Θέμα Πελοποννήσου: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Γραμμή 2:
Το '''Θέμα της Πελοποννήσου''' ήταν διοικητικό διαμέρισμα («[[Θέμα (Βυζάντιο)|θέμα]]») της [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]] που περιελάμβανε την [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]]. Ιδρύθηκε περίπου στο 800 και η πρωτεύουσά του ήταν η [[Κόρινθος]]<ref name="DOAKS"/>.
==Ιστορική αναδρομή==
Μέχρι τον 7ο αιώνα, οι περιοχές της Πελοποννήσου που ήταν κάτω από τον έλεγχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν μέρος του [[Ελλάδα (θέμα)|θέματος της Ελλάδος]]. Κατά το 800 όμως, το θέμα αυτό χωρίστηκε. Το όνομα «Θέμα της Ελλάδος» κρατήθηκε για τα εδάφη της ανατολικής κεντρικήςΣτερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας ενώ η Πελοπόννησος έγινε ένα χωριστό θέμα.<ref>Kazhdan (1991), σελ. 1620–1621</ref><ref name="DOAKS">Nesbitt & Oikonomides (1994), p. 62</ref> Ο πρώτος γνωστός [[Στρατηγός (Βυζάντιο)|στρατηγός]] (διοικητής ενός θέματος) της Πελοποννήσου ήταν ο [[Λέων Σκληρός]], που αναφέρεται είτε το 805 ή το 811. οΊσως οποίοςδε ίσωςνα ήταν και ο πρώτος στρατηγόςκάτοχος της στρατηγείας Πελοποννήσου.<ref name="DOAKS"/><ref name="ODB">Kazhdan (1991), σελ. 1621</ref><ref>Pertusi (1952), σελ. 172–173</ref> Η ίδρυση χωριστού θέματος είχε άμεση σχέση με την επανάκτηση του ελέγχου από την κυβέρνηση της αυτοκρατορίας από τα σλαβικά φύλα (βλ. τους [[Εζερίτες]] και τους [[Μηλιγγοί|Μηλιγγούς]]) καθώς και με την εγκατάσταση Ελλήνων εποίκων από την [[Ιταλία]] και τη [[Μικρά Ασία]].<ref name="DOAKS"/>
 
Ο στρατηγός της Πελοποννήσου θεωρούνταν πρώτος τη τάξει ανάμεσα στους διοικητές των "δυτικών", δηλ. των ευρωπαϊκών θεμάτων.<ref>Pertusi (1952), σελ. 173</ref> Βασικός του ρόλος ήταν ο έλεγχος των υποτελών σλαβικών φύλων της ενδοχώρας και η άμυνα ενάντια στις αραβικές επιδρομές, που ήταν ιδιαίτερα συχνές τον ένατο και δέκατο αιώνα. Μεταξύ των υφισταμένων του αξιωματούχων βρισκόταν και ένας [[τουρμάρχης]] «της παραλίου» που διοικούσε μια ναυτική [[μοίρα]] από τέσσερα [[χελάνδιον|χελάνδια]].<ref name="DOAKS"/><ref name="ODB"/> Μετά τη βυζαντινή ανακατάληψη της Κρήτης το 961 και την κατάλυση του πειρατικού εμιράτου του Χάνδακα, η Πελοπόννησος, απαλλαγμένη από τις αραβικές επιδρομές, γνώρισε μια περίοδο μεγάλης άνθησης.<ref name="ODB"/>