Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Το [[1919]], παράλληλα με το ''Αεροπορικό Απόσπασμα Αθηνών'', το Σώμα Αεροπορίας ανάγεται σε ''Διεύθυνση Αεροπορικής Υπηρεσίας Στρατού''. Στα [[1923]] ονομάζεται ''Διοίκηση Αεροπορίας Στρατού'', με έδρα τη Θεσσαλονίκη και επιχειρησιακές μονάδες επιπέδου Συντάγματος Αεροπλάνων, παράλληλα με την ''Ανώτατη Διοίκηση Ναυτικής Αεροπορίας'' (1926) με έδρα το Παλαιό Φάληρο.
 
Παράλληλα, το 1919, ιδρύεται η πρώτη Στρατιωτική Σχολή Αεροπλοΐας, στη [[Θεσσαλονίκη]], ενώ η Σχολή Αεροπόρων Ναυτικού, μετέπειτα Ναυτική Σχολή Αεροπλοΐας και Σχολή Ναυτικής Αεροπορίας (1924) εδρεύει στο [[Τατόι]] και το [[Παλαιό Φάληρο]]. Η πρακτική εκπαίδευση της Αεροπορίας Στρατού γινόταν σε αεροσκάφη [[de Havilland 4]] , [[de Havilland 9]] και [[Sopwith Camel]]. Στις [[19 Δεκεμβρίου]] [[1929]] ιδρύεται το [[Υπουργείο Αεροπορίας]], που θέτει υπό ενιαία διοίκηση τις αεροπορικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα μέχρι και το [[1949]] να μην συνεχίζεται η ανάπτυξη της αεροπορικής δύναμης ως μέλους του Στρατού Ξηράς ή του Πολεμικού Ναυτικού και να μην εκπαιδεύονται στη [[Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων]] και τη [[Σχολή Ναυτικών Δοκίμων]] αεροπόροι, μιας και το [[1931]] ιδρύεται η Σχολή Αεροπορίας, μετέπειτα [[Σχολή Ικάρων]].
 
Τον Αύγουστο του [[1950]] συγκροτήθηκε η πρώτη Μονάδα Εναέριας Παρατήρησης (190 ΜΕΠΑΡ), που ανήκε στο Πυροβολικό, με έδρα το βοηθητικό αεροδρόμιο Μεγάρων και σ’ αυτήν εντάχθηκαν τα πρώτα οκτώ αεροσκάφη [[L-18|L-18B]] (Piper). Η εκπαίδευση των χειριστών μέχρι το [[1952]] γινόταν σε Μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας. Στα 1952 ιδρύεται στα [[Μέγαρα]] η ''Σχολή Εναέριας Παρατήρησης'', η οποία στις αρχές του 1954 υπάγεται στη Σχολή Πυροβολικού με την επωνυμία Πτέρυγα ΕΠΑΡ. Η ονομασία Αεροπορία Στρατού καθιερώθηκε το έτος [[1960]] και μέχρι τη δεκαετία του [[1970]] εισέρχονται σ’ αυτήν και στελέχη, εκτός από το Πυροβολικό, διαφόρων Όπλων, καθώς και από τα Σώματα Εφοδιασμού-Μεταφορών και Τεχνικό.
92.151

επεξεργασίες