Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

</ref>και διατήρησε κριτική στάση προς τον [[Εθνικοσοσιαλισμός|εθνικοσοσιαλισμό]]. Μίλησε ενάντια στην κακομεταχείριση των [[Εβραίοι|Εβραίων]], ενάντια στις εθνικιστικές υπερβολές και ενάντια στην απόλυση των μη-Άριων Χριστιανών υπουργών.
 
|==Θεολογία==
Συνεργάτης στην αρχή του γνωστού Ελβετού θεολόγου [[Καρλ Μπαρθ|Καρλ Μπαρθ]] που με τη [[διαλεκτική θεολογία|διαλεκτική θεολογία]] του ή [[θεολογία της κρίσεως|θεολογία της κρίσεως]] αντιτέθηκε στη φιλεύθερη [[προτεσταντισμός|προτεσταντική]] [[θεολογία|θεολογία]] του 19ου αιώνα και στράφηκε προς πνευματικότερα επίπεδα κατανόησης της [[Αγία Γραφή|Αγίας Γραφής]]
Αργότερα θα διαχωρήσει τη θέση του εκπροσωπώντας μια περισσότερο ανθρωπολογική και [[υπαρξισμός|υπαρξιακή]] ερμηνεία της [[Αγίας Γραφής|Αγίας Γραφής]].
Το [[1941]] εφάρμοσε τις «κριτικές φόρμες» στο [[Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον]], στο οποίο και διέκρινε παρουσία «χαμένων» σημείων στα οποία ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, πίστευε πως εξαρτήθηκε. Αυτή η μονογραφία, που είναι ιδιαίτερα αμφισβητούμενη ακόμα και σήμερα, αποτέλεσε ορόσημο στην έρευνα πάνω στον ιστορικό Ιησού. Το ίδιο έτος με τη διατριβή του σχετικά με την [[Καινή Διαθήκη]] και τη [[Μυθολογία]], πρότεινε στους μεταφραστές, για το πρόβλημα της απομυθοποίησης του μηνύματος της Καινής Διαθήκης, να αντικαταστήσουν την παραδοσιακή θεολογία με τη φιλοσοφία του συναδέλφου του και φιλοσόφου [[Μάρτιν Χάιντεγκερ]], ώστε να κατασταθεί προσιτή στο σύγχρονο μορφωμένο ακροατήριο, η πραγματικότητα των διδασκαλιών του [[Ιησούς Χριστός|Χριστού]]. Ο Μπούλτμαν παρέμεινε πεπεισμένος πως η αφήγηση της ζωής του Ιησού, προσέφερε θεολογία με μορφή ιστορικής διήγησης. Έτσι τα μαθήματά του, διδάχθηκαν αυστηρώς σε μια οικεία μυθική γλώσσα. Δεν απέκλειε βέβαια και την παραδοσιακή ερμηνεία, αλλά στόχο είχε μια πιο κατανοητή γλώσσα για το σύγχρονο άνθρωπο. Ο Μπούλτμαν επίσης πίστευε, πως η πίστη έπρεπε να γίνει μια καθημερινή πραγματικότητα και αυτό διότι οι άνθρωποι εμφανίζονταν διαρκώς απογοητευμένοι. Ανέφερε μάλιστα χαρακτηριστικά: «Η πίστη πρέπει να είναι μια καθορισμένης ζωτικής σημασία πράξη θέλησης και όχι μια μια επιλογή και "αρχαίων αποδείξεων"»<ref>Bultmann, Rudolf. ''New Testament and Mythology and Other Basic Writings''. ed. Schubert M. Ogden. Philadelphia: Fortress, 1984. pg 3</ref>.
 
Ανώνυμος χρήστης