Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο): Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

(Αναίρεση έκδοσης 2623331 από τον 178.128.230.117 (Συζήτηση χρήστη:178.128.230.117))
Η έναρξη της [[Α' Εθνική|Ά Εθνικής]] κατηγορίας σηματοδότησε αλλαγή σελίδας για τον Ολυμπιακό. Μετά από έξι άκρος επιτυχημένες περιόδους, από το 1959-60 έως το 1964-65, δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο πρωτάθλημα, τερματίζοντας δεύτερος ή τρίτος. Είχε ποιοτικούς παίκτες στις γραμμές του όπως οι [[Ηλίας Υφαντής]], [[Σάββας Θεοδωρίδης]], [[Θανάσης Μπέμπης]] ενώ πρόσθεσε και νέους όπως οι [[Κώστας Πολυχρονίου]], [[Γιώργος Σιδέρης]] και [[Κώστας Παπάζογλου]]{{παραπομπή}}. Δεν κατάφερε όμως να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα σε μια περίοδο που θεωρείται από τις πιο επιτυχημένες του μεγάλου αντιπάλου, του [[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκού]]. Αντίθετα, στο [[Κύπελλο Ελλάδος]], έφτασε πέντε φορές στον τελικό κατακτώντας τέσσερις φορές το τρόπαιο. Χαρακτηριστικές είναι οι νίκες στους τελικούς, 3-0 τον Παναθηναϊκό το '60 στον επαναληπτικό, 3-0 τον Πανιώνιο στο '61, 3-0 τον Πιερικό το '63, 1-0 τον Παναθηναϊκό το '65. Στον τελικό βρέθηκε και το '62 με αντίπαλο ξανά τους πράσινους αλλά το παιχνίδι διεκόπη λόγω σκότους, ενώ το σκορ ήταν 0-0 στην παράταση.{{παραπομπή}}
 
Ξανά πρωταθλητής στέφθηκε την περίοδο 1965-66, μια επιτυχία που χρεώνεται πρωτίστως στον προπονητή της ομάδας, [[Μάρτον Μπούκοβι]]. Με τον [[Ουγγαρία|Ούγγρο]] προπονητή να εφαρμόζει πρωτοποριακές μεθόδους και τακτικές για την εποχή, οι ερυθρόλευκοι δημιούργησαν ένα πολύ ισχυρό σύνολο{{παραπομπή}}. Αποδίδοντας κατά διαστήματα εκπληκτικό ποδόσφαιρο, έκαναν 23 νίκες και 4 ισοπαλίες σε 30 αγώνες, βάζοντας τέλος στην εξαετή ανομβρία τίτλων. Ιστορικός έχει μείνει ο αγώνας στα [[Τρίκαλα]] το 1966, με τον τοπικό [[ΑΟ Τρίκαλα|ΑΟ Τρικάλων]] όπου 15.000 φίλαθλοι του Ολυμπιακού είχαν φτάσει με κάθε μέσο στην πόλη από την προηγούμενη μέρα, κάτι πολύ δύσκολο την εποχή εκείνη, για να πανηγυρίσουν την νίκη-τίτλο (0-5) ύστερα αποαπό 7 χρόνια. Οι περισσότεροι διανυκτέρευσαν σε χωράφια και στους δρόμους, την επόμενη μέρα το γήπεδο ήταν κατάμεστο από φίλους της ομάδας.{{παραπομπή}} Με τον Μπούκοβι στην τεχνική ηγεσία και πρωταγωνιστές τους Σιδέρη, Πολυχρονίου και [[Νίκος Γιούτσος|Νίκο Γιούτσο]], κατέκτησαν και το πρωτάθλημα του 1966-67, με το τέλος του πρωταθλήματος να βρίσκει την Ελλάδα υπό το στρατιωτικό καθεστώς της [[Χούντα των Συνταγματαρχών|Χούντας]]. Το καθεστώς αυτό, κατά την άποψη των οπαδών και της διοίκησης του Ολυμπιακού, ευνόησε ξεκάθαρα τον αντίπαλο Παναθηναϊκό κατά τα επόμενα χρόνια. Την επόμενη διετία, αν και δεν κατάφερε να κατακτήσει πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε πολύ δυνατός στο Κύπελλο. Αναδείχθηκε νικητής το 1968 επί του Παναθηναϊκού, στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ενώ στον ιστορικό τελικό του 1969 έχασε το κύπελλο στο στρίψιμο της δεκάρας{{παραπομπή}}.
 
Με τον Ολυμπιακό να διαμαρτύρεται για σωρεία διαιτητικών λαθών εις βάρος του τα επόμενα χρόνια, αλλά και με τον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού Ασλανίδη να επεμβαίνει διαρκώς στα του ποδοσφαίρου{{παραπομπή}}, μοναδικό τρόπαιο της επόμενης τριετίας ήταν το κύπελλο επί του ΠΑΟΚ το '71 με 3-1. Όλα άλλαξαν το 1972, όταν πρόεδρος του Ολυμπιακού ανέλαβε ο [[Νίκος Γουλανδρής]]. Ξοδεύοντας μεγάλα ποσά για μεταγραφές, συγκέντρωσε πολλά αστέρια στην ομάδα του Πειραιά. Πρωτοκλασάτοι παίκτες όπως οι Νίκος Γιούτσος, [[Γιώργος Δεληκάρης]], [[Παναγιώτης Κελεσίδης]], [[Γιάννης Κυράστας]], [[Ρομαίν Αργυρούδης]], [[Μίλτον Βιέρα]], [[Μάικ Γαλάκος]], [[Χούλιο Λοσάντα]], [[Υβ Τριαντάφυλλος]], [[Θανάσης Αγγελής]], [[Γιάννης Γκαϊτατζής]], [[Απόστολος Γκλέζος]], [[Πέτρος Καραβίτης]], [[Μιχάλης Κρητικόπουλος]], [[Μιγκέλ Νικολάου]], [[Βασίλης Σιώκος]], [[Μπάμπης Σταυρόπουλος]], και [[Δημήτρης Περσίδης]] πάσχιζαν για μια θέση στην ενδεκάδα{{παραπομπή}}. Η ομάδα του Γουλανδρή, υπό τις οδηγίες του προπονητή Λάκη Πετρόπουλου κατέκτησε την τριετία 1972-75 τρία πρωταθλήματα και δύο νταμπλ. Οι ερυθρόλευκοι, έχοντας υπεροπλία στην επίθεση, απέδωσαν 102 τέρματα την περίοδο 1973-74, σημειώνοντας ρεκόρ{{παραπομπή}}.
Ανώνυμος χρήστης