Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{επιμέλεια}}
{{πηγές|01|07|2011}}
Η '''Ουγγρική Επανάσταση του 1956''' ([[ουγγρικά]]: 1956-os forradalom), κατά πολλούςάλλους Αντεπανάσταση, ήταν μια αντισοσιαλιστική εξέγερση κατά της κυβέρνησης της [[Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας|Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουγγαρίας]] , η οποία διήρκησε από τις 23 Οκτωβρίου μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1956.
 
Η εξέγερσηαφορμή ξεκίνησετης εξέγερσης ωςήταν μια διαδήλωση φοιτητών η οποία προσέλκυσε χιλιάδες κόσμου που διαδήλωσαν στη [[Βουδαπέστη]] με πορεία προς το κτίριο του Κοινοβουλίου. Μια αντιπροσωπεία των φοιτητών αφού εισέρχεται στο κτίριο του ραδιοφώνου, σε μια προσπάθεια να επιδόσει ψήφισμα με τις απαιτήσεις της, τέθηκε υπό κράτηση. Οι διαδηλωτές ζητούν την απελευθέρωση της αντιπροσωπείας, αλλά δέχονται πυροβολισμούς από την Κρατική Αστυνομία (ÁVH) από το εσωτερικό του κτιρίου. Οι ειδήσεις διαδίδονται με ταχύτητα και διαταραχές και βία ξεσπούν σε όλη την πρωτεύουσα.
 
Η εξέγερση εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλη την Ουγγαρία, και η κυβέρνηση πέφτει. Χιλιάδες οργανώνονται σε παραστρατιωτικές ομάδες που μάχονται εναντίον της Κρατικής Αστυνομίας (ÁVH) και των σοβιετικών στρατευμάτων. Κομμουνιστές και μέλη της ÁVH εκτελούνταιδολοφονούνται ή φυλακίζονται ενώ φυλακισμένοι συνεργάτες των Ναζί{{πηγή}} απελευθερώνονται και οπλίζονται. Αυτοσχέδια δημοτικά συμβούλια αποκόπτονται από τοτην κυβερνώνπολυκομματική ουγγρικόκυβέρνηση του Μετώπου Ανεξαρτησίας του λαϊκόΟυγγρικού κόμμαΛαού και απαιτούν πολιτικές αλλαγές. Η νέα κυβέρνηση του [[Ίμρε Νάγκι]]διαλύει την Κρατική Αστυνομία και δηλώνει την πρόθεσή της να αποχωρήσει από το [[Σύμφωνο της Βαρσοβίας]] ενώ παράλληλα δεσμεύεται για τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογων με ανταγωνιστικά ψηφοδέλτια. Μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου, οι μάχες σταματούν και η αίσθηση της ομαλότητας επιστρέφει.
 
Οι Σοβιετικοί ενώ έδειξαν προθυμία να διαπραγματευθούν την απόσυρση των σοβιετικών δυνάμεων, στη συνέχεια,και ενώ της εξέγερσης άρχισαν να ηγούνται τα πλέον φιλοδυτικά στοιχεία, το πολιτικό γραφείο άλλαξε γνώμη και άρχισε να σχεδιάζει τη συντριβή της επανάστασηςεξέγερσης. Στις 4 Νοεμβρίου, μια μεγάλη σοβιετική δύναμη εισέβαλεεισήλθε στη Βουδαπέστη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Η αντίστασηΟι τωνεξεγερθέντες ούγγρων φιλοκαπιταλιστών{{πηγή}} συνεχίστηκεάντεξαν μέχρι τις 10 Νοεμβρίου. Πάνω από 2.500 Ούγγροι και 700 Σοβιετικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στη σύγκρουση ενώ 200.000 Ούγγροι καπιταλιστές εγκατέλειψαν τη χώρα ως πρόσφυγες. Οι μαζικές συλλήψεις και καταγγελίες συνεχίστηκαν για μήνες μετά,αν και αμνηστία δόθηκε το 1963.
 
