Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λυθρίνι»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Προσθήκη: vi:Cá hồng)
{{επιμέλεια}}
 
'''Λυθρίνι''' (''Pagellus erythrinus'')
==Εισαγωγή==
Το λυθρίνι, ''Pagellus erythrinus'' (Linnaeus, 1758), είναι ένα από τα ψάρια τα οποία έχουν μεγάλη κατανάλωση στο ευρύ κοινό και θεωρείται από τα ιδιαιτέρως εμπορικά είδη. Είναι είδος το οποίο κατά την κατανάλωσή του από τον άνθρωπο θεωρείται ιδιαιτέρως νόστιμο. Μπορεί να το συναντήσει κάποιος και με άλλες ονομασίες, όπως για παράδειγμα ''Sparus erythrinus'' (L.) και ''Pagellus canariences'' (Valenciennes, 1838) που είναι συνώνυμες ονομασίες.
Το λυθρίνι, ''Pagellus erythrinus'' (L.) ανήκει στη συνομοταξία των Χορδοτών (Chordota), στην ομοταξία των Οστεϊχθύων (Osteichthyes), στην κλάση των Ακτινοπτερυγίων (Actinopterygii), στην τάξη των Περκόμορφων (Perciformes) και στην οικογένεια των Sparidae <sup>[3]</sup> και είναι είδος βενθοπελαγικό.
==Βιότοπος==
Το λυθρίνι επομένως είναι είδος το οποίο συναντάται σε παράκτια και βαθιά νερά στον Ατλαντικό Ωκεανό από τη [[Νορβηγία]] και τη [[Μεγάλη Βρετανία]], μέχρι και τη [[Μαδέρα]] και τα [[Κανάρια νησιά]]. Συναντάται σε όλη την [[Ευρώπη]], αν και λιγότερο στις ευρωπαϊκές χώρες βορειότερα. Στην περιοχή της [[|Μεσόγειος|Μεσογείου]] όμως συναντάται παντού και όπως αναφέρθηκε ήδη, έχει μεγάλη εμπορική σημασία. Το βάθος που το συναντάμε συνήθως είναι γύρω στα 20 με 100 μέτρα, αν και μπορεί να βρεθεί και σε βάθη 200-300 μέτρων.
==Ανατομία - Μορφολογία==
Το σώμα του λυθρινιού είναι επίμηκες και συμπιεσμένα πλευρικά. Το κεφάλι του είναι σχετικά μικρό και κυρτό, κάτι το οποίο είναι περισσότερο εμφανές στα ενήλικα άτομα και το στόμα του βρίσκεται κάπως χαμηλά. Η διάμετρος του ματιού είναι η μισή σε σχέση με το ρύγχος του το οποίο είναι το λιγότερο διπλάσιο αυτής, αλλά και κωνικού σχήματος. Τα δόντια του είναι μυτερά. Το ραχιαίο πτερύγιο του λυθρινιού περιλαμβάνει 8-10 σκληρές ακτίνες και 10-11 μαλακές <sup>[1] </sup>. Η δεύτερη και η τρίτη ακτίνα ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες λόγω του ύψους τους και μάλιστα η τρίτη σκληρή ακτίνα είναι αυτή η οποία διακρίνεται ιδιαιτέρως. Τα πλευρικά του πτερύγια είναι αρκετά μακριά και φτάνουν μέχρι περίπου στη μέση του κορμού του ψαριού. Έχει δύο κοιλιακά πτερύγια και ένα εδρικό.
Δεν είναι ψάρι το οποίο φέρει κάποια επικινδυνότητα κατά την κατανάλωσή του από τον άνθρωπο, διότι δεν περιέχει κάποιο δηλητήριο. Η μόνη ενδεχόμενη περίπτωση προβλήματος, ως προς την κατανάλωσή του, είναι όταν έχει τραφεί με δινομαστιγωτά (μονοκύτταρα φύκη) και η σάρκα του παρουσιάζει τοξικότητα <sup>[1]</sup>.
==Η σημασία του για την Ελλάδα==
Στην [[Ελλάδα]] το λυθρίνι είναι είδος ιδιαιτέρως εμπορικό και συναντάται σχεδόν σε όλη την επικράτεια της Ελλάδας. Για την παράκτια αλιεία θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα είδη και λόγω της μεγάλης κατανάλωσής του έχει με αργά βήματα μπει και στο χώρο των υδατοκαλλιεργειών. Ακόμα και σήμερα όμως θεωρείται «νέο είδος» και δεν καλλιεργείται στην έκταση που καλλιεργούνται η τσιπούρα και το λαβράκι.
Για να γίνει κατανοητή η σημαντικότητα του είδους, αξίζει να αναφερθούμε σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Τμήμα Γεωπονίας Ιχθυολογίας και Υδάτινου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας και το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας, από τον Ιούνιο του 2006 έως και το Μάιο του 2007 στον [[Παγασητικός Κόλπος|Παγασητικό Κόλπο]]. Το λυθρίνι ήταν το είδος το οποίο αλιεύθηκε στην μεγαλύτερη, συνολική, ποσότητα από την τράτα βυθού (αλιευτικό εργαλείο) που χρησιμοποιήθηκε. Το Νοτιοδυτικό τμήμα του Παγασητικού Κόλπου, θεωρείται ένα σημαντικό αλιευτικό πεδίο <sup>[4</sup><sup>]</sup>.
 
==Βιβλιογραφία==
Ανώνυμος χρήστης