Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εξορία»

6 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 14 έτη
Κατά τη [[δικτατορία του Μεταξά]] πολλοί διαφωνούντες πολιτικοί εκτοπίστηκαν σε απομακρυσμένα μέρη της Ελλάδας ([[Παναγιώτης Κανελλόπουλος|Π. Κανελλόπουλος]], [[Γεώργιος Παπανδρέου|Γ. Παπανδρέου]], πολλοί [[Κομμουνιστής|κομμουνιστές]] κ.ά.)
 
Μετά τη λήξη του [[εμφύλιος|εμφυλίου]] πολέμου στην Ελλάδα εφαρμόστηκε συστηματικά η μέθοδος της εξορίας των θεωρουμένων ως επικίνδυνων για τη δημόσια ασφάλεια πολιτών με κομμουνιστική ή φιλοκομμουνιστική δράση. Γνωστότεροι τόποι εξορίας ήταν η [[Μακρόνησος]], η [[Ικαρία]], ο [['Αγιος Ευστράτιος]] ('Αη Στράτης).
 
Κατά την [[επταετία]], η κυβέρνηση της δικτατορίας είχε ως συνήθη πρακτική τον '''εκτοπισμό''' των αντικαθεστωτικών, σε άγονα νησιά και μακρινές περιοχές, ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ανατροπή του καθεστώτος.
77

επεξεργασίες