== Ουγγαρία: από την ευφορία στην έκρηξη ==
=== Ιστορικό πλαίσιο και εξέγερση των διανοουμένων ===
Ο θάνατος του Στάλιν το Μάρτιο του 1953 θα προκαλέσει αισιοδοξία στους καπιταλιστές της νεότερης και άρα πιο αδύναμης ευρωπαϊκής Λαϊκής Δημοκρατίας. Η νέα μετασταλινική ηγεσία δείχνει την πρόθεσή της και στην Ουγγρική κυβέρνηση (με συναντήσεις της στα τέλη του Μάη και τον Ιούνιο του 1953) σχετικά με την αναγκαιότητα εκ νέου καπιταλιστικοποίησης της οικονομίας της Ουγγαρίας και παύσης των οικονομικών σχεδίων που καθιστούσαν την Ουγγαρία αυτόνομη οικονομικά, παρότι η προηγούμενη σοβιετική Κυβέρνηση (του Στάλιν) επικροτούσε ενεργά τα σχέδια αυτά, με την παραχώρηση στις ουγγρικές βιομηχανίες πρώτων υλών που η Ουγγαρία δεν διέθετε.
Τον Ιούλιο του 1953 ο Ίμρε Νάγκι αναλαμβάνει την προεδρία και κηρύσσει τη "Νέα Πορεία", ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ιδιωτικοποίησης της οικονομίας και αμνήστευσης χιλιάδων συνεργατών των Ναζί. Αν και ο Ματίας Ράκοσι κατάφερε να επανεκλεγεί πρωθυπουργός το 1954-1955, καθαιρείται από γενικός γραμματέας του κυβερνώντος Κόμματος Ούγγρων Εργαζομένων τον Ιούλη του 1956 και εκτοπίζεται από τους -αρχικά υποστηρικτές του Νάγκι- σοβιετικούς στην [[Κιργιζία]] της ΕΣΣΔ.
 
Ο θάνατος του Στάλιν το Μάρτιο του 1953 θα προκαλέσει αισιοδοξία στους καπιταλιστές της νεότερης και άρα πιο αδύναμης ευρωπαϊκής Λαϊκής Δημοκρατίας. Η νέα μετασταλινικήσοβιετική ηγεσία δείχνει την πρόθεσή της και στην Ουγγρική κυβέρνηση (με συναντήσεις της στα τέλη του Μάη και τον Ιούνιο του 1953)[1] σχετικά με την αναγκαιότητα εκ νέου καπιταλιστικοποίησηςιδιωτικοποίησης της οικονομίας της Ουγγαρίας και παύσης των οικονομικών σχεδίων που καθιστούσαν την Ουγγαρία αυτόνομη οικονομικά,: και αυτό παρότι η προηγούμενη σοβιετική Κυβέρνηση (του Στάλιν) επικροτούσε ενεργά τα σχέδια αυτά, με την παραχώρηση στις ουγγρικές βιομηχανίες πρώτων υλών που η Ουγγαρία δεν διέθετε.
Όπως ο Γκομούλκα στην Πολωνία, έτσι και Ίμρε Νάγκι υποστηρίζει το δικαίωμα της Ουγγαρίας να επιλέξει το δικό της δρόμο που οδηγεί στο σοσιαλισμό. Ο Ίμρε Νάγκι ήταν η κεντρική φιγούρα της εξέγερσης. Ανακοινώνει ένα πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης που θα λαμβάνει υπόψη τα αιτήματα των ιδιωτών αγροτών και φιλοδυτικών διανοουμένων.
 
