Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

20 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 8 έτη
μ
Τα πορτογαλικά προϊόντα που εισάγονταν από το λιμάνι ([[καπνός (φυτό)|καπνός]], [[παξιμάδι|παξιμάδια]], υφάσματα και ένα πορτογαλικό γλύκισμα, το castella) ενσωματώθηκαν στην ιαπωνική λαϊκή κουλτούρα. Οι Πορτογάλοι επίσης έφερναν και πολλά κινέζικα προϊόντα.
 
Εξαιτίας της αστάθειας που επέφεραν οι τοπικοί πόλεμοι, ο Sumitada και ο επικεφαλής των Ιησουιτών [[Αλεχάντρο Βαλινιάνο]] σκέφθηκαν να περάσουν τον διοικητικό έλεγχο κατευθείαν στην Εταιρεία του Ιησού. Για μια σύντομη περίοδο λοιπόν μετά το 1580, το Ναγκασάκι ήταν μια αποικία των Ιησουιτών, υπό τον διοικητικό και στρατιωτικό τους έλεγχο. Κατέστη καταφύγιο για τους εκχριστιανισμένους Ιάπωνες που έφευγαν εξαιτίας διωγμών από άλλες επαρχίες. Αλλά το [[1587]] η εκστρατεία του [[Τογιοτόμι Χιντεγιόσι]] για την ενοποίηση της χώρας έφθασε στο Κιουσού[[Κιούσου]]. Ανησυχώντας για τη μεγάλη χριστιανική επιρροή στη νότια Ιαπωνία, καθώς και για τον ενεργό ρόλο των Ιησουιτών στην ιαπωνική πολιτική σκηνή, ο Χιντεγιόσι διέταξε την εκδίωξη όλων των ιεραποστόλων και έθεσε το Ναγκασάκι υπό τον άμεσο έλεγχό του. Ωστόσο, η διαταγή του δεν εφαρμόσθηκε και το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της πόλης παρέμεινε ανοικτά Ρωμαιοκαθολικό.
 
Το [[1596]], το ισπανικό πλοίο ''San Felipe'' ναυάγησε στις ακτές του [[Σικόκου]], και ο Χιντεγιόσι έμαθε από τον τιμονιέρη του ότι οι Ισπανοί [[Φραγκισκανοί]] ήταν η εμπροσθοφυλακή μιας εισβολής στην Ιαπωνία. Τότε διέταξε την εκτέλεση 26 Χριστιανών στο Ναγκασάκι στις 5 Φεβρουαρίου 1596. Αλλά οι Πορτογάλοι έμποροι δεν εκδιώχθηκαν και η πόλη συνέχισε την ακμή της.
[[Αρχείο:Nagasaki Meganebashi M5257.jpg|thumb|320px|right|''Meganebashi'' («Γέφυρα των Θεαμάτων»)]]
 
Το [[1603]] ο [[Τοκουγκάβα Ιεγιάσου]] ανέλαβε την εξουσία και αρχικά ανέχθηκε τους Χριστιανούς, καθώς πολλοί Καθολικοί daimyo ήταν κρίσιμοι σύμμαχοί του κατά τη [[Μάχη της Σεκιγκαχάρα]], και η θέση του δεν ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να κινηθεί εναντίον τους. Μόλις το [[Κάστρο της ΟζάκαΟσάκα]] καταλήφθηκε και τα παιδιά του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι δολοφονήθηκαν, η κυριαρχία του Τοκουγκάβα ήταν εξασφαλισμένη. Επιπροσθέτως, η παρουσία πλέον των Ολλανδών και των Βρετανών επέτρεπε το εμπόριο χωρίς να υπάρχει σύνδεσμός του με τη θρησκεία. Έτσι το [[1614]] ο [[Καθολικισμός]] απαγορεύθηκε επισήμως και όλοι οι ιεραπόστολοι διατάχθηκαν να εγκαταλείψουν την [[Ιαπωνία]].
 
Η εξέγερση Shimabara το [[1637 ]]τέλος έπεισε πολλούς άρχοντες ότι οι ξένες επιρροές ήταν πιο πολύ κακό παρά καλό. Οι Πορτογάλοι, που ζούσαν ως τότε σε μία ειδικά κατασκευασμένη φυλακή σε νησί στο λιμάνι του Ναγκασάκι, το Deshima, εκδιώχθηκαν τελείως από τη χώρα, ενώ οι Ολλανδοί μετακινήθηκαν από τη βάση τους στο [[Χιράντο]] στο νησί αυτό. Το [[1720]] η απαγόρευση των ολλανδικών βιβλίων άρθηκε, προκαλώντας την εισροή στο Ναγκασάκι εκατοντάδων ανθρώπων των γραμμάτων που επιθυμούσαν να μελετήσουν την ευρωπαϊκή τέχνη και επιστήμη. Η πόλη έγινε κέντρο του rangaku, της «ολλανδομάθειας» σε ελεύθερη απόδοση.
 
Κατά την [[Περίοδος Έντο|περίοδο Έντο]] το Ναγκασάκι το κυβερνούσαν οι [[σογκούν]] του Τοκουγκάβα, διορίζοντας ένα hatamoto, τον ''bugyō'' του Ναγκασάκι, ως τον διοικητή του.
Η σύγχρονη ιστορική έρευνα ανατρέπει την παλαιότερη άποψη ότι το Ναγκασάκι ήταν εκείνη την εποχή το μοναδικό «παράθυρο» της Ιαπωνίας προς τον έξω κόσμο, αφού υπήρχε εμπόριο και αλληλεπίδραση με την [[Κορέα (περιοχή)|Κορέα]] και τη [[Ρωσία]] από την [[Τσουσίμα]] και το βόρειο [[Χονσού]] αντιστοίχως. Παρόλα αυτά, το Ναγκασάκι, όπως αναπαρίσταται στην τέχνη και τη λογοτεχνία της εποχής, ήταν το κατεξοχήν κοσμοπολίτικο λιμάνι της χώρας, γεμάτο εξωτικά αγαθά από τον δυτικό κόσμο.
 
Το [[1808]], η βρετανική φρεγάτα ''Φαέθων'' (''Phaeton'') έφθασε στο λιμάνι του Ναγκασάκι αναζητώντας ολλανδικά εμπορικά. Ο τοπικός κυβερνήτης δεν μπόρεσε να αντισταθεί στις απαιτήσεις των Βρετανών για φαγητό, καύσιμα και νερό, και αργότερα αυτοκτόνησε. Εξαιτίας του περιστατικού αυτού, η Ιαπωνία θέσπισε νόμους για την ενίσχυση της άμυνας των ακτών, τη θανάτωση εισβαλλόντων ξένων και την εκπαίδευση μεταφραστών της αγγλικής και της ρωσικής γλώσσας.
 
Το ''Tōjinyashiki'' (Σινικό Εργοστάσιο) στο Ναγκασάκι ήταν ένα άλλο σημαντικό σημείο εισόδου κινεζικών προϊόντων και πληροφοριών. Διάφοροι Κινέζοι έμποροι και καλλιτέχνες ταξίδευαν μεταξύ Κίνας και Ναγκασάκι. Μερικοί απ΄αυτούς πραγματικά συνδύαζαν την ιδιότητα του εμπόρου και του καλλιτέχνη, όπως ο Yi Hai τον 18ο αιώνα.
3.444

επεξεργασίες