικές συλλήψεις και καταγγελίες συνεχίστηκαν για μήνες μετά,αν και αμνηστία δόθηκε το 1963.
 
== Ουγγαρία: από την ευφορία στην έκρηξη ==
Τον Ιούλιο του 1953 ο Ίμρε Νάγκι αναλαμβάνει την προεδρία και κηρύσσει τη "Νέα Πορεία", ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ιδιωτικοποίησης της οικονομίας και αμνήστευσης χιλιάδων συνεργατών των Ναζί. Αν και ο Ματίας Ράκοσι κατάφερε να επανεκλεγεί πρωθυπουργός το 1954-1955, καθαιρείται από γενικός γραμματέας του κυβερνώντος Κόμματος Ούγγρων Εργαζομένων τον Ιούλη του 1956 και εκτοπίζεται από τους -αρχικά υποστηρικτές του Νάγκι- σοβιετικούς στην [[Κιργιζία]] της ΕΣΣΔ.
 
Όπως ο Γκομούλκα στην Πολωνία, έτσι και Ίμρε Νάγκι υποστηρίζει το δικαίωμα της Ουγγαρίας να επιλέξει το δικό της δρόμο που οδηγεί στο σοσιαλισμό. Ο Ίμρε Νάγκι ήταν η κεντρική φιγούρα της εξέγερσης. Ανακοινώνει ένα πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης που θα λαμβάνει υπόψη τα αιτήματα των ιδιωτών αγροτών και φιλοδυτικών διανοουμένων.
 
=== Το σημείο καμπής: τα δεκαέξι αιτήματα των φοιτητών και τα δέκα σημεία του κύκλου Πέτοφι ===
[[Αρχείο:Stalin's Boots.jpg|thumb|Το άγαλμα του [[Στάλιν]] μετά την αποκαθήλωση.]]