Τον Ιούλιο του 1953 ο Ίμρε Νάγκι αναλαμβάνει την προεδρία και κηρύσσει τη "Νέα Πορεία", ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ιδιωτικοποίησης της οικονομίας, μείωσης του ρυθμού εκβιομηχάνισης, διάλυσης των κρατικών και συλλογικών αγροτικών συνεταιρισμών που κατείχαν το 37% της γης και αμνήστευσης χιλιάδων συνεργατών των Ναζί στις 20 Αυγούστου 1953. Αν και ο Ματίας Ράκοσι κατάφερε ναέγινε επανεκλεγείξανά πρωθυπουργός το 1954-1955, καθαιρείται από γενικός γραμματέας του κυβερνώντος Κόμματος Ούγγρων Εργαζομένων τον Ιούλη του 1956 και εκτοπίζεται από τους -αρχικά υποστηρικτές του Νάγκι- σοβιετικούς στην [[Κιργιζία]] της ΕΣΣΔ.
 
Όπως ο Γκομούλκα στην Πολωνία, έτσι και ο Ίμρε Νάγκι υποστηρίζει το δικαίωμα της Ουγγαρίας να επιλέξει το δικό της δρόμο που οδηγεί στο σοσιαλισμό. Ο Ίμρε Νάγκι ήταν η κεντρική φιγούρα της εξέγερσης. Ανακοινώνει ένα πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης που θα λαμβάνει υπόψη τα αιτήματα των ιδιωτών αγροτών και φιλοδυτικών διανοουμένων.
 
=== Το σημείο καμπής: τα δεκαέξι αιτήματα των φοιτητών και τα δέκα σημεία του κύκλου Πέτοφι ===
Με την άφιξη στο άγαλμα του στρατηγού Μπεμ, το πλήθος δεν διασκορπίζεται και συνεχίζει την πορεία προς το Κοινοβούλιο. Στις έξι το απόγευμα, 200.000 έως 300.000 άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί στο Κοινοβούλιο και ζητούν την καθαίρεση του κόκκινου αστεριού που υπάρχει στο κτίριο και την επιστροφή του Ίμρε Νάγκι στην εξουσία.
 
Στις 2.20 το πρωί, πέφτειαντικομμουνιστές εξεγερμένοι κατεδαφίζουν το άγαλμα του Στάλιν. Ο Γκερό με μια ομιλία του προσπαθεί να ηρεμήσει το πλήθος αλλά το μόνο που κατορθώνει είναι να τους εξαγριώσει. Τη νύχτα της 23 προς 24, η διαδήλωση μετατρέπεται σε εξέγερση.
 
Η Κεντρική Επιτροπή συνεδριάζει και καταλήγει σε δύο αποφάσεις. Τοποθετεί τον Ίμρε Νάγκυ στην πρωθυπουργία και παράλληλα απευθύνει έκκληση βοήθειας στα ρωσικά στρατευμάτα που βρίσκονται έξω από την πρωτεύουσα, ώστε να αποκατασταθεί η τάξη. Παράλληλα κηρύσσει τη χώρα σε κατάσταση πολιορκίας και επιβάλλει στρατιωτικό νόμο.
Για να διαφύγουν τη σύλληψη ή την απέλαση, 200.000 άνθρωποι αναζητούν καταφύγιο στη Δύση μέσω της Αυστρίας ή της Γιουγκοσλαβίας, περνώντας το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
 
ΗΟ [[KGB]] συλλαμβάνει τον Νάγκυ, ο οποίος απευλάνεται στη Ρουμανία, θα δικαστεί από τον Κάνταρ καιΝάγκι θα καταδικαστεί σε θάνατο στις 16 Ιουνίου 1958 στη Βουδαπέστη.
 
Το αποτέλεσμα της δεύτερης σοβιετικής επέμβασης στην Βουδαπέστη είναι 2.500 με 3.000 νεκροί στην Ουγγαρία και 720 νεκροί από την πλευρά των σοβιετικών στρατιωτών.
== Εξωτερικές Συνδέσεις ==
* [http://www.1956andhungary.hu Ιστοσελίδα της διεθνούς διάσκεψης για τα 50 χρόνια της ουγγρικής επανάστασης]
*[1] [http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1240613] Συζητήσεις Ουγγρικής και Σοβιετικής Κυβέρνησης 13-16 Ιουνίου 1953
 
[[Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας|Επανασταση 1956]]
[[Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης|Επανασταση 1956]]
54

επεξεργασίες